قاتلان

جِن کورنفیلد (کاترین هیگل) پس از اینکه توسط نامزدش ترک می‌شود، همراه با والدینش به شهر نیس در فرانسه که از آفتاب زیبا برخوردار است می‌رود، جایی که او به طور غیرمنتظره‌ای عاشق اسپنسر آیمز (اشتون کوچر) می‌شود. اما چیزی که او نمی‌داند این است که اسپنسر یک مامور سیا متخصص در ترور است و در واقع، او در حال "کار" بود زمانی که با هم ملاقات کردند. اما بعد از دیدن جِن، اسپنسر تصمیم می‌گیرد که زمان آن رسیده است تا از این کار خارج شود و زندگی آرام و خانودگی تشکیل دهد. با این حال، سه سال بعد، او یک تماس مرگبار از رئیس سابقش دریافت می‌کند که آرامش زندگی حومه شهری او و جِن را نابود می‌کند. به سرعت، تفنگ‌ها بیرون کشیده می‌شوند، چاقوها درخشیده می‌شوند و به نظر می‌رسد که کل شهر در تلاش برای دریافت جایزه‌ای است که بر سر سر اسپنسر گذاشته شده است. بدون شک، جِن واقعیت درباره‌ی اسپنسر را کشف خواهد کرد؛ بعدا چه اتفاقی برای ازدواج آن‌ها خواهد افتاد؟

• خانواده‌ها می‌توانند درباره این که این فیلم چگونه زوج‌ها و ازدواج را به تصویر می‌کشد، صحبت کنند. آیا این تصویر واقع‌گرایانه است؟ آیا می‌توانید خود را در یک رابطه جدی در حالی که رازی بزرگ را پنهان می‌کنید، تصور کنید؟ آیا فیلم‌ها برای خوب بودن نیاز دارند که واقع‌گرایانه باشند؟
• نظرت راجع به شخصیت جِن چیه؟ رابطه‌ش با پدر و مادرش سالم هست؟ آیا بیش از حد به اونها وابسته‌ست؟ آیا تا حالا زنی مثل جِن رو ملاقات کردی؟ این فیلم، کلیشه‌های مربوط به زنان رو تایید می‌کنه یا به چالش می‌کشه؟
• نظر شما در مورد خشونت به تصویر کشیده شده در فیلم چیست؟ تاثیر طنز بر نحوه نمایش خشونت در فیلم یا تلویزیون چگونه است؟ پیامدهای واقعی برخی از صحنه‌های خشونت‌آمیز فیلم چه می‌تواند باشد؟

والدین باید بدانند که این کمدی رمانتیک کسل‌کننده، طنز خود را در خشونت مرتبط با یک قاتل مخفی می‌بیند. شخصیت‌ها در سراسر فیلم به یکدیگر شلیک می‌کنند، چاقو می‌زنند و خفه‌شان می‌کنند و فیلم از نشان دادن پیامدهای خونین آن خودداری نمی‌کند. premis فیلم بر این ایده استوار است که مردی در مورد بخشی بزرگ از زندگی گذشته‌اش کاملاً صادق نبوده است، اما این موضوع کاوش نمی‌شود. (ایده کشتن به عنوان یک حرفه نیز کاوش نمی‌شود.) برخی از فحاشی‌ها (از جمله "لعنت" و "کثافت") و چند تلمیح جنسی وجود دارد، اما هیچ‌کدام بیش از حد نیستند. یکی از شخصیت‌ها بیش از اندازه الکل می‌نوشد (و در واقع بامزه‌ترین آنها است).

بزرگ‌ترین راز اینجا این نیست که چطور دو ستاره‌ی کاملا جذاب، هیگل و کچر، می‌توانند اینقدر بی‌ شیمی باشند، بلکه این است که چطور فیلمی پر از سکانس‌های پرهیجان می‌تواند اینقدر خسته‌کننده باشد. فیلم قاتلین علی‌رغم داستانی پر از صحنه‌های تعقیب و گریز و تیراندازی، کند و کسل‌کننده است و با زحمت از یک نقطه‌ی داستانی به نقطه‌ی دیگر کشانده می‌شود که دقیقا چیزی نیست که شما در یک کمدی رمانتیک به دنبالش باشید. چیزی وحشتناکا اشتباه نیست؛ فقط چیزی درست و تاثیرگذار وجود ندارد. جوک‌ها بی‌مزه و شوخی‌ها خسته‌کننده‌اند. حتی بدمن‌ها هم کسلند. وقتی ظاهر می‌شوند، ما حتی سورپرایز نمی‌شویم.علاوه بر این، شخصیت هیجل، جن، برای زنان مستقل در همه جا آزار دهنده است. او بیش از حد تمایل دارد که به کودک تبدیل شود - پدرش اصرار دارد که وقتی در هتلی اقامت می‌کنند، اتاقی در همان طبقه را بگیرد و او فقط چشم‌هایش را می‌چرخاند، مثل اینکه نوجوانی باشد. واقعاً وضعیت ناراحت‌کننده‌ای است، زیرا بازیگران مکمل فوق‌العاده هستند. کاترین اوهارا، به ویژه، در بهترین حالت دیوانه‌وار خود است. و پایان داستان را فراموش کنید: در بهترین حالت گیج‌کننده است.