اتاق گفتگو

ویلیام (آرون تیلور-جانسون)، نوجوانی آشفته، تصمیم می‌گیرد تا یک اتاق گفتگوی اینترنتی به نام "نوجوانان چلسی" باز کند. اگرچه او واقعاً هدف خاصی ندارد، اما چهار نوجوان دیگر به سرعت به او می‌پیوندند. فیلم آن‌ها را در یک اتاق واقعی به تصویر می‌کشد، هرچند که این فقط یک نمایش خیالی است. اوا (ایموجن پوتس) یک مدل است که توسط همکارانش مورد تمسخر قرار می‌گیرد. جیم (متیو بیرد) داروهای ضدافسردگی مصرف می‌کند. امیلی (هانا موری) دختری بسیار مودب و مطیع است. و مو (دنیل کالویا) به دلیل احساس گناه در مورد جاذبه‌ای که نسبت به خواهر ۱۱ ساله دوستش دارد، احساس ناراحتی می‌کند. در نهایت، ویلیام شروع به تشویق "دوستان" جدیدش برای ریسک کردن و ایجاد دردسر می‌کند. وقتی جیم به خودکشی فکر می‌کند، ویلیام او را تشویق می‌کند. اما وقتی دیگران متوجه می‌شوند، تبدیل به مسابقه‌ای برای نجات جان جیم می‌شود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد تصاویر خشونت‌آمیز خودکشی نوجوانان در فیلم صحبت کنند. این تصاویر چقدر سریع هستند؟ چقدر تاثیرگذارند؟ فیلم برای بیان منظور خود تا چه حد نیاز به نمایش این تصاویر داشت؟
• چگونه فیلم مفهومی مانند اتاق گفتگوی بدون تمایلات جنسی را پیشنهاد می‌کند؟ بار دیگر، چه مقدار و چه میزان کمی واقعاً نشان داده می‌شود؟ چه نوع رضایت‌مندی‌ای را مردم در محیط آنلاین نسبت به محیط شخصی پیدا می‌کنند؟
• تفاوت چت آنلاین و حضوری در چیست؟ چه خطراتی در هر کدام وجود دارد؟ چه مزایایی دارند؟
• آیا تا به حال در یک اتاق گفتگو در زندگی واقعی شرکت کرده‌اید؟ چگونه این تجربه با آنچه در فیلم می‌بینیم متفاوت یا مشابه است؟
• آیا در این فیلم به زورگویی پرداخته شده است؟ چگونه؟ چه واکنشی به آن نشان داده می‌شود؟

والدین باید بدانند که چت روم فیلمی انگلیسی بر اساس یک نمایشنامه است. این فیلم داستان پنج نوجوان درگیر مشکلات است که در یک اتاق چت آنلاین با هم آشنا می‌شوند. فیلم به صورت تخیلی آنها را در حالی که در یک اتاق نشسته‌اند نشان می‌دهد، اگرچه در "واقعیت"، آنها پشت کامپیوترهای خود هستند. خودکشی نوجوانان یکی از موضوعات فیلم است و چند مثال کوتاه اما ناراحت‌کننده از آن نشان داده می‌شود: حلق‌آویز، پریدن از پنجره و بریدن مچ دست. تصاویر خشونت‌آمیز دیگری نیز وجود دارد، از جمله فریاد و نمایش انیمیشنی طاعون سیاه. به رابطه جنسی به صورت گرافیکی اشاره شده، اگرچه در واقع چیزی نشان داده نمی‌شود. زبان فیلم نسبتا قوی است و از کلمات "فاک"، "شیت" و "بیچ"، "اس" و غیره استفاده شده است. کلمه "بیچ" روی یک ماشین با چیزی شبیه مدفوع سگ نوشته شده است. یکی از نوجوانان برای افسردگی دارو مصرف می‌کند ("پروکسیا") و نوجوان دیگری به طور مختصر با یک لیوان شراب نشان داده می‌شود. این فیلم خیلی عمیق نیست، اما می‌تواند بحث‌های جالبی را در بین نوجوانان علاقه‌مند به سینما ایجاد کند. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

بر اساس نمایشنامه‌ای از نویسنده ایرلندی اندا والش و کارگردانی هیدئو ناکاتا، کارگردان ژاپنی فیلم اصلی حلقه (رینگو)، به نظر می‌رسد که چت‌روم روی کاغذ ایده خوبی بوده است. اما به عنوان یک فیلم به سرعت ضعف خود را نشان می‌دهد. صحنه‌های داخل اتاق به صورت رنگارنگ و مصنوعی‌تر از بقیه هستند، اما دیالوگ‌ها هرگز واقع‌گرایانه به نظر نمی‌رسند؛ و حس محیط آنلاین یا ارتباط بین کاربران را القا نمی‌کنند.سکانس‌های «واقعی» با رنگ‌های مات و بی‌روح نمایش داده می‌شوند، اما با توجه به اینکه ۹۷ دقیقه فیلم بین پنج شخصیت تقسیم شده، هیچ‌کدام واقعاً به زندگی نمی‌پردازند. مشکلات آن‌ها نه احساسی است و نه طبیعی؛ به نظر می‌رسد که برای داستان خلق شده‌اند، ساده و به راحتی توصیف می‌شوند. فیلم نمی‌تواند ارتباطی بین عشق و درد، یا نیاز و انکار پیدا کند. بیشتر به شوک وارد کردن از فعالیت‌های شخصیت‌ها علاقه دارد تا درک آن‌ها. تلاشی سطحی و ناامیدکننده است.