خانه

در فیلم خانه، زوج‌های درگیر جک (رینالدو روسالس) و استفانی (هایدی دیپول) به دلیل ترافیک ناشی از تصادفی در مسیر، دیر به جلسه مشاوره ازدواج خود می‌رسند. پس از پنچر شدن لاستیک ماشین‌شان به دلیل زباله‌های موجود در جاده، به طور اتفاقی به هتل خانوادگی ویساید اینن در میان بیابان می‌رسند و با زوج دیگری به نام رندی (جی.پی. دیویس) و لسلی (جولی آن امری) که در شرایط مشابهی هستند، ملاقات می‌کنند. اوضاع زمانی بدتر می‌شود که هر چهار نفر متوجه می‌شوند هتل به گونه‌ای مهر و موم شده است که راه فراری ندارد و صاحبان هتل موجودات ماوراء الطبیعه‌ای هستند که به شیطان پرستی می‌پردازند و تحت هدایت یک روان‌پریش به نام مرد قلعی (مایکل مدسن) قصد دارند بازی‌های مرگباری را با آنها انجام دهند.

• «خانواده‌ها می‌توانند در مورد شباهت‌ها و تفاوت‌های این فیلم با سایر فیلم‌های ترسناک صحبت کنند. چگونه ریشه‌ها و مضامین مسیحی آن بر محتوا و روایت داستان تأثیر می‌گذارد؟ آیا برای لذت بردن از فیلمی (یا سایر رسانه‌ها) که بر پایه‌ی مجموعه‌ای از باورها استوار است، باید مذهبی بود؟ خانواده‌ها همچنین می‌توانند در مورد استفاده‌ی فیلم از کلیشه‌ها بحث کنند. آیا این واقعیت که "قربانیان" کلیشه‌ها موجودات فراطبیعی شرور هستند، آن را قابل قبول می‌کند؟ چرا یا چرا نه؟»

والدین باید بدانند که این فیلم ترسناک، که از رمانی پرفروش از نویسندگان مسیحی تد دکر و فرانک پرتی اقتباس شده، موضوعات بزرگسالانه‌ای مانند توبه، گناه و رنج را شامل می‌شود. خشونت در این فیلم به اندازه بسیاری از فیلم‌های ترسناک دیگر اغراق‌آمیز نیست (بسیاری از بدترین صحنه‌ها خارج از کادر اتفاق می‌افتند یا بر افرادی اعمال می‌شود که بعداً مشخص می‌شود انسان نیستند)، اما لحن فیلم می‌تواند بسیار شدید باشد. پیام اخلاقی فیلم به وضوح بیان شده است - زوج اصلی در حالی که توسط یک روان‌پریش تعقیب می‌شوند، ازدواج خود را تجدید می‌کنند - و مشخص است که ارتباط مجدد و خوبی ذاتی آنها است که آنها را نجات می‌دهد. اگرچه صحنه‌های نامناسب جنسی، زبان یا محتوای مواد مخدر و الکل در فیلم کم است، اما برخی از شخصیت‌های جنوبی به صورت کلیشه‌ای و کلیشه‌ای به تصویر کشیده شده‌اند؛ شخصیت‌های شرور به عنوان روستاییان ترسناک و خنده‌دار به تصویر کشیده شده‌اند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

فیلم «خانه» نمونه‌ای بارز از این واقعیت است که نیت‌های خوب لزوماً به فیلم‌های خوبی منجر نمی‌شوند. بازیگر نقش مکمل، مادسن، شناخته‌شده‌ترین فرد در گروه بازیگران است، اما به نظر می‌رسد در صحنه‌هایش خواب‌گردی می‌کند. کارگردانی رابی هنسون بسیار معمولی است - در یک صحنه، با آوردن یک مرغ در قاب، بیننده را می‌ترساند - و پیچش نهایی فیلم هم هیجان‌انگیز نیست و یک مقدمه‌چینی واضح، خسته‌کننده و ملال‌آور برای یک دنباله احتمالی است. اگر فرزندانتان برای تماشای فیلم‌های ترسناک بالغ هستند، می‌توانند فیلم‌های بسیار بهتری نسبت به «خانه» تماشا کنند.فیلم ترسناک «خانه» اقتباسی از رمانی نوشته نویسندگان پرفروش مسیحی، فرد دکر و فرانک پرتی است. این فیلم به‌شدت از آثار دیگری مانند «جن‌گیر»، «درخشش»، «نگاه نکن» و مجموعه فیلم‌های «اره» تقلید می‌کند و از تصاویر، ایده‌ها، نقاط داستانی و صحنه‌های ترسناک آن‌ها وام گرفته است. بازی‌ها نسبتاً خشک و بی‌روح هستند، و مضامین فیلم در مورد رستگاری، گناه و نجات، زیر لایه‌ای از خشونت و صحنه‌های دلخراش پنهان شده‌اند، به‌گونه‌ای که فهمیدن و جدی گرفتن آن‌ها دشوار است. تضاد بین زوجی مهربان اما درگیر مشکلات (جک و استفانی) و زوجی ظاهراً بی‌نقص اما درگیر مشکلات پنهانی (رندی و لسلی) به‌طور کامل اغراق‌شده است. همچنین فیلم «خانه» از نظر جلوه‌های ویژه و شخصیت‌پردازی سطح پایین به نظر می‌رسد، و از جلوه‌های ارزان‌قیمت استفاده کرده است.