خانه‌ای در انتهای خیابان

الیسا نوجوان (جنیفر لارنس) و مادر مجردش (الیزابت شو) از شیکاگو شلوغ به خانه ای بزرگ در یک شهر کوچک نقل مکان می کنند؛ آنها این خانه را ارزان خریده اند چون در مجاورت خانه ای ترسناک است که ظاهرا در آن دختری کوچک والدینش را کشته است. الیسا در حال سازگار شدن با محیط است، به رایان (مکس تیریوت) که در خانه قتل زندگی می کند، جذب می شود، با اینکه هیچکس در شهر او را دوست ندارد یا به او اعتماد نمی کند. متاسفانه، رایان به نظر چیزی را پنهان می کند، اما آیا الیسا می تواند قبل از اینکه خیلی دیر شود، آن را کشف کند؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد رابطه عاشقانه میان شخصیت‌های نوجوان صحبت کنند. آیا این رابطه به نظر واقعی می‌رسد؟ چگونه رابطه جنسی در این میان نقش دارد؟
• خانه‌ای در انتهای خیابان شامل چندین قتل است بدون اینکه خشونت و خونریزی زیادی داشته باشد. آیا هنوز هم مفهوم خود را منتقل می‌کند؟ چگونه با سایر فیلم‌های دلهره‌آور و ترسناکی که دیده‌اید مقایسه می‌شود؟
• فیلم ترسناک است؟ چرا یا چرا نه؟

والدین باید بدانند که فیلم خانه انتهای خیابان یک تریلر است که بسیاری از نوجوانان تمایل دارند آن را ببینند، زیرا ستاره آن، جنیفر لارنس، در فیلم بازی‌های گرسنگی بازی کرده است. در این فیلم صحنه‌های مبارزه، آدم‌ربایی و کشتن وجود دارد و اجساد نشان داده می‌شوند، اما خون و صحنه‌های دلخراش بسیار کمی نمایش داده می‌شود. در فیلم از کلماتی مانند a--hole و bitch چند بار استفاده شده است. شخصیت‌های نوجوان در فیلم یکدیگر را می‌بوسند و به نظر می‌رسد که به فکر رابطه جنسی هستند، اما در این کار اختلال ایجاد می‌شود. برخی از شخصیت‌ها بیش از حد الکل مصرف می‌کنند و crack (یعنی فندک و تکه‌ای فویل آلومینیومی) به طور مختصر در یک فلش‌بک نشان داده می‌شود. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این یکی از آن فیلم‌هایی است که طرح بی‌معنی آن از هم می‌پاشد در همان لحظه‌ای که کسی شروع به پرسیدن سوال می‌کند. در سال ۲۰۱۱، فیلمنامه دیگری از دیوید لوچکا به نام خانه رؤیایی، بازیگران درجه یک را جذب کرد و به یک تریلر وحشتناک تبدیل شد. به طرز شگفت‌آوری، دقیقاً همین اتفاق اکنون با پروژه دیگری از لوچکا رخ داده است، که باز هم در عنوان آن کلمه «خانه» وجود دارد. این فیلم از شخصیت‌ها می‌خواهد که احمقانه رفتار کنند تا به پیشبرد داستان کمک کنند، و اگر آن‌ها فیلم دیگری دیده بودند، می‌دانستند که نباید این کارها را انجام دهند.متاسفانه، آنتاگونیست در نقاط مختلف داستان به نظر می‌رسد که قدرت‌های ماوراء الطبیعه دارد -- می‌تواند به طور مخفیانه به مردم نزدیک شود یا حریفان آموزش دیده را از سر راه بردارد -- اما در زمان‌های دیگر قادر به شنیدن صدای شخصیت‌ها در حال بالا آمدن از پله‌ها نیست. به طور عجیبی، دو بازیگر نامزد اسکار، شوئه و لارنس، در صحنه‌های ساده و مستقیم فیلم که به توسعه شخصیت‌ها می‌پردازد، تاثیرگذار ظاهر می‌شوند. اگر فیلم خانه‌ای در انتهای خیابان فقط از تمام صحنه‌های احمقانه و هیجان‌انگیز خود صرف نظر می‌کرد و بر درام مادر و دختری تمرکز می‌نمود، شاید به جایی می‌رسید.