خبرنگاران ویژه

ویژه به معنی بهتر، بزرگتر، یا متفاوت از معمول است. این تفاوت از معمول بودن است که در فیلم خبرنگاران ویژه به کار رفته است. فرانک (اریک بانا) یک خبرنگار رادیویی در نیویورک است. ایان (ریکی جرویس) یک متخصص پخش است. آن‌ها با هم به اکوادور فرستاده می‌شوند تا از شورش قریب‌الوقوع در این کشور گزارش تهیه کنند، که برای یک ایستگاه رادیویی کوچک محلی، اتفاق بزرگی است. بعد از اینکه ایان، که آدم محترمی است اما خیلی خونسرد نیست، اشتباهاً بلیط‌ها، گذرنامه‌ها و پول‌ها را داخل یک کامیون زباله می‌اندازد، آن‌ها دو راه دارند: یا برگردند به ایستگاه رادیویی و تحقیر شوند، یا در رستورانی متعلق به دوستانشان در نیویورک مخفی شوند و اخبار جعلی رادیویی درباره جنگ بفرستند، همراه با صداهای جنگل، انفجار و شلیک دشمن. آن‌ها راه دوم را انتخاب می‌کنند. این موضوع باعث می‌شود که دروغ‌های زیادی بگویند، از جمله دروغی جسورانه درباره ربوده شدن‌شان توسط نیروهای شورشی. همسر ایان (ورا فارمیگا) بعد از اینکه با فرانک به او خیانت کرد، او را ترک کرد. بعد از شنیدن خبر اسارت ایان، او در یک تور خود-ترویجی در یک برنامه گفتگو شرکت می‌کند که منجر به عقد قرارداد ضبط و یک آهنگ پرفروش درباره جمع‌آوری پول برای آزادی قهرمانان می‌شود. این آهنگ در آی‌تونز خوب فروش می‌کند. در نهایت، این زوج مجبور می‌شوند خودشان را به اکوادور قاچاق کنند تا از این دردسر خلاص شوند. این بار قاچاقچیان مواد مخدر آن‌ها را دستگیر می‌کنند و فرارشان نیاز به تیراندازی زیادی دارد.

• آیا این نمایش، تصویری دقیق از روزنامه‌نگاری است یا خیر؟ چگونه می‌توان این موضوع را تشخیص داد؟
• این فیلم چه چیزی را در مورد پیام‌های متضاد محتوا و سبک در روزنامه‌نگاری بیان می‌کند؟
• اخبار و گزارش‌های خبری در اینجا جعلی بودند. یک خبر جعلی به عنوان واقعیت توسط شبکه‌های دیگر و سازمان‌های خبری پذیرفته شد. چگونه خودتان قضاوت می‌کنید که یک گزارش خبری قابل اعتماد است؟

والدین باید بدانند که فیلم «خبرنگاران ویژه» محصول اصلی نتفلیکس است و شامل مواردی مانند مصرف مواد مخدر، روابط نامشروع، اسلحه و الفاظ رکیک می‌شود. این فیلم طنزی است در مورد خبرنگاران مردی که الکلی و جنگ‌دیده هستند اما در واقع آنقدرها هم شجاع نیستند. در این فیلم، بدبینی سیاستمداران، روزنامه‌نگاران و رسانه‌های شرکتی در مقابل خوبی‌های یک مرد محترم به تصویر کشیده شده است. انتظار می‌رود مصرف کوکائین و نوشیدن الکل و شنیدن کلمات رکیک مانند «لعنتی»، «خرابکاری»، «بی‌عرضه» و «بی‌غیرت» را در این فیلم ببینید. بعید است که این فیلم مورد علاقه یا توجه بیشتر نوجوانان قرار بگیرد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

با توجه به استعدادهای کمدی نویسنده/کارگردان ژرویس، این کمدی نسبتا سرگرم‌کننده به نظر فرصتی از دست رفته می‌رسد تا بیشتر در مورد وضعیت رسانه‌های خبری و ذات انسان به طور کلی صحبت کند و طنز بیشتری داشته باشد. ژرویس در نقش یان، یک تکنسین رادیو که به خود شک دارد، به نظر می‌رسد تلاش می‌کند تا رنگ ذاتی خود را به عنوان یک بازیگر کاهش دهد. می‌توانید تلاش او را در نقش یک فرد مطیع و کسل‌کننده احساس کنید، بنابراین دشوار است فراموش کنید که در همه زمان‌ها، یان مانند یک نمایش احساس می‌شود. داستان شیرین است - این بار یک آدم خوب اول می‌شود - و لحظات خنده‌داری، تقریبا فکری وجود دارد، مانند وقتی که آن دو وارد یک مکان کثیف می‌شوند و صدای ناخوشایندی از پیانو می‌شنوند. این باعث می‌شود یان غر بزند، "اوه، نه، جاز"، فقط برای اینکه متوجه شود سر یک مرد به صفحه کلید پیانو کوبیده می‌شود.در تلاش برای جعل پخش برنامه‌هایی که به نظر می‌رسد از اکوادور می‌آیند، ایان و فرانک صداهای جنگل را پخش می‌کنند، حتی اگر قرار باشد از کیتو، یک شهر بزرگ، گزارش کنند. کسی در ایستگاه رادیویی متوجه این موضوع نمی‌شود. در مجموع، یک طنز ناهمگون است که بعید است توجه بیشتر نوجوانان را جلب کند.