قتل بی رحمانه

در جورى از قتل، در دهه 1960، والتر استاک‌هاوس (پاتریک ویلسون) معمار موفقی است که با کلارا (جسیکا بیل) ازدواج کرده است. اما او خوشحال نیست. کلارا اغلب نسبت به او سرد است و به سرگرمی‌اش، نوشتن داستان‌های جنایی، اهمیتی نمی‌دهد. والتر به کیمِل (ادی مارسن)، کتابفروش محلی، که همسرش به‌طور ناگهانی مرده است، علاقه‌مند می‌شود. والتر فکر می‌کند که کیمِل واقعاً همسرش را کشته و از مجازات فرار کرده است. در همین حال، او با الِی (هیلی بنت) زیبا ملاقات می‌کند و به او جذب می‌شود و شروع به فکر کردن در مورد این می‌کند که اگر همسرش نباشد، چه اتفاقی می‌افتد. متأسفانه، کلارا واقعاً ناپدید می‌شود و کارآگاهی (وینسنت کارتایزر) که در حال تحقیق در مورد کیمِل است، ارتباطی بین این دو مرد را مشکوک می‌داند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم «یک نوع قتل» صحبت کنند. آیا کمبود نسبی صحنه‌های خونین، تاثیر خشونت را در کل کاهش می‌دهد؟ آیا همه انواع خشونت در رسانه‌ها تاثیر یکسانی دارند؟
• جاذبه داستان‌های جنایی و قتل چیست؟ چرا شخصیت اصلی عاشق آن‌هاست و چرا ما آن‌ها را تماشا می‌کنیم؟
• چگونه مصرف الکل و سیگار در این فیلم به تصویر کشیده شده است؟ آیا شخصیت‌ها از آن لذت می‌برند؟ آیا بخشی از یک آیین اجتماعی است؟ چگونه با آنچه در فیلم‌های امروزی می‌بینید، مقایسه می‌شود؟
• آیا فکر می‌کنید بینندگان قرار است از این شخصیت‌ها خوششان بیاید، حتی اگر رفتارهایشان چندان تحسین‌برانگیز نباشد؟ چرا یا چرا نه؟
• این فیلم در مقایسه با فیلم‌هایی که بر اساس رمان‌های پاتریشیا های‌اسمیت ساخته شده‌اند، چگونه است؟

والدین باید بدانند که «یک نوع قتل» یک درام جنایی بر اساس رمانی از پاتریشیا های‌اسمیت است. این فیلم در دهه ۱۹۶۰ اتفاق می‌افتد و یک تریلر سرگرم‌کننده، کم‌هزینه و پُرکشش است، هرچند که مضامین و محتوای بالغانه‌ای دارد. خشونت در آن مداوم نیست اما شامل تصاویری از اجساد، عکس‌های صحنه جرم، مبارزه، نزاع با چاقو و زخمی‌شدن، مشاجره و یک تلاش برای خودکشی با قرص است. به‌طور ضمنی به این موضوع اشاره می‌شود که یکی از شخصیت‌ها درگیر رابطه جنسی خارج از ازدواج است، هرچند چیزی فراتر از چند بوسه و صحبت‌های کوتاه جنسی نشان داده نمی‌شود. در فیلم چند بار از کلمه «لعنتی» و همچنین کلماتی مثل «جهنم» و «فاحشه» استفاده می‌شود. شخصیت‌های بزرگسال به‌طور نسبتاً مکرر سیگار می‌کشند و الکل مصرف می‌کنند، عمدتاً در محیط‌های اجتماعی. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

رمان‌های پاتریشیا های‌اسمیت اغلب به آثار سطح بالایی تبدیل می‌شوند، اما این تریلر به‌طرز دلپذیری حس و حال کارهای سطح پایین و داستان‌های عامه‌پسند را دارد و به احساسات و امیال خام داستان نزدیک‌تر است. اندی گادارد، کارگردان کهنه‌کار سریال‌هایی مثل دکتر هو، دانتون ابی، دارودسته و لوک کیج، در فیلم «نوعی قتل» از اقتصاد فیلم‌های تلویزیونی استفاده کرده و آن را به عناصر ضروری‌اش تقلیل داده، اما همچنان سبک و فضای غنی و خاص دهه ۶۰ را حفظ کرده است.فیلمنامه‌ای که توسط سوزان بوید، نویسنده‌ی تازه‌کار نوشته شده، منطقی و صادقانه به نظر می‌رسد و شخصیت‌ها را به دام‌های احساسی که منطقی هستند می‌کشاند؛ شخصیت‌ها هرگز احمق به نظر نمی‌رسند. و انتخاب بازیگران نیز فوق‌العاده است، ویلسون در نقش مردی معمولی و پاک، بنت در نقش زنی زیبا و بالقوه خطرناک، و به‌ویژه مارسان در نقش کتابفروشی کج‌خلق و سرکوب‌شده و کارتایزر (مرد دیوانه) در نقش کارآگاهی بی‌رحم و شبیه به جوندگان. این فیلم می‌توانست تقریباً فیلمی باشد که به‌طور جادویی از نیمه‌ی پایین یک فیلم دوگانه‌ی دهه‌ی 1960 به زمان حال منتقل شده است. این فیلم کثیف و سرگرم‌کننده است.