سارا لاندن و ساعت ماوراء الطبیعه

در فیلم «سارا لاندن و ساعت ماوراءالطبیعه»، دختری نوجوان به نام سارا لاندن درگیر اتفاقات ماورایی و ارواح در شهر کوچکی به نام پاین ولی می‌شود. سارا بدون جلوه‌های مصنوعی و اغراق‌شده، به‌عنوان دختری معمولی و دوست‌داشتنی ظاهر می‌شود که به‌طور ناخواسته وارد رازی مرموز می‌گردد. او پس از ورود به پاین ولی، به‌سرعت از راز پنهان شهر آگاه می‌شود: دیوید بیکر، جوان ۲۰ ساله (با بازی برایان کامری)، معتقد است که توسط روح شرور بن وودز (با بازی راستی هینز) تعقیب و شکار می‌شود. بن، پدر دوست قدیمی دیوید به نام جانی است که در تصادفی که مادر دیوید (با بازی نیکول دِ کوتو) راننده‌اش بود، جان باخت. آیا ممکن است روح مردگان بتواند زندگان را آزار دهد؟ و آیا این به معنای آن است که دیوید در بیست‌ویکمین سالگرد تولدش خواهد مرد؟

• «خانواده‌ها می‌توانند در مورد مسائل ماوراءالطبیعه صحبت کنند. آیا به خانه‌های تسخیرشده، ارواح یا رویدادهای ماوراءالطبیعه اعتقاد دارید؟ اگر بله، چرا؟ و اگر نه، چرا؟ چرا هالیوود این‌قدر به داستان‌های ارواح علاقه‌مند است؟ چه چیزی آن‌ها را این‌قدر جذاب می‌کند؟ آیا ترساندن در فیلم‌ها سرگرم‌کننده است؟ چرا یا چرا نه؟ چرا فکر می‌کنید برخی از افراد فیلم‌های ترسناک را دوست دارند و برخی نه؟»

«والدین باید بدانند که اگرچه این فیلم ترسناک با درجه‌بندی PG و هدف قرار دادن نوجوانان، نسبتاً ملایم است -- فحاشی جدی وجود ندارد، فقط کمی بوسیدن است و خون‌ریزی واقعی وجود ندارد -- اما برخی قسمت‌ها ممکن است برای کودکان کوچک همچنان ترسناک باشد. جلوه‌های ویژه‌ی ارواح پیچیده نیستند، اما بینندگان جوان حساس ممکن است متقاعد شوند و بترسند. صحبت از ارواح شرور و آیین‌های ماوراءالطبیعه نیز ممکن است آزاردهنده باشد، همانطور که صحنه‌ای که زنی پیر با تفنگ شکاری راه می‌رود. برای آگاهی از فیلم‌های خانوادگی مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.»

«دربارهٔ سارا لاندون و ساعت ماوراءالطبیعه: ریسا والترز نکته‌های مثبتی وجود دارد. علی‌رغم اینکه این بازیگر جوان کمی خام است، شیرینی خاصی به شخصیت سارا می‌بخشد. نویسنده و کارگردان، لیزا کامری، درک ابتدایی از ایجاد حس تعلیق را به نمایش می‌گذارد. اگرچه گاهی دست او در این کار می‌لغزد، اما برخی صحنه‌ها به‌خوبی تماشاگران را تحت تأثیر قرار می‌دهند—با وجود بی‌قراری‌ای که احتمالاً در بقیهٔ زمان فیلم وجود دارد. زیرا اگرچه کامری نیت‌های خوبی دارد، سارا لاندون بسیار آماتوری است.»«طرح داستان جالب است، اما هرگونه وعده‌ای به سرعت تحت‌الشعاع بی‌تجربگی لیزا کامری قرار می‌گیرد. نحوه قرارگیری دوربین نامناسب است، انتقال‌ها نامنظم هستند و داستان پر از حفره است. انتخاب برادرانش (و سایر اعضای خانواده) برای نقش‌های اصلی نیز به‌وضوح ایده بدی بوده است، چرا که بازی آن‌ها مصنوعی و اغراق‌آمیز است. (دان کامری در نقش برادر کوچک‌تر دیوید، مت، بازی روان‌تری دارد). صحنه «مواجهه» به دلیل سطحی بودنش تقریباً خنده‌دار است و تماشاگر را به فکر فرو می‌برد که اگر کامری توانایی عمیق‌تر شدن و رسیدن به یک نتیجه‌گیری را داشت، چه اتفاقی می‌افتاد.»