خورشید

در سال ۲۰۵۷، همانطور که راوی کپا (با بازی کیلین مورفی) می‌گوید، خورشید در حال مرگ است. برای نجات زمین، کپا و هفت فضانورد دیگر سوار بر سفینه فضایی ایکاروس ۲، ماموریتی را با بمب ستاره‌ای آغاز می‌کنند. پس از سفری ۱۶ ماهه، آنها وارد «منطقه مرده» (قطع ارتباط با زمین) می‌شوند و ایکاروس اول را که هفت سال پیش ناپدید شده بود، پیدا می‌کنند: آیا باید آن را بررسی کنند، بمب سفینه را بازیابی کنند یا از آن بگذرند؟ تصمیمات آنها تحت تاثیر اشتباهات محاسباتی و حدس و گمان‌هایشان در مورد آینده‌شان شکل می‌گیرد. با کاهش گزینه‌ها، بحث‌ها افزایش می‌یابد. مهندس میس (کریس ایوانز) با کپا درگیر می‌شود؛ بیولوژیست کورازون (میشل یئو) از گلخانه‌اش محافظت می‌کند، و افسر ارتباطات هاروی (تری گریتی) دیگران را مقصر مشکلات می‌داند. در حالی که کاپیتان کانیدا (هیرویوکی سانادا) سعی می‌کند خدمه را در مسیر درست نگه دارد، خلبان کاسی (رز بیرن) از «افراط در مردانگی» گهگاه شکایت می‌کند. با این حال، آنها باید با هم همکاری کنند تا زنده بمانند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد دشواری‌های سفر در فضا برای مدت‌های طولانی صحبت کنند: فضانوردان چگونه با تنهایی، رقابت، افزایش تنش‌ها و تصمیم‌گیری‌های دشوار خود کنار می‌آیند؟ فیلم چگونه ساختار میان خدمه فضاپیما را با وجود تفاوت‌های نژادی، سنی و جنسیتی نشان می‌دهد؟ در مورد احتمال موفقیت ماموریت چه فکر می‌کنید؟ همچنین می‌توانند در مورد علمی-تخیلی به‌طور کلی و ویژگی‌های یک فیلم علمی-تخیلی خوب صحبت کنند.

والدین باید بدانند که این فیلم برای کودکان مناسب نیست؛ علاوه بر صحنه‌های مختصر اما بسیار خشونت‌آمیز، شامل بحث‌های طولانی در مورد مسائل فکری و فلسفی است. خشونت شامل صحنه‌هایی از تأثیر نور خورشید بر بدن انسان (سوختگی، تاول و زخم)، چند مشت‌زنی شدید بین خدمه، مرگ تأثیرگذار یکی از خدمه که به طور تصادفی در فضا رها می‌شود (او یخ می‌زند، چهره‌اش در نمای نزدیک و سپس چهره و بدنش خرد می‌شود)؛ قربانی خودکشی به گونه‌ای نشان داده می‌شود که بریدگی مچ دستش قابل مشاهده است و خون همه جا را پوشانده است (خدمه ناراحت و آشفته به نظر می‌رسند)؛ اجساد در کشتی قبلی در کنار هم جمع شده و به خاکستر تبدیل شده‌اند؛ تعقیب و درگیری نهایی طولانی و خشونت‌آمیز است؛ انفجارهای پایانی آتشین، بلند و ویرانگر (و همچنین تا حدودی شاعرانه) هستند. کلمه "فحش" به طور مکرر استفاده شده است، همراه با برخی الفاظ ناشایست دیگر. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

فضای فیلم شاید یادآور آرمگدون باشد؛ اما در واقع، اصلاً یک فیلم اکشن نیست. بلکه مطالعه‌ای است بر شخصیت‌ها، فلسفه‌ها و اخلاقیات، با کمی وحشت شبیه به فیلم بیگانه. عظمت مطلق فضا به‌طور مکرر با شات‌هایی از فضای داخلی محدود فضاپیما در تضاد است — راهروهای طولانی با دیوارهای سفید؛ اتاق‌های خواب تاریک و کوچک؛ عرشهٔ مشاهده، جایی که خورشید، حتی با یک درصد قدرت، به‌شدت درخشان است.با آگاهی از اینکه جان‌شان در راه نجات دنیا فدای یک هدف بزرگ می‌شود، خدمه شروع به دیدن یکدیگر از زاویه‌ای متفاوت می‌کنند. و این زیبایی فیلم است، تأمل آن بر دیدن و شعر بصری. اگرچه داستان در پایان کمی احمقانه می‌شود، اما تصاویر همچنان باشکوه باقی می‌مانند.