استاد استتار

کاروی در نقش پسته‌ای دیسگیزی، جوان‌ترین عضو خانواده‌ای با قدرت‌های جادویی برای دگرگونی ظاهر خود، بازی می‌کند. پدرش (جیمز برولین) هرگز از راز خانواده برای او نگفت چون می‌خواست از او محافظت کند. بنابراین پسته‌ای کوچک نمی‌داند چرا دچار وسواس تیک‌مانند برای تقلید از هر کسی که می‌بیند، شده است. وقتی والدینش توسط آدم بد، دویلین بوومن (برنت اسپاینر)، که هر بار که سعی می‌کند خنده شیطانی‌اش را تمرین کند دچار ناراحتی روده می‌شود، اسیر می‌شوند، نجات روز به دست پسته‌ای است. پدربزرگ پسته‌ای (هارولد گولد) برای آموزش چند درس سریع در دگرگونی و دفاع شخصی به او می‌آید.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این موضوع صحبت کنند که تقلید کردن از کسی نیاز به مشاهده‌ی بسیار دقیق دارد.

والدین باید بدانند که فیلم «استاد استتار» مبتذل و احمقانه است. شخصیت اصلی فیلم به نام پسته به زنانی که باسن بزرگی دارند، علاقه دارد و وقتی یکی از شخصیت‌ها پیش‌غذا سرو می‌کند، جوک‌های کنایه‌آمیز می‌گوید. او خود را به شکل مدفوع گاو درمی‌آورد. و سیلی زدن به حریف در حالی که فریاد می‌زند «پدرت کیه؟» روشی برای نشان دادن مردانگی و شایستگی است. خود پسته شخصیتی آزاردهنده و عجیب است، یک کودک-مرد با لهجه‌ای نامفهوم و مدل موی غیرقابل‌بخشش. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

این آشفته‌بازار فیلم، ناامیدی بزرگی است برای طرفداران دنا کاروی. همچنین ناامیدی است برای طرفداران کمدی و طرفداران سینما. واقعاً سخت است تصور اینکه چطور کاروی با استعداد، می‌تواند از فرصتی که به نظر نمی‌رسید از دست برود، به‌طور کامل غافل شود. استعداد کاروی در تقلید، کاملاً هدر رفته است. جذابیت او هم همین‌طور. وقت او هم همین‌طور. و وقت ما هم همین‌طور.اشاره‌های ضعیف به کلاسیک‌هایی مثل جن‌گیر، جنگ ستارگان و دیگر فیلم‌های قدیمی برای بچه‌ها بی‌معنی خواهد بود. اعضای تماشاگران که به اندازه کافی پیر هستند تا جسی ونتورا، جسیکا سیمپسون و بو درک را بشناسند، ممکن است از حضور کوتاه آنها لذت ببرند. اما حتی با کمتر از ۷۰ دقیقه، فیلم بی‌پایان به نظر می‌رسد، با یک سکانس طولانی پس از تیتراژ که فقط توهین به آسیب است.