قاچاق

کریس فارادی (مارک والبرگ) در نیواورلئان یک قاچاقچی باهوش سابق است که به خاطر همسر (کیت بکینسل) و دو پسرش زندگی قانونی اختیار کرده است. اما وقتی برادر کوچک همسرش با یک اراذل محلی (جوانی ریبیسی) درگیر می‌شود، کریس مجبور می‌شود دوباره با بهترین دوستش، سباستین (بن فاستر)، وارد کار شود. برنامه آنها این است که به پاناما بروند، یک کوه پول تقلبی به اندازه کامیون بار بگیرند - کریس از قاچاق مواد مخدر خودداری می‌کند - و آن را برگردانند. متاسفانه همه چیز به طرز وحشتناکی غلط پیش می‌رود، از پول‌های بد تا یک ارباب مواد مخدر بدخلق (دیگو لونا) و یک خیانت.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم Contraband صحبت کنند. آیا این خشونت تعلیق‌برانگیز است یا خونین؟ آیا این خشونت برای داستان ضروری است؟
• آیا در این سریال، شخصیت‌ها از روش‌های غیراخلاقی برای رسیدن به اهداف خود استفاده می‌کنند؟ پیام اینگونه رفتار برای بیننده چیست؟ آیا هدف وسیله را توجیه می‌کند؟
• در پایان فیلم، شخصیت‌های اصلی با وعده ثروت بزرگی، هرچند به ناحق به دست آمده، روبرو هستند. آیا فکر می‌کنید آنها خوشبخت خواهند شد؟

والدین باید بدانند که "قاچاق" یک فیلم اکشن مهیج و پرتنش در مورد یک قاچاقچی سابق (با بازی مارک والبرگ) است که مجبور می‌شود دوباره به این کار بازگردد تا از خانواده‌اش محافظت کند. خشونت آزاردهنده‌ای وجود دارد: آدم‌های بد به شخصیت اصلی داستان حمله می‌کنند و تقریباً به همسر او حمله جنسی می‌کنند، و همچنین اسلحه را به سمت بچه‌های نوجوان او می‌گیرند. همچنین صحنه‌های مبارزه، تیراندازی، کشتن و خون وجود دارد. استفاده از الفاظ رکیک و ناشایست نیز یکی دیگر از مشکلات اصلی این فیلم است، به طوری که شخصیت‌ها هر چند دقیقه یک بار از کلمات "لعنت" یا "کثافت" استفاده می‌کنند. قاچاقچیان کوکائین قاچاق می‌کنند و بینندگان آجرهای بزرگ آن را می‌بینند؛ شخصیت‌هایی نیز دیده می‌شوند که در حال استنشاق کوکائین هستند. یک شخصیت فرعی الکلی است که در حال ترک الکل است اما دوباره به این کار روی می‌آورد.

داستان قاچاق (بازسازی شده از یک فیلم مهیج ایسلندی در سال 2008) کمی کلیشه‌ای است، اما اجرای بالتاسار کورماکور، کارگردان ایسلندی، پرشور و پرهیجان است. این فیلم از سطح زمین شروع می‌شود و احساس اصیل شهری و طبقه کارگر را در مورد کریس القا می‌کند؛ در این مورد شبیه فضای فیلم جنگجو است. کورماکور از این مسئله به عنوان پایه‌ای استفاده می‌کند و به سادگی مدام بر میزان خطر و تعلیق می‌افزاید.این داستان هرچه پیش می‌رود ابسوردتر می‌شود، اما هر پیچش جدید آن هیجان بیشتری ایجاد می‌کند. کورکور در کار با ظرایف (مانند افشای یک پیچش داستانی یا خلق لحظه‌ای از کشف) مهارت خاصی ندارد و صحنه‌های اکشن می‌توانستند تمیزتر و دقیق‌تر باشند. با این حال، بیشتر فیلم بر روی رویدادهای بزرگ متمرکز است که بسیار رضایت‌بخش هستند. این فیلم بیشتر بر هیجانات و تعلیق متمرکز است تا منطق و عقلانیت، و البته ایجاد تنش فوق‌العاده. بازیگران قوی این فیلم شامل جی. کی. سیمونز در نقش یک کاپیتان کشتی بدخلق و لوکاس هاس در نقش یک دستیار عصبی است.