گوریل‌ها در مه

در اواخر دهه 1960، دایان فوسی (با بازی سیگورنی ویور) لوئیس لیکی، انسان‌شناس مشهور را متقاعد کرد تا به او اجازه دهد جمعیت گوریل‌ها را در مه‌های کوه‌های شرق-مرکز آفریقا بشمارد. با کمک سمباگاره، ردیاب محلی که استخدام کرده بود و تا پایان با او ماند، فوسی در نهایت چند گروه را برای مطالعه پیدا کرد. فوسی توانست به گوریل‌ها نزدیک‌تر از هر فرد دیگری شود و رفتارهای ناشناخته‌ای را مستند کند. فوسی به زودی زمانی که مطالعاتش نشان داد جمعیت گوریل‌ها به سرعت در حال کاهش است، نگران شد و بقیه عمر خود را وقف مبارزه با شکار غیرقانونی، اسارت در باغ‌وحش‌ها و از دست دادن زیستگاه به دلیل گردشگری کرد. زمانی که عکاس باب کمبل (با بازی برایان براون) به اردوگاه او رسید، هر دو عاشق هم شدند، اما ماندن با هم یا جدایی هر دو نیازمند فداکاری‌های عظیمی از هر دو طرف بود. آیا تاریخ می‌گوید این فداکاری‌ها ارزشش را داشت؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم گوریل‌ها در مه صحبت کنند. آیا دلیل خوبی برای آن وجود دارد؟ آیا خیلی زیاد است؟ چرا؟
• آیا اهمیت دارد که گوریل‌های کوهستانی منقرض شوند یا نه؟ در حال حاضر چند گوریل کوهستانی در دنیا وجود دارد؟ چگونه می‌توانید اطلاعات بیشتری در مورد تعداد و زیستگاه آنها به دست آورید؟
• ویژگی‌های شخصیتی دیان فوسی که شما تحسین می‌کنید کدامند؟ آیا با تاکتیک‌های او موافق هستید، یا فکر می‌کنید او زیاده‌روی کرده است؟ چرا؟

والدین باید بدانند که گوریل‌ها در مه فیلمی محصول سال ۱۹۸۸ است که بر اساس زندگی و کار دایان فوسی، کسی که در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی گوریل‌های کوهستانی را از خطر انقراض نجات داد، ساخته شده است. عاشقان حساس حیوانات در هر سنی باید بدانند که صحنه‌های ترسناک و پرتنشی از حیوانات و انسان‌ها در خطر وجود دارد: یک بچه گوریل از مادرش جدا می‌شود؛ بدن یک گوریل با سر و دست‌های بریده شده؛ یک بچه آهو درد و رنج زیادی بعد از افتادن در تله چاه؛ نگاهی گذرا به دست بریده شده یک گوریل؛ و شکارچیان غیرقانونی که به شکار، زخمی کردن و کشتن گوریل‌ها می‌پردازند. خون و لباس‌های آغشته به خون به طور مختصر نشان داده می‌شوند، از جمله یک برکه بزرگ خون زیر یک دست خونین، اما صحنه‌های خشن دیگری وجود ندارد. الفاظ زشت شامل "s--t"، "goddamn"، "ass" و یک "f--king" است. محتوای جنسی شامل چندین بوسه، یک زوج عریان زیر حباب‌ها در وان حمام، و یک زوج در تختخواب که ظاهراً عریان هستند، اما قسمت‌های حساس نشان داده نمی‌شود. دایان فوسی سیگار می‌کشد و سال‌ها بعد سرفه مداوم دارد. بزرگسالان چند بار ویسکی اسکاتلندی و آبجو می‌نوشند. دایان فوسی الگوی خوبی برای زنان در علم است، اما برخی از تاکتیک‌های او بحث‌برانگیز است و زندگی او بسیار غم‌انگیز بود. این فرصت خوبی است تا در مورد این موضوع صحبت کنیم که آیا فداکاری‌هایی که او انجام داد ارزش داشت یا نه، ارزش حفظ زیستگاه و گونه‌هایی مانند گوریل‌های کوهستانی، و موضوعات بسیار دیگر. نوجوانان می‌توانند تشویق شوند تا در مورد جمعیت گوریل‌های کوهستانی و بخشی از آفریقا که امروزه در آن زندگی می‌کنند، اطلاعات کسب کنند. برای اینکه در جریان فیلم‌های بیشتری مانند این فیلم قرار بگیرید، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم که بر اساس زندگی و کار دیان فوسی ساخته شده است، با وجود اینکه غم‌انگیز و دلهره‌آور است، اما با امید به پایان می‌رسد. این فیلم دوستداران حساس حیوانات را از نظر احساسی تحت تأثیر قرار می‌دهد. گوریل‌ها در مه با بازی‌های فوق‌العاده، فیلم‌برداری زیبا و درام جذاب، بیننده را مسحور می‌کند. خشونت، حیوانات در خطر و مرگ‌های غم‌انگیز افراد مهم و حیوانات محبوب، این فیلم را برای نوجوانان بالغ و بزرگسالان مناسب می‌کند.در حالی که وسواس فوسی با گوریل‌ها به مرز جنون می‌رسد، فیلم مقداری از روند و واقع‌گرایی خود را از دست می‌دهد. اما این یک داستان فوق‌العاده جذاب است و راهی ارزشمند برای آغاز گفتگوهای مهم در مورد تلاش‌های مداوم حفاظت از محیط زیست.