شورشگر

ربل، مجموعه‌ای درام به تهیه‌کنندگی جان سینگلتون است که در آن دانیل مون ترویت در نقش ربکا "ربل" کول، کارآگاه سختگیر و بی‌پروا اهل اوکلند کالیفرنیا و کهنه‌سرباز نظامی زبده‌ای ظاهر می‌شود که در حالی‌که با مرگ خشونت‌بار برادرش (میکلن واکر) دست و پنجه نرم می‌کند، در زندگی‌اش مسیر جدیدی را در پیش می‌گیرد. بعد از مرگ مادرش، او از برادر کوچکترش مالیک مراقبت می‌کند و سعی می‌کند از نظر عاطفی به پدرش (با بازی مایکلتی ویلیامسون) که برای کنار آمدن با این فقدان به الکل روی آورده، حمایت کند. خوشبختانه، او بهترین دوستش چینا لین (آنجلا کو) و دوست‌پسر سابقش تی‌جی (کلیف "متد من" اسمیت) را دارد تا به او کمک کنند. اما مرگ مالیک در اثر تیراندازی توسط شریکش مایکل مک‌اینتایر (براندون کوئین)، او را بر آن می‌دارد تا برخلاف خواسته مربی‌اش، لیتنانت چارلز گولد (جیانکارلو اسپوزیتو)، از نیروی پلیس کناره‌گیری کند و شرکت خصوصی تحقیقات خودش را راه‌اندازی کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نقش نژاد در اجرای قانون صحبت کنند. چه چیزی این موضوع را چالش‌برانگیز می‌کند؟ آیا نژاد باید در اجرای قانون دخیل باشد؟ رسانه‌ها چگونه این موضوع را پوشش می‌دهند؟ و برنامه‌هایی مانند ریبل چطور؟ این نوع پوشش رسانه‌ای چه تأثیری بر طرز فکر مردم در مورد پلیس و جامعه سیاه‌پوستان داشته است؟
• خانواده‌ها می‌توانند در مورد جرم و جنایت صحبت کنند. چرا این موضوع اغلب در برنامه‌های تلویزیونی مطرح می‌شود؟ چرا فکر می‌کنید مردم آن را موضوعی جذاب می‌دانند؟

والدین باید بدانند که ریبل یک درام جنایی پیچیده در مورد زنی است که در زندگی دوباره شروع به کار می‌کند. این فیلم حاوی صحنه‌های خشونت‌آمیز زیادی (تیراندازی، کتک‌کاری، خونریزی و غیره) است، و همچنین بحث‌هایی در مورد تجاوز، قتل و سایر جرایم. برخی صحنه‌های جنسی، الفاظ رکیک (کلماتی مانند ass و bitch)، سیگار کشیدن و مصرف ماری‌جوآنا، و همچنین نوشیدن الکل وجود دارد. موضوعات بالغانه‌ای مانند اعتیاد، مرگ والدین، تیراندازی‌های نژادی و روابط پیچیده مورد بررسی قرار می‌گیرند.

این مجموعه آشکار و بی‌رمق کارآگاهی داستان‌های جنایی را به تصویر می‌کشد که در پس‌زمینه تیراندازی پلیس به یک مرد سیاه‌پوست بی‌سلاح اتفاق می‌افتند. در حالی که این مجموعه منعکس‌کننده یکی از بحث‌برانگیزترین و احساسی‌ترین مسائل سیاسی و اجتماعی زمان ما است، اما ضعف نویسندگی و توسعه داستان‌های نامناسب نتوانسته حس واقعی از مبارزه قدرتمندی را که ریبل، هم به عنوان یک زن سیاه‌پوست قوی و هم به عنوان یک کارآگاه با استعداد، با آن مواجه است، به نمایش بگذارد.در روایت کلی، شکاف‌های عجیبی وجود دارد و تغییر بین مشکلات شخصی ریبل و تلاش‌هایش برای حل پرونده‌ها، احساس نامناسبی ایجاد می‌کند. گفتگوها نیز می‌توانند اجباری و غیرقابل باور به نظر برسند. شاید مردم تلاش این مجموعه برای پرداختن به مسائل دشوار پیرامون نقش بحث‌برانگیز نژاد در اجرای قانون را ارزشمند بدانند، اما در نهایت، ریبل نتوانسته به خوبی این موضوع را به تصویر بکشد.