طرف آهنین

بلر آندرود در نقش آیرونساید، کارآگاهی است که اجازه نداد اتفاق کوچکی مثل شلیک گلوله و فلج شدن، سرعت پیشرفت او در شغل پلیسی‌اش را کم کند. او به کارش بازگشته و شاید حتی بهتر از شریک سابقش (برنت سکستون) با کار کنار آمده است، کسی که هنوز خودش را مقصر جراحات آیرونساید می‌داند. آیرونساید به سبک واقعی یک مرد خشن، اکنون قتل‌های خشن را بررسی می‌کند، این بار از دیدگاه صندلی چرخداری که برای جابجایی از آن استفاده می‌کند. به لطف توافقی با شهر، به او اجازه داده شده تا تیم خودش را انتخاب کند: اسپنسر گرامر، نیل بلدسو و پابلو شرایبر. او همچنین یک رئیس کلافه (کنث چوی) دارد که از روش آیرونساید در بازجویی از مظنونان خوشش نمی‌آید، اما نمی‌تواند با نتایج آن بحث کند. در همین حال، همیشه جنایتی دیگر برای حل کردن وجود دارد و آیرونساید آماده است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد اینکه آیا بیننده باید رابرت آیرنساید را دوست داشته باشد یا نه صحبت کنند. آیا او یک قهرمان است یا ضدقهرمان؟ آیا شخصیت او به شیوه‌ای دوست‌داشتنی ارائه شده است؟ آیا اعمال او قهرمانانه است یا دارای نقص؟
• ماموران پلیس اغلب حقوق مجرمان را در آیرون ساید نقض می‌کنند. آیا فکر می‌کنید این روش معمول برخورد با مظنونان است؟ آیا تماشای آن شما را ناراحت می‌کند؟ آیا این کار باید ناراحت‌کننده باشد؟
• تصاویر سریال آیرون ساید به نظر خاکستری و کسل کننده می‌رسند. رنگ‌ها و مناظر این سریال را با سریال‌های پلیسی دیگر مانند قانون و نظم و سی اس آی مقایسه کنید. چگونه با هم مقایسه می‌شوند؟

والدین باید بدانند که آیرونساید مجموعه تلویزیونی پلیسی خشن با صحنه‌های خشونت‌آمیز است: اجساد، خون‌های ریخته شده، و بدن‌هایی با چاقوهایی که از آن‌ها بیرون زده است. مظنونان را از لبه پل‌ها آویزان می‌کنند و کتک می‌زنند؛ حقوق افراد به طور مرتب نقض می‌شود و افسران پلیس به نظر می‌رسد اهمیتی نمی‌دهند. اسلحه کشیده می‌شود و شلیک می‌شود؛ شخصیت‌ها در خطر مرگ قرار می‌گیرند و ناگهان می‌میرند. شخصیت اصلی مجرد است و در روابط جنسی بی‌پروا و بدون توجه به عواقب شرکت می‌کند؛ ما زنی را در لباس زیر و بلوز نازک می‌بینیم که روی او می‌نشیند و شروع به ناله و غلتیدن می‌کند. کلمات چهار حرفی وجود ندارد، اما گاهی اوقات فحش‌هایی به کار می‌رود، گاهی از روی خشم (تو دروغگویی!) و گاهی الفاظ زشت، گاهی خطاب به شخصیت‌ها (آیا واقعا معلول هستی؟).

در صورتی که پیام‌های واضح و آشکار را از دست داده باشید، آندرود در نقش آیرون‌ساید، در صندلی‌اش به همان اندازه قوی و سرسخت است که قبلاً بود. دوربین روی صحنه‌ای از آیرون‌ساید و یک مظنون زوم می‌کند، درست بعد از اینکه کارآگاه با مشت از او اعتراف گرفته است. مظنون می‌پرسد: «هی مرد، واقعاً فلجی؟» آیرون‌ساید با خشونت پاسخ می‌دهد: «تو بگو.» اووف.مشکل اینجاست که قبلاً این موضوع را دیده‌ایم؛ سریال‌های پلیسی در سال‌های اخیر تکراری شده‌اند، بنابراین این سریال جذابیت و تازگی ندارد، به‌علاوه ریماند بر قبلاً از ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۵ این نقش را بازی کرده بود. و با اینکه بازی آندرود همیشه عالی است، اما این واقعیت که او روی صندلی چرخدار است، چیز زیادی به داستان اضافه نمی‌کند. بله، خوب است که یک شخصیت معلول را در تلویزیون ببینیم که به کار و زندگی خود رسیدگی می‌کند. اما تماشای حل شدن جرایم تکراری خیلی جالب نیست.