شهروند قانون‌مدار

در فیلادلفیا، اوباش به خانه کلاید شلتون (جرارد باتلر)، مهندس، حمله می‌کنند و همسر و دخترش را می‌کشند. نیک رایس (جیمی فاکس)، دادستان جاه‌طلب، نگران سابقه محکومیتش است و این احتمال که قاتلان آزاد شوند، معامله‌ای می‌کند که یکی از جنایتکاران را به مجازات اعدام و دیگری را به سه سال حبس سبک محکوم می‌کند. ده سال بعد، کلاید با برنامه‌ای برای مجازات مقصران، از جمله وکلا و قاضیانی که اجازه این معامله را دادند، منتظر است. آیا نیک می‌تواند نقشه مرگبار کلاید را پیش از از دست دادن زندگی خود به نام عدالت، برملا کند؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت فیلم صحبت کنند. تاثیر خشونت در این فیلم چگونه با تاثیر خشونت در فیلم‌های ترسناک «شکنجه‌ای» مثل Saw مقایسه می‌شود؟ کدام یک ناراحت‌کننده‌تر است و چرا؟
• خط فاصل بین عدالت انتقام جویانه و قتل از روی بی رحمی کجاست؟ آیا ما باید کلاید را تحسین کنیم وقتی که مجرمان را می کشد، اما نه وقتی که در دفتر دادستان منطقه افراد را می کشد؟
• تفاوت عدالت و قانون چیست؟ آیا معامله‌های قضایی و توافق‌های مشابه، سازوکار عدالت را روان و منظم نگه می‌دارند یا آن را از هدف اصلی‌اش منحرف می‌کنند؟

والدین باید بدانند که فیلم شهروند قانون‌مدار حاوی صحنه‌های متعددی از خشونت بسیار خشن و خونین است. علاوه بر صحنه‌های سرقت از خانه، تجاوز و قتل در ابتدای فیلم، صحنه‌های وحشتناکی از ضربات چاقو و شکنجه وجود دارد که در آن مردی فلج شده با مواد شیمیایی به تخت بسته شده و اندام و اعضای بدنش بریده می‌شود. بیننده صحنه بریدن را نمی‌بیند، اما جسد بی‌دست و مجروح او را مشاهده می‌کند و برخی از اعمال وحشیانه به طور مفصل شرح داده می‌شوند. ماهیت بی‌رحمانه و واقعی این صحنه‌های خشن به‌ویژه آزاردهنده است. همچنین در فیلم از زبان تند و کلمات زشت استفاده شده و شامل محتوای جنسی (شبه برهنه)، مصرف الکل و مواد مخدر است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم اکشن پر زرق و برق و پر از صحنه‌های اکشن، یک فیلم هیجان‌انگیز اغراق‌شده است که همچنین شوک‌های واقعی و چند غافلگیری ناخوشایند دارد. کارگردان اف گری گری (کارگردان فیلم‌های سرقت بانک و مذاکره‌کننده) جذابیت و اشتیاق ساختن این نوع فیلم‌ها و فیلم‌های دیگری که در کارنامه‌اش دارد را دارد، اما تماشای تلاش او برای رسیدن به معانی عمیق‌تر و نقد اجتماعی کمی خسته‌کننده است. فاکس بازیگر خوبی است و نقش یک فرد رنجور را به خوبی ایفا می‌کند؛ باتلر هم تا پرده سوم فیلم، نقش یک جامعه‌ستیز پشیمان را به خوبی بازی می‌کند، اما در پرده سوم فیلم، او باید خشونت را کمی بیشتر کند تا فیلم به سمت اوج خود برود.در این فیلم که یادآور فیلم‌هایی مثل آرزوی مرگ و راننده تاکسی است، شهروند قانون‌مدار در زمانی که به انرژی جنبشی ساده‌ی اکشن وفادار می‌ماند، خوب عمل می‌کند؛ توطئه‌های کلاید تنها یک قدم با عجیب‌وغریب بودن کمیک‌بوکیِ یک نابغه‌ی شرور فاصله دارد. گری قطعات پراکنده‌ی فیلمنامه‌ی کورت ویمر را با مهارت کنار هم می‌چیند، اما در تلاش برای پیوند دادن صحنه‌های اکشن با داستانی که منطقی باشد یا با مرزهای باورپذیری در تضاد نباشد، ناکام می‌ماند. شهروند قانون‌مدار لحظات خوبی دارد، اما این لحظات فیلمی ندارند.