تائو

الکس (با بازی اد اسکرین) یک نابغه دیوانه است که هوش مصنوعی فوق پیشرفته ای به نام تاو را خلق کرده است. جولیا (با بازی مایکا مونرو) یکی از طردشدگان جامعه است که با دزدی جیب گذران زندگی است. الکس جولیا و دیگران را ربوده تا الگوریتم هایی را از الگوی مغز آنها استخراج کند، الگوریتم هایی که می توانند برای بهبود عملکرد و هوش تاو (با صدای گری الدمن) استفاده شوند. تلاش جسورانه جولیا برای فرار ناموفق است، اما او و الکس به نوعی توافق می رسند که حداقل جولیا دیگر نباید بسته شود. جولیا با تعامل با تاو، با آن ارتباط برقرار می کند و می تواند از کنجکاوی آن در مورد جهان و عشقش به موسیقی به نفع خود استفاده کند. آیا جولیا می تواند از چنگ الکس فرار کند و اگر بتواند، چه بر سر تاو خواهد آمد؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی صحبت کنند. آیا میزان خشونت در این رسانه‌ها بیش از حد است؟ آیا تفاوتی بین خشونت در فیلم‌ها و سریال‌ها با خشونت در کتاب‌ها وجود دارد؟ چرا یا چرا نه؟
• نقاط قوت شخصیتی جولیا چیست؟ آیا او یک الگوی خوب است؟ چرا بله یا خیر؟
• اگر امکان نصب هوش مصنوعی در خانه‌تان وجود داشت، این کار را انجام می‌دادید؟ چرا بله یا خیر؟ به نظر شما، نمایش تائو در مقایسه با نمایش هوش مصنوعی در فیلم‌ها یا کتاب‌های دیگر چگونه است؟

والدین باید بدانند که تائو یک داستان علمی-تخیلی با عناصری از ترس است. خشونت شامل صحنه‌ای است که مردی مورد اصابت قرار می‌گیرد. در هنگام این اتفاق صحنه‌های خشن نشان داده نمی‌شود، اما بعداً بدن مرد روی زمین کشیده می‌شود و رد خون زیادی به جا می‌ماند. دوربین صحنه‌ای را نشان نمی‌دهد که در آن یک دست اره می‌شود و پاشش و لکه‌های خون برای مدت طولانی بر روی صورت، سینه و بازوهای عامل آن باقی می‌ماند؛ او همچنین دست قطع شده را با خود حمل می‌کند. تصاویر ناراحت‌کننده شامل قربانیانی است که با ماسک‌هایی دهان آنها بسته شده و نیمی از صورت آنها را می‌پوشاند و همچنین رباتی که مردم را تعقیب، می‌گیرد و می‌زند. کاشت‌هایی در مغز آنها به یک کامپیوتر متصل می‌شود و باعث می‌شود که آنها در عذاب به خود بپیچند و ناله کنند. چند صحنه مبارزه وجود دارد؛ در یکی از آنها چاقو نشان داده می‌شود و مقداری خون. فضای کلی بسیار تاریک و تهدیدآمیز است. الفاظ زشت نادر است اما قوی؛ کلمات "s--t" و "f--k" هر کدام چند بار استفاده می‌شوند. یک صحنه بوسیدن و عشق‌بازی در یک کلوپ شبانه را نشان می‌دهد، و جولیا سعی می‌کند الکس را وسوسه کند تا حواس او را پرت کند؛ آنها به هم تکیه می‌دهند اما هیچ تماس جنسی ندارند. پیام‌های استاندارد در مورد هوش مصنوعی و معنای انسان بودن به ضعیفی کاوش می‌شوند یا به هیچ نتیجه‌ای نمی‌رسند. جولیا الگوی قدرتمندی برای حفظ خود، تفکر خلاقانه و هرگز تسلیم نشدن است. برای اطلاع از فیلم‌های بیشتر در این سبک، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

با وجود تصاویر قدرتمند و حس خوب حفظ شده از تنش و وحشت در سراسر داستان، این تریلر علمی-تخیلی در نهایت نتوانست تاثیرگذار باشد. شاید به این دلیل است که تائو سعی می‌کند ترکیبی از چیزهای زیادی در یک زمان باشد. جنبه‌های ترسناک، فرار از آدم‌ربایی، و علمی-تخیلی به صورت تصادفی در فیلم ظاهر و ناپدید می‌شوند. اما بزرگترین مشکل این است که این فیلم در حال کاوش در مسیر فرسوده‌ای از علمی-تخیلی است که سوالات استانداردی در مورد ربات‌ها و هوش مصنوعی مطرح می‌کند که از زمان هال در ۲۰۰۱: یک ادیسه فضایی وجود داشته‌اند. و این سوالات را به صورت جالب و جدید مطرح نمی‌کند و هیچ نوع دیدگاه تازه‌ای در مورد پاسخ‌های احتمالی ارائه نمی‌دهد.این فیلم از نظر بصری جالب توجه است، همانطور که از کارگردانی با سابقه‌ای مانند الساندرو انتظار می‌رود. بسیاری از صحنه‌ها حال و هوای کتاب‌های کمیک و رمان‌های گرافیکی دارند. گری الدمن نوعی غم شیرین عجیب به صدای تاو می‌دهد، به خصوص وقتی با جولیا صحبت می‌کند. خشونت گاه به گاه، صحنه‌های ترسناک، تنش و ربات‌های ترسناک، این فیلم را مناسب نوجوانان بزرگتر و افراد بالغ می‌کند.