حکم مرگ

پسر نیک هوم به صورت اتفاقی توسط اعضای یک باند کشته می‌شود و دادستانی نمی‌تواند مجرمان را محکوم کند. در نتیجه، نیک هوم (با بازی کوین بیکن) که یک مدیر اجرایی بیمه است، به یک خودیار تبدیل می‌شود. اما کشتن ضارب تنها اوضاع را بدتر می‌کند و اقدامات نیک منجر به حملات انتقامجویانه بیشتری می‌شود که هر کدام خونین‌تر از قبلی هستند. این خشونت‌ها به طور اجتناب‌ناپذیری بر همسر نیک، هلن (کیلی پرستون)، و پسر کوچکتر او که دچار آسیب روحی شده (جوردن گارنت) تأثیر می‌گذارد. نیک مهارت‌های حمله خود را بهبود می‌بخشد و کمک کمی از پلیس محلی دریافت می‌کند. اگرچه کارآگاه والیس (عایشه تایلر) نیت خوبی دارد، اما نمی‌تواند کنترل یا حمایت لازم را از حملات فزاینده خارج از کنترل و خشونت‌آمیز نیک ارائه دهد.

• خانواده‌ها می‌توانند درباره‌ی پیام‌های فیلم در مورد خانواده و انتقام صحبت کنند. چگونه انتقام گرفتن به روشی برای نشان دادن وفاداری در این فیلم تبدیل می‌شود؟ آیا فیلم از این ایده حمایت می‌کند یا با آن مخالف است؟ چرا؟ آیا فکر می‌کنید که هیچ‌کدام از این خشونت‌ها توجیه‌پذیر هستند؟ چرا یا چرا نه؟ آیا خشونت همیشه پاسخ درستی به ظلمی است که علیه کسی صورت گرفته است؟ چرا ما اینقدر در فیلم‌ها شاهد این موضوع هستیم؟

این فیلم درام/هیجان‌انگیز انتقام‌جویانه به هیچ‌وجه مناسب کودکان نیست. فیلم که دربارهٔ تبدیل شدن یک مدیر اجرایی بیمه منظم و آرام به یک قاتل بی‌رحم است، اساساً مجموعه‌ای از اعمال خشونت‌آمیز است که هر کدام انتقام اقدام خشونت‌آمیز قبلی هستند. خشونت‌های خونین شامل تیراندازی، چاقوکشی، دعوا، تعقیب و گریز ماشین و تصادف است. در یک صحنه، یک پسر جوان به همراه یک فاحشه که برادرش او را استخدام کرده وارد یک اتاق هتل می‌شود (اما چیزی به صراحت نشان داده نمی‌شود). به تجارت و مصرف مواد مخدر اشاره شده است و همچنین برخی سیگار کشیدن و نوشیدن الکل وجود دارد و از الفاظ نامناسب زیادی استفاده می‌شود، به خصوص "کـثـافـت.

فیلم جیمز وان که توسط برایان گارفیلد، نویسندهٔ دث ویش، نوشته شده، به خوبی از محدودیت‌های ژانرش آگاه است: خشونت به‌شدت درجهٔ B دارد و پلیس همیشه یک قدم عقب‌تر است. اگرچه این فیلم شبیه تاکسی درایور است، اما این فیلم انتقام‌جویانهٔ «جدید» یک ضدقهرمان متفاوت ارائه می‌دهد. در اینجا، یک تنه‌سوار یا بیگانه نیست که با روش‌های دیوانه‌وارانه به دنبال جبران است، بلکه یک مرد خانواده است، کسی که امیدش را به همان سیستمی که همیشه به آن اعتماد داشته، از دست می‌دهد.وقتی نیک با پدر دیگری، فروشنده اسلحه ای به نام بونز (جان گودمن) ملاقات می کند، ابتدا از رد شدن کامل این مرد از پسرش شوکه می شود. اما در این مرحله، اخلاقیات خود نیک نیز به قدری مغشوش و نامفهوم است که تنها به دوست جدیدش نگاهی می اندازد، با چشمانی سخت و فکی بیرون زده، که زاویه پایین باعث می شود که بیننده درباره این دو پدر کنجکاو شود که کدام یک بدتر است.