داستان‌های شگفت‌انگیز

داستان‌های فوق‌العاده، انیمیشنی است بر اساس پنج داستان ترسناک ادگار آلن پو: حقایق در مورد پرونده م. والدیمار، ماسک مرگ سرخ، سقوط خانه آشر، چاه و آونگ و قلب افشاگر. این داستان‌ها با یک دستگاه قاب‌بندی در یک گورستان به هم پیوند می‌خورند، جایی که مجسمه‌ای از یک بانوی زیبا که مرگ را نشان می‌دهد (با صدای کورنلیا فانکه، نویسنده مشهور کتاب‌های کودکان) با یک کلاغ که پو را نشان می‌دهد (با صدای استیون هیوز) در مورد وسواسش با او صحبت می‌کند. هر یک از این داستان‌های کوتاه راوی و سبک انیمیشنی خود را دارد، یکی از آنها با صدای کلاسیک بلا لوگوسی و دیگری با صدای کریستوفر لی در یکی از آخرین اجراهایش.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در داستان‌های فوق‌العاده صحبت کنند. چگونه به تصویر کشیده شده است؟ آیا حال و هوای ترسناک به اندازه خشونت صریح‌تر ترسناک است؟ چرا یا چرا نه؟ تاثیر خشونت رسانه‌ای بر کودکان چیست؟
• آیا این فیلم علاقه‌تان را به خواندن آثار ادگار آلن پو برانگیخت؟ کدامیک از آثارش برایتان جذاب‌تر است؟
• شما فکر می‌کنید این شلوارک‌ها برای چه سنین و گروه‌های سنی مناسب‌تر است؟ چرا فکر می‌کنید مخاطبان فرض می‌کنند انیمیشن به معنای مناسب بودن فیلم برای پیش‌دبستانی‌ها و بالاتر است؟

والدین باید بدانند که داستان‌های فوق‌العاده، انیمیشنی است بر اساس پنج داستان کلاسیک ادگار آلن پو، و برای مخاطبان نوجوان و جوان بالغ ساخته شده است. تم‌های ترسناک و موضوع تاریک، همراه با لحظات شدید مانند قتل‌های خونین و وسواس کلی با مرگ، آن را به‌طور کلی ترسناک و نامناسب برای بیشتر کودکان و نوجوانان می‌کند. داستان‌ها شامل قطع عضو، خون، شکنجه، گرسنگی، و علاقه‌مندی امضای پو به مرگ و پارانویا است. یک بخش، اجساد برهنه‌ای را نشان می‌دهد که به داخل قبر جمعی غلت می‌خورند و شات کوتاهی از جشن‌گیرندگان برهنه‌ای که در حمام‌های یک مهمانی نقاب‌دار می‌رقصند، نوازش می‌کنند و می‌بوسند—به‌جز نوشیدن و قلیان کشیدن. برای اینکه در مورد فیلم‌های بیشتری مثل این در جریان باشید، می‌توانید برای ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

کارگردان اسپانیایی رائول گارسیا با اقتباس از آثار ادگار آلن پو، تصاویری خیره‌کننده خلق کرده است، اما گاهی ریتم کند فیلم ممکن است توجه مخاطبان عام را به طور کامل جلب نکند. گرچه گارسیا از انیمیشن برای به تصویر کشیدن آثار پو استفاده می‌کند، اما از تبدیل کردن این داستان‌ها به نسخه‌های مناسب کودکان اجتناب می‌کند و در عوض بر جنبه‌های ترسناک و دلهره‌آور آن‌ها تمرکز می‌کند. بنابراین فریب ظاهر این مجموعه را نخورید و فکر نکنید که این فیلم، معرفی مناسبی برای آثار کلاسیک ترسناک پو است. یکی از بخش‌های به یادماندنی فیلم، قسمت کاملا بزرگسالانه «ماسک مرگ سرخ» است، داستانی درباره یک مهمانی ماسک‌دار در دوران طاعون، که تنها یک خط دیالوگ در آن وجود دارد و جالب اینکه این دیالوگ را کسی جز راجر کورمن نمی‌گوید، کسی که قبلا اقتباسی لایو اکشن از همین داستان را کارگردانی کرده است.ترسناک‌ترین بخش، به درستی، «قلب افشاگر» است، با انیمیشن سیاه و سفید مدرن آن در کنار صدای لگوسی. اما هرچه بیشتر این مجموعه را ببینید، بیشتر احساس می‌کنید که باید آن را خاموش کنید، چون کمی از آن هم کافی است و همه بخش‌ها به یک اندازه جذاب نیستند. طرفداران ژانر وحشت خیلی زود از آن خسته می‌شوند، اما حتی آن‌هایی که داستان‌های ادگار آلن پو را دوست دارند، ممکن است بخواهند به قسمت‌های بهتر بروند و «چاه و آونگ» را که توسط گیلرمو دل تورو روایت شده و درباره زندانی‌ای است که منتظر سرنوشت وحشتناکی است، رد کنند. به طور کلی، این مجموعه قطعا بهترین گزینه برای علاقه‌مندان انیمیشن هنری و نوجوانانی است که به پو، ژانر وحشت و فیلم‌های مستقل علاقه‌مند هستند.