پلنگ صورتی

وقتی که یک مربی فوتبال مشهور (جیسون استاتهام) کشته می‌شود، بازرس کل دوفوس (کوین کلاین) تحقیقات پر سروصدای قتل را به کلوزو (استیو مارتین) محول می‌کند، با امید به اینکه او شکست بخورد و راه را برای بازرس کل باز کند تا خود او تحقیقات را تکمیل کند و بدین ترتیب مدال افتخار فرانسه را دریافت کند. طبق معمول، کلوزو راه‌های عجیبی برای سردرگم کردن هم خلافکاران و هم دوفوس حیله‌گر پیدا می‌کند. بی‌دقتی دیوانه‌وار و اعتماد به نفس اشتباه او بیش از همه بر طیفی از شخصیت‌های فرعی، به ویژه دوفوس (که بسیار مورد سوء استفاده قرار می‌گیرد)، نیکول (اِمیلی مورتایمر) منشی وفادار و دوست‌داشتنی او، و راننده‌اش پونتون (ژان رنو) تأثیر می‌گذارد. کلوزو به دوست‌دختر مربی فوت‌شده، یک ستاره پاپ بین‌المللی به نام زانیا (بی‌یونسه) علاقه‌مند می‌شود. دلباختگی او شامل خیره شدن به بدن او و دنبال کردن او تا نیویورک سیتی است، جایی که لهجه عجیب و غریب او تقریباً همه کسانی را که با او ملاقات می‌کند، از جمله یک نگهبان امنیتی در فرودگاه، که او را تروریست می‌پندارد، سردرگم می‌کند (اتفاقات دیوانه‌واری رخ می‌دهد).

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد توانایی‌های طنزآمیز بازرس کلوزو در حل پرونده‌ها، علی‌رغم ظاهر احمقانه‌اش، صحبت کنند: فیلم چگونه با این شخصیت، فیلم‌های پلیسی معمولی را مسخره می‌کند؟ چرا کلوزو چنین حسادت و خشم را در افسر مافوق خود برمی‌انگیزد؟ همچنین می‌توان در مورد طنز اسلپ‌استیک و زمان مناسب و خنده‌دار بودن آن صحبت کرد.
• آیا شوخی‌هایی که حول کنایه‌های جنسی و دو معنایی می‌چرخید، برای وفادار ماندن به سری فیلم‌های اصلی از دهه 1960 و 1970 یک عنصر ضروری در این بازسازی بود، یا اینکه برای مخاطبان معاصر بی‌مورد و غیرضروری بود؟
• در دهه‌های اخیر، هالیوود بازسازی و احیای بسیاری از فیلم‌های کلاسیک و فرنچایزهای سینمایی را عرضه کرده است. به نظر شما دلیل این موضوع چیست؟

والدین باید بدانند که "پنکیک صورتی" بازسازی فیلم کمدی کلاسیک در سال 2006 است که در آن استیو مارتین نقش بازرس کلوزو را ایفا می‌کند که در سری فیلم‌های قبلی توسط پیتر سلرز بازی شده بود. این فیلم مرزهای رده‌بندی سنی PG را جابجا می‌کند و شامل چند موقعیت و اشاره‌ی جنسی از جمله اشاره به ویاگرا می‌شود. برخی از کلمات و شوخی‌های فیلم کمی زننده و مربوط به توالت است. در فیلم به دفعات از کمدی اسلپ‌استیک استفاده شده است: اشیایی مانند توپ، لامپ، نشان افتخار و ماشین به بدن، کشاله‌ی ران و صورت شخصیت‌ها برخورد می‌کند و باعث کبودی (یا آسیب‌های بدتر) می‌شود؛ چند انفجار و دو صحنه‌ی قتل وجود دارد (یکی با سوزن در گردن و دیگری با شلیک گلوله، اما خارج از قاب تصویر)؛ در یک صحنه‌ی طنز مربوط به مامور مخفی، چند شخصیت با ماسک سیاه به صورت خشن شکست داده می‌شوند و ... کلوزو کلمات انگلیسی را اشتباه تلفظ می‌کند (مثلا کلمه‌ی "کاسه" را "توپ" تلفظ می‌کند). شخصیت‌های فیلم نوشیدنی الکلی می‌نوشند، به خصوص یک نوشیدنی شعله‌ور. برخی از لباس‌های زنانه تنگ و کم‌پوشش است و اندام آنها را نشان می‌دهد؛ دوربین روی ران‌های بیانسه زوم می‌کند در حالی که او در حال دور شدن است. کلوزو در یک صحنه، سرش در کشاله‌ی ران منشی است در حالی که دارد به او کمک می‌کند تا از روی میز بلند شود. همچنین دستیار کلوزو به اشتباه فکر می‌کند که او با یک زن در حال رابطه‌ی جنسی است.

این بازسازی از "پنک پنتر" رنگارنگ و مناسب است، اگرچه بیشتر بی‌روح است. در حالی که لهجه فرانسوی دروغین بازرس کلوزو گاهی اوقات خنده‌دار است و یادآور نقش اصلی پیتر سلرز است، این شخصیت بیشتر به نظر می‌رسد از چارلی چاپلین گرفته شده باشد، با صورتی پف‌آلود و سبیل مدادی. او همچنین خسته به نظر می‌رسد - درست مثل این فیلم متوسط با فیلمنامه‌ای نامرتبط.این فیلم با وجود تمرکز بر رفتارهای عجیب و غریب کلوزو (او آزاردهنده و خودخواه است اما در عین حال مسخره است و وسیله‌ای برای مسخره کردن "فرانسوی‌ها" است)، فقط پیش می‌رود و یک سری کمدی فیزیکی و کتک کاری است که با خرابکاری زبان مارتین نقطه‌گذاری شده‌اند. کلایو اوون حضوری کوتاه دارد تا شانس از دست رفته خود را برای بازی در نقش جیمز باند مسخره کند (در اینجا او نقش 006 را بازی می‌کند که کلوزو او را "یک کم کمتر از زمان بزرگ" می‌نامد). و ژان رنو، خدا او را حفظ کند، جایزه صبر بی‌پایان را دریافت می‌کند، زیرا او آرامشی خاص را در میان هیاهو حفظ می‌کند.