پدر تد

پدر تد مجموعه‌ای کمدی ایرلندی است که بر سه کشیش کاتولیک تمرکز دارد که به دلیل خطاهای گذشته شامل زن‌بارگی، الکلیسم و تقلب در امور خیریه به یک منطقه خیالی در جزیره ایرلند تبعید شده‌اند. در مرکز داستان، پدر تد کریلی (درموت مورگان) قرار دارد، مردی نیک‌خواه اما گمراه از خدا که صبرش توسط مسئولیتش در قبال پدر دانیل مک‌گایر (اردل اوهانلون) و پدر جک هاکت (فرانک کلی) که بداخلاق و الکلی است، به بوته آزمایش گذاشته می‌شود. این مردان توسط خدمتکارشان خانم دویل (پالین مک‌لین) که به نیازهایشان از جمله مصرف روزانه چای رسیدگی می‌کند، مراقبت می‌شوند. این مجموعه اتفاقات درون این خانه آشفته و همچنین مشکلاتی که در پی بازدید اسقف مغرور ناظرشان یا زمانی که دشمنی با دشمن سرسختشان در جزیره، پدر دیک بایرون (موریس او دانوگ) را شعله‌ور می‌کنند، را دنبال می‌کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد پیام‌هایی که از تلویزیون و فیلم‌ها دریافت می‌کنیم صحبت کنند. چگونه ممکن است این نوع کمدی سورئال توسط مخاطبان جوان اشتباه تفسیر شود؟ چه تصورات غلطی در مورد روحانیون کاتولیک به ما می‌دهد؟
• چرا فکر می‌کنید سازندگان شخصیت‌ها را تا این حد غیرواقعی و عجیب و غریب خلق کردند؟ آیا از این نمایش چیزی برای یادگیری وجود دارد، یا صرفاً برای سرگرمی است؟ چه تغییراتی در بازیگران می‌توانست پیام مثبت‌تری به نمایش بگذارد؟
• جوانان و والدین می‌توانند از مجموعه‌هایی مثل این برای آشنایی با فرهنگ‌های دیگر استفاده کنند. چه چیزی در این برنامه حس ایرلندی بودن را به آن می‌دهد؟ آیا با تماشای این برنامه چیزی در مورد آداب و رسوم یا مردم ایرلند یاد گرفتید؟ به نظر می‌رسد کمدی ایرلندی با کمدی آمریکایی چه تفاوتی دارد؟

والدین باید بدانند که پدر تد یک مجموعه کمدی ایرلندی برنده جایزه است که از طریق شخصیت‌های کشیش، اسقف و راهبه‌هایی با ایرادات و عیوب فراوان، به طنزپردازی در مورد مذهب کاتولیک و روحانیت می‌پردازد. کشیش‌ها در این مجموعه به الکل، سیگار، روابط جنسی و بی‌توجهی به دیگران معتاد هستند و این عادات بد آنها بدون هیچ محدودیتی ادامه پیدا می‌کند، با اینکه این عادات آنها را به تبعید از کلیسا کشانده است. در این مجموعه از الفاظ رکیک و زشت زیادی استفاده می‌شود، از جمله کلمات «خرافات»، «جهنم» و کلمه عامیانه ایرلندی «فِک» و مشتقات آن مثل «فِکینگ» و «فِکر». بعضی از شخصیت‌ها به روابط جنسی اشاره می‌کنند، با اینکه نذر پاکدامنی کرده‌اند. گاهی زنانی را در کنار مردان نشان می‌دهد که از کمر به بالا لباس ندارند و از پشت دیده می‌شوند. این مجموعه هیچ تلاشی برای نشان دادن جنبه‌های مثبت زندگی مذهبی نمی‌کند، و به همین دلیل تماشای آن برای نوجوانان بالغ و بزرگسالان مناسب‌تر است.

سریال پدر تد با لحنی طنزآمیز، هجوآمیز و بی‌پروا، همچنان مخاطبان را سرگرم می‌کند، حتی مدت‌ها پس از سه فصل کوتاهش در دهه ۹۰. کمدی تند و تیز این سریال، با وجود هشدار قبلی در مورد رویکرد صریح آن در مورد مسائل جنسی و معضلات شخصی شخصیت‌های روحانی، همچنان در سریالی درباره مردان مذهبی (هرچند ناقص) غافلگیرکننده است و تماشاگران را در حدس زدن اتفاقات بعدی سردرگم می‌گذارد.پدر تد در جستجوی شهرت کمدی، آداب و رسوم کاتولیک و سنت‌های محترم را زیر پا می‌گذارد و به شیوه‌ای که فقط سوررئالیسم می‌تواند، آن را به نمایش می‌گذارد. در هیچ نقطه‌ای شخصیت‌ها به هیچ استاندارد واقع‌گرایانه‌ای پایبند نیستند، جهانی را خلق می‌کنند که در آن کشیشان مست، حیله‌گر و هوس‌باز به قهرمانان تبدیل می‌شوند و مخاطبان به روش‌های عجیب و غریب آنها علاقه‌مند می‌شوند. البته، ممکن است لازم باشد استانداردهای خود را کنار بگذارید و با این نوع رفتار در زمینه سوررئال آن کنار بیایید تا از نمایش لذت ببرید، اما کمدی تیز و بامزه آن، همه چیز را ارزشمند می‌کند.