۲۸ هفته بعد

در یک تشدید عمده موضوع فیلم اول، ارتش آمریکا برای پاکسازی و اسکان مجدد بریتانیا فراخوانده شده است، جایی که تقریباً همه از یک بیماری واگیردار شبیه به هاری جان خود را از دست دادند، بیماری‌ای که مردم را به زامبی‌های روان‌پریش (اما فانی) تبدیل می‌کرد. اگر به یاد بیاورید که سربازان اعلیحضرت چگونه به طاعون «ویروس خشم» در فیلم اول واکنش نشان دادند--آنها از نوع فاشیستی بقا بودند که مستعد تجاوز بودند--شما متعجب نخواهید شد که این فیلم نیز دقیقاً از سربازان حمایت نمی‌کند. در واقع، به نظر می‌رسد که این فیلم حداقل تا حدی استعاره‌ای از جنگ خلیج فارس/ویتنام است در مورد اشغالگران آمریکایی مغرور که مرتکب جنایات می‌شوند، زمانی که نمی‌توانند غیرنظامیان را از دشمن خصمانه تشخیص دهند. پس از نشان دادن خیانت دون (رابرت کارلایل) که در حمله زامبی‌ها به قصد نجات خود، همسرش را در بدترین روزهای همه‌گیری رها می‌کند، فیلم بار دیگر به لندن متروک و شبح‌وار فیلم اول بازمی‌گردد. همه افراد مبتلا از گرسنگی جان خود را از دست داده‌اند و ارتش آمریکا یک قرنطینه پیشرفته را اجرا می‌کند، پایتخت بریتانیا را با پناهندگانی که بحران را به طور ایمن در آن سوی کانال انگلیس پشت سر گذاشته‌اند، اسکان مجدد می‌دهد. یکی از افراد کلیدی محلی آمریکایی‌ها دون است که با پسر و دخترش ملاقات می‌کند--و در مورد اتفاقی که واقعاً برای مادرشان افتاده به آن‌ها دروغ می‌گوید. دو رویی دون زنجیره‌ای از اتفاقات را به حرکت درمی‌آورد که در نهایت به شیوع دیگری از ویروس خشم منجر می‌شود، این بار در قلب این پایگاه قرنطینه. اگر امیدی به درمان وجود داشته باشد، در فرزندان دون است--که خون آن‌ها ممکن است پادزهری داشته باشد. چند آمریکایی از دستورات سرپیچی می‌کنند تا در مقابل تک‌تیراندازان مرگبار آمریکایی، گاز سمی و مواد آتش‌زا، تلاش کنند تا بچه‌ها را زنده نگه دارند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد جاذبه‌های پایدار داستان‌های ترسناک آخرالزمانی صحبت کنند. جذابیت آن در چیست؟ آیا به این دلیل است که انتخاب‌های اخلاقی را به‌خوبی به تصویر می‌کشند؟ خانواده‌ها همچنین می‌توانند در مورد واکنش‌های مختلف شخصیت‌ها به قرنطینه و دلایل شکست آن بحث کنند. آیا سیاست عدم تحمل تنها راه‌حل است؟

والدین باید بدانند که این دنباله فیلم ترسناک زامبی 28 روز بعد حداقل به اندازه نسخه اصلی ترسناک و تکان دهنده است. خطرات و خشونت‌های شدید و گرافیکی به طور مداوم وجود دارند؛ شخصیت‌های همدل و دلسوز می‌میرند، عشق (یا عدم عشق) والدین ناکارآمد به یکدیگر و فرزندانشان باعث مرگ‌های وحشتناکی می‌شود، و پایان فیلم هرگونه حس خوش‌بینی یا امیدی را که ممکن است در مورد انتخاب مسیر درست وجود داشته باشد، از بین می‌برد. همچنین در فیلم به موارد جنسی و فحاشی اشاره شده است - اگر کسی اصلا به دیالوگ‌ها در چنین فیلمی توجه کند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این دومین دوز از جنون بی‌امان زامبی‌ها است و برای افراد ضعیف‌القلب مناسب نیست. همانند فیلم اول، پیام این است که در حالی که قربانیان ویروس خشم هیچ انتخابی در تبدیل شدن به زامبی‌های بی‌عقل ندارند، فرماندهان و سربازان سالم باید مهربان‌تر و انسانی‌تر باشند، زیرا هنوز می‌توانند درست و غلط را تشخیص دهند. اما مشکل اینجاست که در این دنیا، هر کاری انجام دهید، فقط یک نتیجه دارد: زامبی‌های بیشتر، قتل‌های بیشتر و خونریزی‌های بیشتر.