بازگشت دوباره

تولید شده توسط دیک ولف، خالق مجموعه قانون و نظم، مرده دوباره مجموعه‌ای مستند است که بازبینی پرونده‌های قتل بحث‌برانگیز را به تصویر می‌کشد. کارآگاهان باتجربه کوین گانن، جو شیلاسی و میشل وود، بدون اطلاع از جزئیات و نتایج واقعی، صحنه‌های جرم واقعی را بازسازی و بررسی می‌کنند. هدف چیست؟ مقایسه یافته‌های آنها با حکم دادگاه برای پرسش از این موضوع که آیا فرد محکوم‌شده، قاتل واقعی است. دوربین‌ها کارآگاهان را در حین بررسی صحنه جرم، مرور اطلاعات از واحد فرماندهی موبایل، بحث در مورد یادداشت‌های میدانی (که اغلب متناقض هستند) و صحبت با دوستان، خانواده و مظنونان احتمالی دنبال می‌کنند. در طول این فرایند، عکس‌های واقعی صحنه جرم، اخبار و سایر مستندات مربوط به رویداد اصلی به نمایش گذاشته می‌شود. در پایان تحقیقات، نتیجه هر پرونده فاش می‌شود تا آنها بتوانند یافته‌های خود را مقایسه کنند و اگر ممکن بود، با صحبت با فرد زندانی، تحقیقات خود را ادامه دهند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد روند بررسی و تحقیق جرایم صحبت کنند. چه نوع آموزش‌هایی یک کارآگاه نیاز دارد تا بتواند پرونده‌ها را حل کند؟ کارآگاهان چه زمانی می‌دانند که باید به غریزه خود اعتماد کنند به جای اینکه به شواهد موجود تکیه کنند؟ چگونه با خشونتی که به طور مداوم با کارشان مرتبط است، برخورد می‌کنند؟
• آیا برنامه‌های واقع‌نمای تلویزیونی مانند این واقعاً به مردم کمک می‌کنند تا مسائل خود را حل کنند؟ یا هدف اصلی سرگرم‌کنندگی آن‌ها است؟ آیا نمایش خشونت یا تصاویر خشن برای رساندن منظور ضروری است؟

والدین باید بدانند که دد اگین مجموعه مستند جنجالی است که سه کارآگاه را در حال بازبینی مجدد پرونده‌های قتل بحث‌برانگیز بدون آگاهی قبلی از نتیجه آن‌ها به تصویر می‌کشد. در این مجموعه از الفاظ رکیک (مثل ass و bitch) و فحش‌های سانسورشده استفاده شده است. همچنین تصاویری از صحنه‌های جرم دلخراش (هم واقعی و هم بازسازی‌شده) و اشاره‌هایی به جرایم جنسی و مواد مخدر وجود دارد. نوجوانان بزرگتر ممکن است بتوانند آن را تحمل کنند، اما این مجموعه برای بینندگان جوان‌تر یا حساس مناسب نیست.

دِد اَگین از فرایند تجدید تحقیق برای نشان دادن روش‌های مختلف کارآگاهان در جستجوی سرنخ‌ها، تحلیل اطلاعات و بررسی جزئیات به ظاهر بی‌اهمیت که می‌تواند در حل یک پرونده قتل تفاوت عمده‌ای ایجاد کند، استفاده می‌کند. همچنین نشان می‌دهد که چگونه آنها اغلب باید به غریزه و تجربه خود اعتماد کنند، به ویژه زمانی که اطلاعات کلیدی مانند شواهد دی‌ان‌ای وجود ندارد.با استفاده از موسیقی حماسی، بازسازی‌های بسیار هنری از لحظات و جزئیات کلیدی و تصاویر دلخراش صحنه جرم، کل تجربه به نظر حاشیه‌ای و زرد می‌رسد. در نتیجه، ممکن است تصور کنید افرادی که واقعاً با این موارد سروکار دارند، مطالب ارائه شده در اینجا را جدی بگیرند. بینندگانی که از برنامه‌های تلویزیونی حل جرم لذت می‌برند، احتمالاً آن را سرگرم‌کننده می‌یابند، اما بینندگان حساس ممکن است آن را آزاردهنده بیابند.