ارواح در کنتیکت ۲: ارواح جورجیا

در سال 1993، خانواده وای‌ریک شامل مادر لیزا (با بازی ابیگیل اسپنسر)، پدر اندی (با بازی چد مایکل موری)، دختر 4 ساله‌شان هایدی (با بازی امیلی لین) و خواهر لیزا، جویس (با بازی کیتی ساکاف) از آتلانتا، جورجیا به منطقه کوهستانی پاین نقل مکان می‌کنند. آن‌ها متوجه می‌شوند که خانه و زمینی که خریده‌اند قبلا متعلق به خانواده گوردی بوده که یک خط آهن زیرزمینی را اداره می‌کردند و به فرار بردگان کمک می‌کردند. زنان خانواده وای‌ریک با "حجاب" به دنیا آمده‌اند، به این معنی که می‌توانند ارواح را ببینند. متاسفانه، اتفاقات عجیبی شروع به رخ دادن می‌کند و این بینش‌ها به اوج خود می‌رسند. آیا خانواده وای‌ریک می‌توانند قبل از خشمگین شدن ارواح، متوجه شوند چه اتفاقات عجیبی در ملک آن‌ها رخ داده است؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم «ارواح کنتیکت ۲» صحبت کنند. چه میزان خون و خشونت به تصویر کشیده شده است، در مقابل تصاویر ارواح ترسناک؟ کدام یک تاثیر بیشتری دارد؟ چرا؟ آیا تمام صحنه‌های ترسناک برای داستان ضروری هستند؟
• تا چه حد فیلم به طور واضح و عمیق مفهوم برده‌داری در تاریخ آمریکا را مورد بحث قرار می‌دهد؟ آیا فیلم باعث می‌شود تمایل پیدا کنید تا بیشتر در مورد این موضوع بدانید؟
• فیلم ترسناک است؟ در مقایسه با فیلم‌های ترسناک دیگری که دیده‌اید، چطور است؟ در مقایسه با نسخه اصلی فیلم «ارتباط ماوراءالطبیعه در کانکتیکات» چطور است؟

والدین باید بدانند که فیلم «ارواح جورجیا» یک فیلم ترسناک است که هیچ ارتباطی با فیلم «ارواح کانکتیکات» سال ۲۰۰۹ ندارد، به جز اینکه هر دو به صورت تقریبی بر اساس «داستان‌های واقعی» ساخته شده‌اند. (در واقع، این فیلم هیچ ارتباطی با کانکتیکات ندارد.) خشونت، خون و مرگ در آن کم است، اما تصاویر ترسناک ارواح، از جمله چهره‌های پوسیده، اسکلت‌ها و ترس‌های ناگهانی فراوان است. در چند صحنه، دختر کوچکی در خطر است. زبان فیلم ملایم است و چند بار از کلمات «s--t» و چند کلمه دیگر استفاده شده است. در چند صحنه، شخصیت‌ها نوشیدنی الکلی مصرف می‌کنند. نوجوانان علاقه‌مند به فیلم‌های ترسناک ممکن است بخواهند آن را ببینند، اما بعید است که ماندگاری زیادی داشته باشد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت نام کنید.

اولین مشکل این است که این فیلم کلیشه‌ای به‌شدت و واضحاً تلاش می‌کند تا یک مجموعه از داستان‌های ارواح «واقعی» بسازد. عجیب است، اما این فیلم هیچ ارتباطی با کانکتیکات (یا هر چیز دیگری در فیلم اول) ندارد. اما مسئله اصلی این است که تام الکینز، کارگردان اولین فیلم، ارواح را به روشی جالب یا منحصر به فرد به تصویر نکشیده است.با وجود اشاره‌هایی به دوران برده‌داری در آمریکا، الکینز به تصاویر سیاه و سفید و پرش‌های تند روی می‌آورد تا اتفاقات ترسناک فیلم را به تصویر بکشد. این کار هرگز مرتبط به نظر نمی‌رسد و به هیچ وجه مناسب نیست. تقریباً تمام صحنه‌های ترسناک او در فیلم‌های دیگر به وفور تکرار شده‌اند. از جنبه‌های مثبت، الکینز شخصیت‌های همدردی‌برانگیزی خلق می‌کند و با موضوعاتی مانند مصرف قرص‌های تجویزی برای مقابله با رنج‌های روحی و روانی سر و کار دارد. او همچنین از نمایش بیش از حد خون، خشونت و مرگ اجتناب می‌کند و بیشتر بر ترس‌های ابتدایی و کابوس‌وار تمرکز می‌کند، حتی اگر همه آنها شدیداً کلیشه‌ای باشند.