بیمار صفر

در فیلم «بیمار صفر»، شیوع ویروسی شبیه به هاری میلیون‌ها نفر را به «آلوده‌شده‌ها» تبدیل کرده است. در یک پناهگاه زیرزمینی، نظامیان محافظت می‌کنند در حالی که گروهی از دانشمندان به رهبری دکتر جینا رز (ناتالی دورمر) در تلاش برای یافتن درمان هستند. مورگان (مت اسمیت)، یک معلم سابق که اکنون صاحب یک فروشگاه موسیقی است، گزیده شده اما تغییر نکرده است؛ وضعیت منحصر به فرد او امکان برقراری ارتباط با آلوده‌شده‌ها را برایش فراهم می‌کند. او از آنها پرس و جو می‌کند و سعی می‌کند بیمار صفر، اولین فرد آلوده‌شده را پیدا کند، زیرا دانشمندان امیدوارند از خون او به عنوان سرم استفاده کنند. اما درست زمانی که فکر می‌کنند همه چیز را درباره این موجودات خشن می‌دانند، یک آلوده‌شده که فقط با نام «پروفسور» (استنلی توچی) شناخته می‌شود، وارد داستان می‌شود. او باهوش‌تر از بقیه به نظر می‌رسد و قادر به فریب است. او حتی ادعا می‌کند که آلوده‌شده‌ها در واقع پیشرفته‌تر هستند و این، آینده است. آیا مورگان می‌تواند به انسانیت خود پایبند بماند؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در "بیمار صفر" صحبت کنند. چه میزان خشونتی نشان داده می‌شود؟ آیا هدف شوک وارد کردن یا هیجان‌انگیز بودن است؟ چگونه می‌توانید این موضوع را متوجه شوید؟ شما تاثیر آن را چگونه توصیف می‌کنید؟
• آیا این فیلم ترسناک است؟ جذابیت فیلم‌های ترسناک در چیست؟
• آیا این یک فیلم زامبی است یا بیشتر درباره‌ی یک شیوع بیماری است؟ اگر موضوع فیلم زامبی‌ها باشد، چه تفاوتی با دیگر فیلم‌های زامبی دارد؟

والدین باید بدانند که فیلم «بیمار صفر» درباره شیوع ویروسی است که انسان‌ها را به هیولاهایی شبیه زامبی تبدیل می‌کند. این فیلم بسیار خشونت‌آمیز است و شامل صحنه‌های گاز گرفتن و حمله زامبی‌ها، پاشیدن خون، شلیک اسلحه و کشته شدن افراد زیادی می‌شود. در این فیلم، بازویی که از بدن جدا شده، بریدن با چاقو و سوراخ کردن با میخ‌های بزرگ، صداهای بلند و صحنه‌های ترسناک ناگهانی وجود دارد. یک زوج در حمام یکدیگر را می‌بوسند و رابطه جنسی خشن دارند، هرچند که برهنگی گرافیکی نشان داده نمی‌شود. گفتگوهای مرتبط با روابط جنسی و همچنین فحاشی زیادی وجود دارد ("لعنت"، "کثافت"، "احمق" و غیره). برخی از شخصیت‌ها سیگار می‌کشند، یکی شراب گران‌قیمت می‌نوشد و دیگری از فلاسک مشروب می‌نوشد. در این فیلم، فریاد زدن و استفاده از دوربین لرزان زیاد است و داستان آن از مسیر اصلی خود خارج می‌شود، اما طرفداران بالغ ژانر زامبی ممکن است به آن علاقه‌مند شوند.

این فیلم اکشن شبیه به زامبی‌ها در نهایت گیج و گم راه خود را کج می‌کند، اما چون بیشتر از فریاد زدن، صداهای ناگهانی بلند و تکان دادن دوربین تشکیل شده، خیلی قبل‌تر از اتفاق افتادن این موضوع آزاردهنده می‌شود. «بیمار صفر» چندین بار روی قفسه ماند، به تأخیر افتاد و برنامه‌اش تغییر کرد تا اینکه بالاخره منتشر شد. (مثل یک شوخی قدیمی هالیوودی: این فیلم منتشر نشد، فرار کرد.) مشخص نیست که آیا دوباره فیلمبرداری شده یا فقط فیلم‌نامه‌ای ابتدایی بوده، اما کل مفهوم "بیمار صفر" و کل تم فیلم به سادگی در پرده سوم کنار گذاشته می‌شوند.علاوه بر این، دیالوگ‌ها اغلب بیش از حد نوشته شده و بیش از حد توضیحی هستند. شخصیت اصلی، صحبت‌های آغازین و پایانی را روایت می‌کند که واقعاً آزاردهنده است، شاید در تلاش برای پیوند دادن چیزها به هم. به نظر می‌رسد که کارگردان، استفان روزویتسکی، کاملاً برای این فیلم مناسب نیست و مطمئن نیست که چگونه باید تعلیق یا هیجان ایجاد کند، بنابراین دوربین را مدام می‌لرزاند، حملات را با صداهای بلند و ناگهانی نشانه‌گذاری می‌کند و به همه دستور می‌دهد که فریاد بزنند یا در مورد توچی، برای دوربین ژست بگیرند. (خوشبختانه، توچی در ژست گرفتن خوب است و اجرای او تنها سرگرمی موجود در فیلم است.) به‌طور کلی، این چیزها همه قدیمی و تکراری هستند و قبلاً در یک دوجین فیلم زامبی انجام شده‌اند و «بیمار صفر» مانند یک تلاش ارزان و ناآگاهانه برای پیوستن به این تب و تاب به نظر می‌رسد.