طبقهٔ کشتار

در کشتارگاه، دو دوست صمیمی، فرانک کاستر و توماس جاشوا، خانواده‌هایشان را در میسیسیپی رها می‌کنند تا در سال ۱۹۱۷ در شیکاگو کار و زندگی بهتری پیدا کنند. پس از رسیدن به "سرزمین موعود"، این دو در نهایت در کشتارگاه‌های شیکاگو مشغول به کار می‌شوند، جایی که متوجه می‌شوند نژادپرستی که امیدوار بودند در میسیسیپی رها کرده باشند، همچنان رایج است و با مناقشات کارگری و کار ناپایدار در شرایط خطرناک تشدید می‌شود. در حالی که جاشوا به جای آن ترجیح می‌دهد به ارتش بپیوندد و در جنگ جهانی اول بجنگد، کاستر می‌ماند و امیدوار است که پول کافی پس‌انداز کند تا همسرش (آلفری وودارد) و خانواده‌اش را به شیکاگو بیاورد. وقتی یکی از همکارانش از او می‌خواهد که با اتحادیه قصابان همکاری کند، کاستر در ابتدا شکاک است و معتقد است که اتحادیه‌ها فقط راهی دیگر برای سفیدپوستان است تا آفریقایی-آمریکایی‌ها را سرکوب کنند. اما پس از گوش دادن به سخنرانی‌های الهام‌بخش در یک جلسه اتحادیه، فرانک متقاعد می‌شود که کار سازمان‌یافته راهی برای فراتر رفتن از تبعیض نژادی و بهبود شرایط کاری برای همه کارگران است. با وجود مواجهه با شک و تردید شدید از سوی همکاران آفریقایی-آمریکایی خود، از جمله "هوی" (موسی گان)، که با شور و حرارت معتقد است که اتحادیه از کارگران سیاه‌پوست در زمان نیاز حمایت نخواهد کرد، کاستر شروع به متقاعد کردن تعداد بیشتری از آفریقایی-آمریکایی‌ها برای پیوستن به اتحادیه می‌کند. با این حال، تنش‌ها پس از پایان جنگ جهانی اول فقط افزایش می‌یابد، و مردان سفیدپوستی که در جنگ جنگیده‌اند انتظار دارند شغل‌های خود را بازپس گیرند، و روسای صنعت بسته‌بندی گوشت روش‌های جدیدی برای ادامه استراتژی "تفرقه بینداز و حکومت کن" بر اساس نژادپرستی و تبعیض قومی میان کارگران خود پیدا می‌کنند تا نیروی کاری را حفظ کنند که همیشه آماده کار با دستمزد کمتر است. این تنش‌ها به اوج خود می‌رسد و به آنچه که به عنوان "شورش نژادی شیکاگو در سال ۱۹۱۹" شناخته می‌شود، منجر می‌شود. در حالی که جاشوا به مبارزه در خیابان‌ها در انتقام از سفیدپوست‌هایی که محله آنها را به آتش کشیده و مردان، زنان و کودکان آفریقایی-آمریکایی را کشته‌اند، ترغیب می‌کند، کاستر می‌خواهد باور کند که اتحادیه‌ای که برادری جهانی را تبلیغ می‌کند، همچنان از منافع او حمایت خواهد کرد، به ویژه اکنون که او قادر به کار در کشتارگاه‌ها نیست، زیرا دیگر نمی‌تواند به‌طور ایمن از محله‌های سفیدپوست‌نشین عبور کند تا به آنجا برسد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد اتفاقات به تصویر کشیده شده در فیلم The Killing Floor صحبت کنند. چه چیزی یاد گرفتید؟ فیلم چه چیزی در مورد ارتباط بین نژادپرستی و نابرابری اقتصادی به نظر می‌رسد پیشنهاد می‌کند؟
• فیلم چگونه الگوی «تفرقه بینداز و حکومت کن» را در میان کارگران کشتارگاه به تصویر می‌کشد تا تضمین کند که همیشه کارگرانی وجود خواهند داشت که حاضر به کار با دستمزد کمتر و بدون امنیت شغلی هستند؟
• چه چیزی در مورد بحث های فرانک و هوی در مورد نگرش آمریکایی های آفریقایی تبار نسبت به اتحادیه های کارگری در دوره ای که این فیلم در آن اتفاق می افتد، پیشنهاد می کند؟

والدین باید بدانند که فیلم کف پوش کشتار، یک درام سال ۱۹۸۴ است که در آن یک مرد آفریقایی-آمریکایی به شیکاگو در دوران جنگ جهانی اول نقل مکان می‌کند، در کشتارگاه‌ها مشغول به کار می‌شود و در جنبش کارگری شرکت می‌کند. این فیلم در سال‌هایی که جنگ جهانی اول در جریان بود و پس از آن اتفاق افتاد، در پس زمینه تنش‌های کارگری و شورش نژادی شیکاگو در سال ۱۹۱۹، قرار دارد. نژادپرستی یکی از موضوعات اصلی فیلم است و به همین دلیل، کلمه "N" (کلمه‌ای تحقیرآمیز برای سیاه‌پوستان) به کرات استفاده شده است. همچنین در صحنه‌ای از فیلم، یک پل با گرافیتی‌های نژادپرستانه تهدیدآمیز برای آفریقایی-آمریکایی‌هایی که مجبورند از یک محله سفیدپوست‌نشین عبور کنند تا به محل کارشان برسند، نشان داده می‌شود. در زمانی که آمریکایی‌ها در حال بازنگری در تاریخ خود و نقش نژادپرستی سیستماتیک در زندگی آمریکایی‌ها هستند، این فیلم به‌شدت به‌موقع و مرتبط است. این فیلم می‌تواند بحث‌های خانوادگی در مورد تعصب‌های نژادی و قومی، ظهور اتحادیه‌های کارگری و جنبش کارگری، و همچنین چگونگی شعله‌ور کردن تنش‌های نژادی و قومی توسط صاحبان صنایع بزرگ (در این مورد، کارخانه‌های بسته‌بندی گوشت) را برای تضمین وجود کارگرانی که حاضر به کار با دستمزد پایین و بدون امنیت شغلی هستند، الهام بخش باشد. این فیلم به بررسی این مسائل با عمق و ظرافت فوق‌العاده می‌پردازد و به‌طور موثری ارتباط بین طبقه اقتصادی و نژاد، تلاش رهبران اتحادیه برای فراتر رفتن از نژادپرستی و تعصب به نفع خیر بزرگتر، و چالش‌هایی که شخصیت اصلی با آن مواجه است را نشان می‌دهد، به‌ویژه زمانی که تلاش می‌کند آفریقایی-آمریکایی‌ها را به پیوستن به اتحادیه ترغیب کند، در حالی که بسیاری از آفریقایی-آمریکایی‌ها اتحادیه‌ها را به عنوان نهادی دیگر می‌بینند که پول آنها را می‌گیرد و فقط به فکر منافع سفیدپوستان آمریکایی است. در مورد محتوا، صحنه‌های خشونت‌آمیز وجود دارد، از جمله صحنه‌هایی از مردان سفیدپوست که از داخل ماشین به آفریقایی-آمریکایی‌هایی که روی پله‌های آپارتمان‌هایشان نشسته‌اند، شلیک می‌کنند، اجساد روی خیابان‌ها، و آشوب‌طلبانی که آجر به سمت رهبران اتحادیه پرتاب می‌کنند. همچنین صحنه‌هایی از نوشیدن الکل در یک بار، در اتاق رختکن کارکنان پس از کار، و در یک واگن قطار وجود دارد. علاوه بر توهین‌های نژادی و کلمات منسوخ برای توصیف آفریقایی-آمریکایی‌ها مانند "رنگین‌پوستان"، توهین‌های قومی نیز استفاده شده است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

در حالی که اتفاقات به تصویر کشیده شده در این فیلم بیش از 1۰۰ سال پیش رخ داده است، به راحتی می‌توان دید که چگونه در شکل‌گیری واقعیت‌های معاصر نقش داشته‌اند. این اتفاقات و مسائل، تلاقی کار، طبقه، نژاد، قومیت و مهاجرت، با فیلم "طبقه کشتار" به وضوح قابل درک است، و دهه‌ها پس از انتشار آن، فیلمی است که همچنان بسیار مرتبط است. در زمانی که مردان در کشتارگاه‌های شیکاگو با دستمزد کم و شرایط وحشتناک کار می‌کردند، از یکدیگر جدا نگه داشته می‌شدند در حالی که بارون‌های صنعت بسته‌بندی گوشت استراتژی "تفرقه بینداز و حکومت کن" را بر پایه بهره‌برداری از تعصبات نژادی و قومی به کار می‌بستند، جنبش کارگری نوپا برای روزهای کاری ۸ ساعته و اضافه‌کاری با دستمزد یک و نیم برابر مبارزه می‌کرد. آنها در حالی از این امر حمایت می‌کردند که همچنین برای برادری جهانی کارگران که فراتر از این اختلافات نژادی و قومی قابل بهره‌برداری بود، موعظه می‌کردند، به خصوص در شیکاگو. در حالی که این سخنرانی به طور قابل توجهی مترقی و علت آن شریف است، واقعیت توسط آنچه به عنوان "شورش نژادی شیکاگو در سال ۱۹۱۹" شناخته شد، لکه‌دار شد، زمانی که یک کودک آفریقایی-آمریکایی، در حالی که در دریاچه میشیگان شنا می‌کرد، به طور تصادفی وارد یک ساحل "فقط سفیدپوستان" شد، و با سنگ مورد اصابت قرار گرفت تا زمانی که غرق شد.خانواده‌هایی که به دنبال زمینه‌های تاریخی بیشتری در مورد نژادپرستی سیستماتیک هستند که بسیاری از آمریکایی‌ها شروع به تلاش برای درک بهتر آن کرده‌اند، تماشای فیلم "کف کشتار" ضروری است. بازی بازیگران در سراسر فیلم باشکوه است و داستان از پیچیدگی‌های خار دار و حقایق زشت دوری نمی‌کند. این فیلم باید بحث‌هایی را در مورد آنچه از زمان وقایع به تصویر کشیده شده در فیلم تغییر کرده و چه چیزهایی تغییر نکرده است، الهام بخش باشد، اینکه چگونه وقایعی مانند این همچنان داستان‌های پنهان آمریکا را آزار می‌دهند، توسعه جنبش کارگری و اینکه از اینجا به بعد، در تلاش برای ساختن جامعه‌ای عادلانه‌تر، به کجا می‌رویم.