بیابان

در فیلم «بیابان»، کارگر مهاجر مکزیکی، موسی (گائل گارسیا برنال)، سفر پرخطر خود به آمریکا برای پیوستن به خانواده‌اش را آغاز می‌کند. وقتی کامیون آنها خراب می‌شود، او و همراهانش مجبور می‌شوند در گرمای بی‌سابقه، مسیر را پیاده ادامه دهند. متاسفانه، مرد آمریکایی به نام سم (جفری دین مورگان) که پرچم کنفدراسیون را بر کامیون خود نصب کرده و یک اسلحه بزرگ و سگ خطرناکی دارد، احساس می‌کند که باید خودش جلوی این «تهاجم» را بگیرد. او به راحتی بیشتر مهاجران را هدف قرار می‌دهد، اما موسی و دختر جوانی به نام آدلا (آلوندرا ایدالگو) موفق می‌شوند تا غروب آفتاب از شکارچی خود فرار کنند. اما برای زنده ماندن و رهایی از بیابان، آنها باید برنامه‌ای داشته باشند.

• خانواده‌ها می‌توانند درباره خشونت موجود در فیلم «بیابان» صحبت کنند. فیلمساز چگونه این کار را انجام داده است؟ تاثیر خشونت رسانه‌ای بر کودکان چیست؟
• این فیلم چه پیامی درباره مهاجرت دارد؟ چه عوامل و مسائل دیگری در این میان نقش دارند؟
• آیا کسی را می‌شناسید که تجربه مهاجرت داشته باشد؟ درباره این تجربه چه چیزهایی به شما گفته‌اند؟ چرا فکر می‌کنید برخی از مهاجران جانشان را به خطر می‌اندازند تا به ایالات متحده بیایند؟
• یک شخصیت فرصت انتقام‌جویی دارد، اما این کار را نمی‌کند و در عوض کنار می‌کشد. فکر می‌کنید چرا چنین تصمیمی گرفت؟ از روی ترحم بود؟ یا احترام انسانی پایه‌ای؟
• این فیلم را با دیگر فیلم‌های "مینیمالیست" که دیده‌اید چطور ارزیابی می‌کنید (به عنوان مثال فیلم‌هایی که تنها چند شخصیت دارند، در یک مکان اتفاق می‌افتند و در مدت زمان نسبتا کوتاهی روایت می‌شوند)؟

والدین باید بدانند که "دسیِرتو" یک فیلم دلهره‌آور درباره یک آمریکایی سفیدپوست است که بی‌رحمانه به شکار مهاجران مکزیکی نزدیک مرز دو کشور می‌پردازد. خشونت در این فیلم رایج و شدید است و شامل تیراندازی و کشتن، پاشیدن خون و لکه‌های خونین، اجساد، حیوانات کشته شده به شیوه‌های وحشتناک، تصادف خودرو و لحظات پرتنش دیگر می‌شود. زبان فیلم نیز قوی است و چندین بار از کلمات "کـثـفـت"، "مـیـرزنـد" و "اَلـمـخـطـط" (به هر دو زبان انگلیسی و اسپانیایی، با زیرنویس انگلیسی) استفاده می‌شود. یک مرد علی‌رغم اعتراضات یک زن جوان، به او دست‌درازی می‌کند. شخصیت منفی فیلم به طور مرتب از بطری ویسکی می‌نوشد و سیگار می‌کشد، اما هیچ پیامد منفی برای این کار نشان داده نمی‌شود. این فیلم یک فیلم دلهره‌آور مؤثر است، اگرچه ممکن است در ارائه دیدگاه اجتماعی پیرامون مسائل نژاد و مهاجرت، ساده‌انگارانه باشد.

این فیلم مهیج مینیمالیستی نه تنها استادانه ساخته و بی‌وقفه هیجان‌انگیز است، بلکه بسیار به‌هنگام نیز هست. با این حال، بینندگان آگاه به مسائل اجتماعی ممکن است عدم وجود تفسیر و نقد اجتماعی را در چنین فیلمی ساده، مورد انتقاد قرار دهند. کارگردان و هم‌نویسنده فیلم، جوناس کوارون - پسر فیلمساز برنده اسکار، آلفونسو کوارون - پیش از این، فیلمنامه فیلم جاذبه را به همراه پدرش نوشته بود. او در این فیلم، ایده بقا در یک محیط سخت و گسترده را به مکان دیگری منتقل می‌کند.حس مکان و اکشن کوارون عالی است، حتی اگر گاهی اوقات دوربین دستی (قابل درک با توجه به زمین) توجه را به خود جلب کند. شات‌ها در بسترهای رودخانه‌های خشک و سنگ‌های بیرون زده، از میان دسته‌های کاکتوس و مارهای زنگی بالا و پایین می‌روند. تدوین و موسیقی فیلم نیز بسیار عالی هستند و به عنوان یک نمونه عالی از فیلم‌سازی پرتنش ژانر با هم ترکیب می‌شوند. مسائل نژادپرستی و مهاجرت اصلاً مورد بررسی قرار نمی‌گیرند، به جز اینکه شخصیت‌های سفیدپوست بد هستند و شخصیت‌های مکزیکی خوب هستند. اما شاید عدم پیام‌دهی صحرا به بینندگان اجازه دهد تا نتیجه‌گیری خود را داشته باشند.