پروفایل

در سال ۲۰۱۴، آمی ویتاکر، خبرنگار بریتانیایی، ماموریتی را می‌پذیرد تا نحوه جذب دختران نوجوان اروپایی توسط گروه موسوم به دولت اسلامی را بررسی کند. او با هویت جعلی ملودی، که یک مسلمان تازه‌وارد است، به صورت آنلاین مخفیانه وارد عمل می‌شود. بیله (شازاد لطیف)، بلافاصله به پروفایل داستانی آمی جذب می‌شود و آنها شروع به ارتباط از طریق اسکایپ می‌کنند. بیله، شخصیتی کاریزماتیک و جذاب دارد و هر چه آمی بیشتر وقت خود را صرف او می‌کند تا به حقیقت برسد، رابطه ساختگی آنها بیشتر واقعی به نظر می‌رسد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم Profile و مقایسه آن با فیلم‌های دیگر صحبت کنند. چگونه بینندگان متقاعد می‌شوند که خشونت بیشتری از آنچه در واقعیت وجود دارد را در فیلم مشاهده می‌کنند؟
• فیلم چه چیزی در مورد جوامع دیجیتال و حفظ امنیت آنلاین می‌گوید؟
• آیا فیلم IsProfile به دلیل اقتباس از یک داستان واقعی، تاثیرگذارتر است؟ یا به عنوان یک فیلم تریلر کاملا تخیلی هم می‌تواند همین تاثیر را داشته باشد؟ آیا فرمت «اسکرین لایف» که در این فیلم به کار رفته، در ایجاد حس تعلیق و هیجان موثر است؟ این فرمت عمدتا در فیلم‌های تریلر و ترسناک استفاده شده است. آیا می‌توانید تصور کنید که در یک فیلم کمدی یا اکشن هم به کار رود؟
• آیا فکر می‌کنید ایمی شجاع است؟ چرا شجاعت و کنجکاوی ویژگی‌های مهمی برای یک روزنامه‌نگار تحقیقی هستند؟ آیا فکر می‌کنید این ویژگی‌ها برای همه ما مهم هستند؟
• بیلل از چه تکنیک‌هایی برای ایجاد رابطه با ملودی استفاده می‌کند (مثلا تماس در یک زمان مشخص هر روز، به اشتراک گذاشتن داستان‌های لحظات حساس و غیره)؟ چه چیزی باعث موثر بودن آن‌ها می‌شود؟

والدین باید بدانند که فیلم Profile یک تریلر واقع‌گرایانه است در مورد یک خبرنگار به نام ایمی (والن کین) که به عنوان یک عروس بالقوه برای یک تروریست افراطی مخفیانه فعالیت می‌کند. کل فیلم در کامپیوتر ایمی اتفاق می‌افتد؛ او از فیس‌بوک، اسکایپ، یوتیوب و گوگل برای ارتباطات و تحقیقات آنلاین خود استفاده می‌کند، از جمله یادگیری بیشتر در مورد فرهنگ مسلمانان. یکی از پیام‌های اصلی فیلم این است که همه فقط با چند کلیک از خطر آنلاین فاصله دارند. کلیپ‌هایی از ویدئوهای خشونت‌آمیز و شبیه به تبلیغات داعش در سراسر فیلم نشان داده می‌شود، با نماهایی از گروگان‌هایی که قرار است سرشان بریده شود، همچنین توپخانه سنگین، جنگ و کودکان که با دوربین صحبت می‌کنند و به نظر می‌رسد در یک انفجار آسیب دیده‌اند. این تصاویر اضطراب ایجاد می‌کنند، اما هیچ صحنه خونین یا دلخراشی در دوربین اتفاق نمی‌افتد. اسلحه‌های غول‌پیکر حمل می‌شوند، شلیک می‌شوند و مانند یک اکسسوری مد به این طرف و آن طرف تاب می‌خورند. هدف/تماس ایمی جذاب و کاریزماتیک است و رابطه آنها به نظر واقعی می‌رسد: هدف این است که نشان دهد چقدر می‌تواند آسان باشد که در جوامع افراطی جذب شوید، بنابراین مطمئن شوید که با نوجوانان در مورد رفتارهایی که در واقع تکنیک‌های استخدامی بودند صحبت کنید. انتظار دیدن تصاویری از زنان در لباس زیر و شنیدن/خواندن بحث‌هایی در مورد "پاکی" را داشته باشید. زبان تند شامل "bulls--t" و "f--k" است و ایمی هم سیگار می‌کشد و هم الکل می‌نوشد. برای اطلاع از فیلم‌های بیشتر مانند این، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

ترسناک و دلهره‌آور، ورود تدریجی ایمی به سازمان تروریستی که تلاش می‌کند نفوذ کند، به‌طور قطع فراموش‌نشدنی است. برای هر کسی -- به‌ویژه نوجوانان -- که فکر می‌کنند در فضای آنلاین کنترل دارند، این فیلم هشداری است که حتی زمانی که حواستان کاملاً جمع است و ذهن انتقادی‌تان در اوج کارکرد است، احساسات می‌توانند غالب شوند. بیلل درباره کشتن و نقشش در گسترش قلمرو گروهش مباهات می‌کند و اعمالش را از طریق اعتقاداتش و با این باور که اشتباهات را اصلاح می‌کند، توجیه می‌نماید. در عین حال، او جنبه‌های نرم‌تر و شادتری از خود را به ایمی (ملودی) نشان می‌دهد و داستان‌هایی از توهین‌های نژادپرستانه و از دست دادن خانواده‌اش را با او (و بینندگان) به اشتراک می‌گذارد که به ایمی (و بینندگان) کمک می‌کند انسانیت او را ببینند.کارگردان تیمور بکمامبتوف از فرمت اسکرین لایف که قبلا در فیلم ترسناک آنفرندد و تریلر سرچینگ استفاده شده بود، بهره می‌گیرد و کل داستان فیلم را از طریق صفحه نمایش کامپیوتر یک شخصیت روایت می‌کند. حدود دو ساعت خیره شدن به صفحه نمایش لپ‌تاپ ممکن است کمی خسته‌کننده باشد، اما این فرمت خود به ایجاد ترس کمک می‌کند: بکمامبتوف با ترس‌های بینندگان از اینکه چقدر ساده است که در ارتباط از طریق دوربین‌های کامپیوتر اشتباه کنیم، بازی می‌کند. بینندگان ممکن است دست‌هایشان را به هم بمالند وقتی ملودی با بیلل از طریق اسکایپ صحبت می‌کند و همزمان مشغول فعالیت‌های واقعی زندگی‌اش است، مثل ارسال پیامک با دوست‌پسر واقعی‌اش، ارسال عکس با دوستان و پاسخ دادن به تماس‌های همکاران. آیا او اشتباه خواهد کرد؟ آیا بیلل صفحه نمایش او را خواهد دید؟ دانستن اینکه این بازی خطرناک گربه و موش دیجیتال واقعا اتفاق افتاده است، واکنش مخاطبان را تشدید می‌کند. و با ظاهر شدن سرنخ‌های بیشتر، ممکن است ترس به دلتان بیفتد و بپرسید چه کسی در حال مرور فایل‌های ایمی است؟ آیا او در امان است؟ روزنامه‌نگار واقعی که ایمی بر اساس او ساخته شده است، خود را در معرض خطر قرار داد تا به دختران نوجوان کمک کند، و امید است که درس‌هایی که از تحقیقات او گرفته شده است، در اجتناب از شکارچیان آنلاین افراطی با هر گرایشی مفید باشد.