فریادی در تاریکی

در تاریکی فریاد تلاش می‌کند تا هیستری نزدیک به جنون و تفرقه‌افکنی را بازسازی کند که در دهه ۱۹۸۰ در استرالیا بر سر بی‌گناهی یا گناه یک مادر جوان استرالیایی که بچه‌اش توسط دینگو در تعطیلات در آوت‌بک گرفته شده بود، رخ داد. مایکل چمبرلین (سام نیل) یک کشیش جوان و ساده‌دل ادونتیست روز هفتم است که به همسرش لیندی (مریل استریپ) که مادر باهوش و بی‌پرده سه فرزندشان است، بسیار دلبسته است. همراه با بسیاری از خانواده‌های دیگر، آنها در طبیعت نزدیک به صخره آیرز در آوت‌بک دورافتاده به کمپینگ ارزان‌قیمت مشغولند. دینگوها (از خانواده سگ‌های وحشی) با جرئت در میان انسان‌های مهاجم می‌دوند و غذا و موش‌های بدشانس را به محض پیدا کردن می‌گیرند. یک شب، در حالی که خانواده‌ها با هم باربیکیو می‌کنند، لیندی چادر را که نوزاد نه‌ماهه‌اش در آن در حال خوابیدن روی زمین است، بررسی می‌کند و از طریق تاریکی، دینگویی را می‌بیند که با دهان خود، احتمالاً با بچه در دهانش، می‌دود. دینگو به سمت سایه‌ها می‌تازد و نه خود دینگو و نه بچه دیگر هرگز دیده نمی‌شوند. اولین بازجویی این داستان تراژیک را تأیید می‌کند و زوج به خانه بازمی‌گردند تا به زندگی خود ادامه دهند. اما در سراسر کشور، در دورانی که قبل از تلفن‌های همراه، اینترنت و تحویل اخبار ۲۴ ساعته بود، استرالیایی‌ها داستان لیندی را زیر سؤال می‌برند. دعوا درمی‌گیرد، مهمانی‌های شام مختل می‌شوند. شک و تردید و زشتی باعث می‌شود که پلیس نگاهی دوباره بیندازد و به‌اصطلاح کارشناسان شروع به رسیدن به نتایج بی‌اساس در مورد گناه لیندی بدون هیچ مدرک یا انگیزه‌ای می‌کنند. لیندی به زندان محکوم می‌شود و مایکل همدست او در نظر گرفته می‌شود. جزئیات سفر قضایی آنها به تبرئه طولانی و پیچیده است و به طور مفصل توضیح داده نشده است، اما اعتبارات پایانی اعلام می‌کنند که چمبرلین‌ها در نهایت تبرئه می‌شوند.

• خانواده‌ها می‌توانند درباره هیستری جمعی که مردم را به موضع‌گیری‌های پر سر و صدا در مورد گناهکار بودن چمبرلین‌ها واداشت، صحبت کنند. چرا فکر می‌کنید مردم در سراسر استرالیا و جهان به این مورد علاقه‌مند شدند؟
• چرا فکر می‌کنید توده‌ها به این شدت به مرگ واکنش نشان دادند؟
• آیا می‌توانید موارد بحث‌برانگیز مشابه دیگری را به یاد بیاورید؟

در تاریکی فریاد فیلمی است بر اساس داستان واقعی دهه ۱۹۸۰ استرالیا، که در آن مرد و زنی بی‌گناه به‌طور غیرمنطقی به قتل فرزندشان در میان جمعی از گردشگران در طبیعت استرالیا متهم و محکوم شدند. بحث‌های زیادی در مورد زخم‌های احتمالی روی بدن کودک و این‌که آیا دینگو می‌تواند نوزادی ۱۰ پوندی را حمل کند وجود دارد، که همه این‌ها گمانه‌زنی است چون هیچ‌وقت جسدی پیدا نشد. در فیلم لباس‌های خون‌آلود کودک دیده می‌شود. سناریوهای مختلف قتل هم مطرح می‌شود. رسانه‌های محلی و ملی به این حادثه بیش از حد پوشش خبری دادند و واکنش‌های تند و پرشوری از مردم را برانگیختند. در فیلم از کلمات فحش و ناسزا هم استفاده شده است. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

فیلم فریادی در تاریکی به‌خوبی هیستری جمعی را بازسازی می‌کند که در استرالیا اتفاق افتاد، جایی که شهروندان با شور و حرارت در مورد نقش یک مادر در مرگ فرزندش بحث می‌کردند. مریل استریپ و سم نیل به‌خوبی نقش مهره‌های یک جنون رسانه‌ای را به تصویر می‌کشند که توسط کارگردان استرالیایی فرد شپیسی به تصویر کشیده شده است. داستان با بحث‌های تصادفی و حتی درگیری‌های فیزیکی در میان مردم در بارها، خیابان‌ها، مهمانی‌های مجلل شام و تلویزیون در هم تنیده شده است، که گاهی اوقات بی‌منطقی وحشتناک محاکمات جادوگری سالم را منعکس می‌کند. تقریبا توضیح می‌دهد که چگونه عبارت لیندی که آن شب در بیابان فریاد زد -- "یک دینگو بچه‌ام را برد!" -- به یک لطیفه در استرالیا و میان کمدین‌های آمریکایی تبدیل شد، گویی فردی احمق بدترین بهانه قتل را ساخته بود.ممکن است به دلیل پیچیدگی این داستان شگفت‌انگیز اما واقعی باشد که فیلم در برخی مواقع کمی مبهم به نظر می‌رسد. در اواخر فیلم، از خرابی زیپ چادر صحبت می‌شود، که برای اولین بار توضیح می‌دهد که چگونه ممکن است حیوانی به چادری وارد شده باشد که ظاهراً والدین مسئول، نوزاد خود را در آن تنها گذاشته بودند. و هیچ توضیحی در مورد پیروزی چمبرلین‌ها بر سیستم قضایی در پایان فیلم داده نمی‌شود. به ما فقط گفته می‌شود که لیندی از زندان آزاد شد و در نهایت از اتهامات تبرئه شدند.