یورش: رستگاری

افسر تازه‌کار راما (ایکو اوایس) برای یک روز کاری به عنوان عضوی از یک تیم نیروهای ویژه آماده می‌شود: ماموریت آنها نفوذ به یک ساختمان آپارتمانی صنعتی ۱۵ طبقه و دستگیری یک ارباب شرور جنایتکار (ری ساهتاپی) است. اما وقتی تیم شناسایی می‌شود و زنگ خطر به صدا درمی‌آید، هر یک از ساکنان ساختمان - که مجموعه‌ای از دزدان و قاتلان هستند - سعی در نابودی آنها دارند. راما خود را تنها می‌یابد و تنها مهارت‌های هنرهای رزمی اوست که از او محافظت می‌کند. اوضاع زمانی پیچیده‌تر می‌شود که سعی می‌کند همکار زخمی‌اش را نجات دهد و - حتی شوک‌آورتر - وقتی که هویت دست راست ارباب جنایت را کشف می‌کند. همه چیز به یک مبارزه وحشیانه و مرگ و زندگی با مد داگ (یایان روهیان) می‌انجامد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت شدید فیلم صحبت کنند. تا چه حد این خشونت برای داستان ضروری است؟ تاثیر خشونت در فیلمی مثل این چقدر با آنچه در یک فیلم ترسناک می‌بینید متفاوت است؟
• آیا راما الگوی مناسبی است؟ آیا او به ذات نیک‌سرشت انسان‌ها اعتقاد دارد، حتی اگر در میان فساد و تباهی باشد؟ آیا می‌تواند الگوی مثبتی باشد اگر در رنج و عذابش به این تعداد آسیب برساند و/یا بکشد؟
• آیا رائیدا نمایش خوبی از هنرهای رزمی است؟ آیا برای دفاع از خود یا برای بروز خشونت استفاده می‌شود؟
• چگونه فضای فیلم، که یک ساختمان آپارتمانی صنعتی و پوشیده از گرافیتی است، به داستان کمک می‌کند یا از آن می‌کاهد؟

والدین باید بدانند که فیلم «رد: رستگاری» یک فیلم تعقیب و گریز و مبارزه فوق‌العنف اندونزیایی است. کل فیلم اساساً یک نبرد طولانی است با استفاده از اسلحه، چاقو، چکش، باتوم، داس و هنرهای رزمی. خون و خونریزی فراوان، اجساد متعدد و لحظات دردناک دیگری از کتک‌کاری و له‌کردن وجود دارد. اگرچه فیلم به زبان اندونزیایی است، اما زبان در زیرنویس‌های انگلیسی نیز مسئله‌ساز است: کلمات زشتی مثل «فاک» و «شیت» و کلمات قوی دیگر به کرات استفاده شده‌اند. محل اصلی فیلم یک آزمایشگاه مواد مخدر است و برخی از ساکنان آن معتاد هستند، اما این موارد فقط در نماهای کوتاهی نشان داده می‌شود. سکس مسئله‌ای نیست و قهرمان فیلم یک الگوی نسبتاً مثبت است، با وجود تعداد زیادی از کشته‌ها و مجروحانی که در پی خود به جا می‌گذارد. او یک هنرمند رزمی استثنایی است و همیشه سعی می‌کند کار درست را انجام دهد. با این حال، این فیلم برای همه به جز نوجوانان بسیار بالغ، بسیار شدید و پرتنش است. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

گارث اونز نویسنده و کارگردان فیلم رستگاری در خانه‌ای در اندونزی به دنیا آمده است. او ایده خوبی برای یک داستان در یک مکان واحد دارد که در طول یک روز اتفاق می‌افتد و بر روی مبارزات تمرکز بیشتری دارد.مفهوم طبقات که هرچه بالاتر می‌روند خطرناک‌تر می‌شوند، در حالی که تنها راه فرار در طبقه پایین است، جالب توجه (و شبیه بازی‌های ویدئویی) است و ایوانز به‌طور درخشانی از ظاهر و حس بتن کثیف و گرافیتی برای تأکید بر تهدید استفاده می‌کند. او اغلب دوربین را به نزدیکی صحنه‌های اکشن می‌برد، که گاهی تأثیرات فیزیکی و احساسی شدیدی دارد، اما گاهی اوقات خیلی نزدیک است؛ کمی لرزش نامتعادل و برخی ترفندهای فیلم‌سازی معمولی وجود دارد که می‌تواند از تجربه تماشاگر منحرف شود. در نهایت، این فیلم برای کودکان خیلی خشونت‌آمیز است و «رستگاری» عنوان هرگز واقعاً به بازی در نمی‌آید (هیچ کسی رستگار نمی‌شود).