سَمَری بد

در فیلم بدجنس، شان فالکو (با بازی رابرت شیهان) و دوستش درک (کارلیتو اولیورو) یک طرح سرقت کوچک را اجرا می‌کنند و به عنوان پارکبان‌های تقلبی، از جی‌پی‌اس و ریموت‌های گاراژ در ماشین‌ها برای ورود به خانه‌ها استفاده می‌کنند. در خانه یکی از مشتریان بدجنس به نام کیل ارندریچ (دیوید تننت)، شان با وحشت دختری (با بازی کری کندون) را پیدا می‌کند که به شدت کتک خورده و به صندلی بسته شده است. او تلاش می‌کند تا او را نجات دهد، اما وقتی ارندریچ برمی‌گردد، شان وحشت‌زده فرار می‌کند. شان به خاطر این تصمیم عذاب وجدان می‌گیرد و تلاش‌های متعددی برای نجات دختر انجام می‌دهد، از جمله تماس با پلیس، اما کسی حرف او را باور نمی‌کند و ارندریچ که بسیار زیرک و شیطانی است، به خوبی از پس برطرف کردن شک و تردیدها برمی‌آید. بدتر از آن، ارندریچ شروع به آزار و اذیت شان، دوست‌دخترش ریلی (جکوئلین بایرس) و خانواده‌اش می‌کند، پست‌های جعلی در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌کند و باعث ایجاد هرج و مرج می‌شود. وقتی ریلی مورد حمله قرار می‌گیرد، شان متوجه می‌شود که باید به هر طریقی شده این ماجرا را پایان دهد.

• «خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت موجود در فیلم «بدطینت» صحبت کنند. آیا این خشونت برای هیجان‌انگیز بودن یا شوک وارد کردن به مخاطب طراحی شده است؟ چگونه می‌توان این نیت را تشخیص داد؟ تأثیر خشونت در رسانه‌ها بر کودکان چیست؟»
• «رفتار شخصیت اصلی با زنان چگونه است، در مقایسه با نحوه برخورد شخصیت منفی داستان با زنان؟ از نظر شما، فیلم با این مقایسه چه پیامی را می‌خواهد منتقل کند؟»
• «نظرتان در مورد شان چیست، با توجه به اینکه او یک دزد است و در لحظه‌ای به ترس شدیدی دچار شد؟ آیا هنوز می‌توان با او ارتباط برقرار کرد؟ چرا؟»

والدین باید بدانند که «بد ساماریتان» یک فیلم مهیج و خشونت‌آمیز در مورد یک دزد (رابرت شیهان) است که تلاش می‌کند زنی را که توسط یک روان‌پریش (دیوید تننت) ربوده شده است، نجات دهد. صحنه‌ای کوتاه از کتک خوردن یک زن توسط مرد وجود دارد، همچنین صحنه‌هایی که زنی را در اسارت نشان می‌دهد، با کبودی، بریدگی و زخم. بینندگان مقدار زیادی خون خواهند دید: شخصیت‌ها از اسلحه استفاده می‌کنند و برخی از آنها شلیک و کشته می‌شوند. اجساد در یک گور دسته‌جمعی قرار دارند و شخصیت‌ها با بات‌های بیسبال، دسته تبر و بیل مورد ضرب و شتم قرار می‌گیرند. یک فلش‌بک ناراحت‌کننده از صداهایی استفاده می‌کند که نشان‌دهنده کشتن یک اسب توسط یک پسر است. علاوه بر خشونت، سینه برهنه یک زن نشان داده می‌شود و صحنه‌هایی از بوسیدن و صحبت‌های جنسی وجود دارد. همچنین در سراسر فیلم، زبان تند و استفاده مکرر از کلمات فحش وجود دارد. مردان جوان ماری‌جوآنا می‌کشند و بزرگسالان آبجو می‌نوشند. این فیلم اصالت خاصی ندارد، اما به خوبی ساخته شده و با شخصیت‌پردازی و بازی‌های خوب، مخاطب را درگیر می‌کند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

مفهوم این فیلم مهیج خیلی تازه یا خلاقانه نیست، اما به‌خوبی عمل می‌کند، و این به‌خاطر قهرمان قابل‌درک، باورپذیر و معیوب شیهان و روان‌پریش ترسناک تننت است. دین دویلین، کارگردان، که قبلاً به‌عنوان فیلم‌نامه‌نویس روز استقلال و کارگردان فیلم جئواستورم فعالیت کرده بود، در فیلم بدسamaritan از تخریب عظیم و کیهانی فاصله می‌گیرد و به‌جای آن، یک موقعیت واقعی با تاریخچه و ظرافت‌های خاص خود را خلق می‌کند. مکان‌ها و روابط در این فیلم واقعی به نظر می‌رسند. علی‌رغم شغل شان به‌عنوان یک دزد و تردید وحشت‌زده او برای کمک به شخصی در خطر، او اعتماد ما را با تلاش‌های تب‌آلودش برای جبران اشتباهش و همچنین پیشینه‌اش به‌عنوان یک عکاس بااستعداد که از «فروش» خودداری می‌کند، بازمی‌گرداند.اجرای تننت یادآور نقش‌آفرینی او در نقش کیلگریو در جسیکا جونز است؛ او سطحی ناراحت‌کننده از کلاس، آموزش و پرورش را به شخصیت شرور ارندریش می‌آورد و باعث می‌شود که مخاطب احساس ناراحتی کند. براندون بویس (شاگرد زرنگ، پارک ویکر) که این فیلم را در ژانر تریلرهای دهه ۱۹۹۰ نوشته است، گاهی اوقات اشتباه آزاردهنده‌ای مرتکب می‌شود: ارندریش بیش از حد همه‌چیزدان است، گویی می‌تواند ذهن‌ها را بخواند یا همه‌چیز را به‌طور همزمان ببیند. یک شخصیت شرور بزرگ نیز باید دارای نقاط ضعف باشد، درحالی‌که این شخصیت بیشتر اوقات بسیار کامل و بی‌نقص است. شاید اگر مدت زمان فیلم به ۱۱۰ دقیقه نمی‌رسید، می‌توانست این موضوع را اصلاح کند، اما درنهایت این ایرادات، تاثیر کلی تنش‌زا و جذاب فیلم را کم نمی‌کند.