سدار راپیدز

تیم لیپه (با بازی اد هلمز) یک بیمه‌گر ساده‌لوح شهر کوچکی است. وقتی فروشنده ستاره شرکتش به‌طور ناگهانی می‌میرد، تیم برای شرکت در یک کنوانسیون در سدار راپیدز، آیووا انتخاب می‌شود و از او انتظار می‌رود که به شرکتش کمک کند تا برای چهارمین سال متوالی جایزه دو الماس را کسب کند. تیم سعی می‌کند کار درست را انجام دهد، اما با گروهی از افراد بیکار دوست می‌شود، از جمله دین زیجلر خوش‌گذران (با بازی جان سی. ریلی)، جوئن استروسکی-فاکس مغرور (با بازی آن هچ) و رونالد ویلکس درستکار (با بازی ایسایا ویتلاک جونیور). وقتی تیم شروع به خوش‌گذرانی می‌کند، همچنین شروع به کشف طمع، خودخواهی و فساد در اطراف خود می‌کند. آیا او می‌تواند با این بررسی سخت از واقعیت کنار بیاید و از آن فراتر برود؟

• خانواده‌ها می‌توانند دربارهٔ موقعیت‌های جنسی فیلم صحبت کنند. کدام شخصیت‌ها به دنبال روابط پایدار هستند و کدام یک نیستند؟ چرا؟ این فیلم چه پیام‌هایی دربارهٔ روابط جنسی و عاطفی منتقل می‌کند؟
• در این فیلم، شخصیت‌ها بسیار الکل می‌نوشند و مواد مخدر مصرف می‌کنند. چرا؟ پیامدهای این رفتار در زندگی واقعی چه می‌تواند باشد؟
• آیا شخصیت‌های این فیلم الگوی مناسبی هستند؟ چرا یا چرا نه؟

والدین باید بدانند که این کمدی بی‌پرده و سخت در سنت فیلم «انیمال هاوس» درباره گروهی از مردان است که خود را رها کرده و دیوانه‌وار رفتار می‌کنند (برخی از آنها برای اولین بار) و در نهایت با یک شخصیت فاسد و ریاکار مبارزه می‌کنند. این فیلم شامل مقدار زیادی الفاظ رکیک است و برخی از خلاقانه‌ترین و پرشمارترین فحاشی‌ها را در سال‌های اخیر دارد. همچنین اشاره‌های جنسی زیادی به موقعیت‌های جنسی مختلف (چندگانگی شرکای جنسی، زنا، فحشا و غیره) دارد. مصرف الکل و مواد مخدر سخت مانند کراک نیز در فیلم دیده می‌شود. به دلیل تریلر جذاب و حضور اد هلمز، بازیگر فیلم «هنگ‌اور»، نوجوانان ممکن است به این کمدی جنجال‌برانگیز جذب شوند، اما در واقع این فیلم بیشتر مناسب بزرگسالان است.

«سدار راپیدز» که به کارگردانی میگل آرتتا ساخته شده، حال و هوای کثیف و کم‌بودجه‌ای دارد، اما در واقع کپی بی‌نقصی است از فرمول قدیمی و موفق فیلم «انیمال هاوس». در این فیلم، آدم‌های خنگ رها می‌شوند، خود واقعی‌شان را پیدا می‌کنند و با مقامات متظاهر مقابله می‌کنند. این فیلم همچنین از فضای شهر کوچک خود بیشتر برای مسخره کردن شخصیت‌هایش استفاده می‌کند تا اینکه چیزی بامزه یا عمیق درباره زندگی در شهرهای کوچک بگوید.اگرچه داستان و طرح این فیلم تعجب‌برانگیز نیست، اما شخصیت‌ها دوست‌داشتنی هستند و اگرچه مدام خنده‌دار نیستند، اما حداقل به‌طور یکنواخت خنده‌دارند. همچنین بزرگسال بودن شخصیت‌های سدار راپیدز، برخلاف فیلم‌های دیگر از نوع حیوان خانگی، از دیگر ویژگی‌های آن است. اگرچه ممکن است مانند دانشجویان دیوانه‌ای رفتار کنند، اما در لحظات آرام خود، این‌ها بزرگسالانی با مشکلات بزرگسالانه (مانند طلاق، تنهایی، نارضایتی از ازدواج و غیره) هستند. در مجموع، این فیلم دارای شوخی‌ها و جذابیت‌های کافی برای گذراندن یک زمان خوب است... البته برای کسانی که از نظر ذهنی به بلوغ کافی رسیده‌اند.