زن نامرئی

در اواسط دهه ۱۸۵۰، چارلز دیکنز (رالف فاینس) و شریک نویسندگی‌اش ویلکی کالینز (تام هالندر) در حال آماده‌سازی نمایشنامه خود با نام ژرفای یخ‌زده هستند. بازیگر جوانی به نام نلی ترنان (فلیسیتی جونز) به دیکنز معرفی می‌شود. او طرفدار دیکنز است، همه کتاب‌هایش را خوانده و می‌تواند به‌طور هوشمندانه‌ای در مورد آن‌ها بحث کند. آن‌ها مجذوب یکدیگر می‌شوند، اگرچه دیکنز ازدواج کرده است. در طول یک دوره زمانی، دیکنز احساسات خود را آشکار می‌کند و از همسرش جدا می‌شود، و نلی باردار می‌شود، اما او هنوز نمی‌تواند عشق یا رابطه‌اش با نلی را علنی کند. این موضوع را به این واقعیت اضافه کنید که دیکنز حداقل ۲۵ سال بزرگ‌تر است و حداقل نیمی از وقتش را به طرفداران مشتاقش اختصاص می‌دهد. چطور چنین رابطه‌ای می‌تواند دوام بیاورد؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد روابط و ازدواج صحبت کنند. قوانین و سنت‌های ازدواج از زمان نمایش داده شده در این فیلم چگونه تغییر کرده‌اند؟ اگر این داستان فیلم در زمان حال اتفاق می‌افتاد، چه تفاوتی با حال حاضر داشت؟
• این فیلم شامل صحنه‌های خشونت‌آمیز ناراحت‌کننده‌ای است. آیا این صحنه‌ها ضروری بودند؟ تاثیر آنها بر کلیت فیلم چه بود؟
• شما قبل از تماشای فیلم چقدر در مورد چارلز دیکنز می‌دانستید؟ چه چیزهایی یاد گرفتید؟ آیا فیلم باعث می‌شود بخواهید بیشتر در مورد او بدانید؟ یا کتاب‌هایش را بخوانید؟

والدین باید بدانند که فیلم زن نامرئی داستان چارلز دیکنز و رابطه عاشقانه او با زنی را روایت می‌کند که مجبور بود آن را مخفی نگه دارد. صحنه ناراحت‌کننده‌ای از یک جنین مرده و خونین بعد از سقط جنین وجود دارد، به علاوه تصادف قطار و زخمی خونین روی سر. دو صحنه رابطه جنسی نشان داده می‌شود، اما بیشتر با ناله و تنفس‌های سنگین القا می‌شود تا هرگونه برهنه‌ای یا تصاویر جنسی. زنی به‌طور مختصر از پشت برهنه دیده می‌شود، و صحنه‌ای در یک کوچه با فاحشه‌هایی وجود دارد که می‌گویند «یک شیلینگ برای یک ضربه». متاسفانه، حتی نوجوانانی که به دیکنز علاقه‌مند هستند احتمالا چیز زیادی از این فیلم فوق‌العاده طراحی‌شده، اما سرد و بی‌روح، به دست نمی‌آورند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

برای زن نامرئی، رالف فاینس بازیگر، برای دومین بار پس از فیلم قدرتمند و هوشمندانه‌اش، کوریلانوس، پشت دوربین قرار می‌گیرد، اما این بار نتایج کمی سردتر است. بر اساس کتابی از کلر تامالین، فاینس به نظر می‌رسد که حفظ جزئیات واقعی را در نظر دارد، اما داستان حاصل احتمالا می‌توانست از برخی تزیینات استفاده کند. رابطه خیلی پرشور، غیرقانونی یا عاشقانه نیست. دیکنز ظاهرا نلی را به عنوان الهام‌بخش خود نمی‌بیند و به نظر می‌رسد که به راحتی می‌تواند بدون او زندگی کند و بنویسد. شخصیت‌ها با هم به آرامی و آهسته صحبت می‌کنند، گویی که موضوع مهمی در میان است، اما فیلم هرگز انگیزه‌های پشت این موضوع را باورپذیر یا واضح نمی‌کند. برخی جزئیات مهم، مانند بارداری نلی، شتابزده هستند و شخصیت‌ها فقط درد و رنج خود را از کل وضعیت نشان می‌دهند، نه عذاب یا دلشکستگی. با این حال، طراحی، کارگردانی و بازی‌های فیلم همه بی‌نقص هستند. این یک تولید درجه یک است، اما بدون شور و شوق.