مرد چاق در اینترنت گیر افتاده است.

کن گمبرلینگ (با بازی جان گمبرلینگ) برنامه‌نویس کامپیوتر بااستعداد اما بداخلاقی است که به‌طور مرموزی به اینترنت مکیده می‌شود. بیت (نیل کیسی) و بایت (لیز کاکوفسکی) به او می‌گویند که او همان منجی مورد انتظار است که قرار است دنیای سایبری را از نابودی نجات دهد. او در حالی که با ویروس‌های کامپیوتری، برده‌داران و بربرها می‌جنگد، از تعالیم نگهبان (کرتیس گوین) راهنمایی می‌شود. مشکلات کن زمانی بدتر می‌شود که کارفرمای مرموز او، که فقط به عنوان مدیرعامل شناخته می‌شود، شکارچی جایزه‌ای بی‌رحم اما ترسو به نام چِینز (باز هم گوین) را برای کشتن او می‌فرستد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نحوه نمایش دنیای خیالی رایانه یا اینترنت در رسانه‌ها صحبت کنند. چرا فکر می‌کنید بسیاری از این دنیاها به صورت تاریک و خشونت‌آمیز به تصویر کشیده می‌شوند؟ اگر قرار بود برنامه‌ای در مورد فضای داخلی اینترنت بسازید، فضای مجازی چگونه به نظر می‌رسید؟ این برنامه به چه مسائل واقعی مرتبط با استفاده از رایانه و اینترنت، اگر وجود داشته باشد، می‌پردازد؟ به نظر شما مخاطب مورد نظر این برنامه کیست؟

والدین باید بدانند که این مجموعه لایو اکشن بخشی از مجموعه بزرگسالان شبکه کارتون است و برای بینندگان جوان مناسب نیست. شخصیت‌ها از برخی الفاظ نامناسب استفاده می‌کنند (مانند جهنم، احمق، عصبانی و غیره) و برخی از کنایه‌های جنسی قوی وجود دارد، از جمله تصاویری از زنان نیمه‌برهنه. یکی از شخصیت‌ها جوراب روی اندام تناسلی خود می‌پوشد. برخی از رفتارهای شخصیت‌ها خشن است، مانند بو کردن لباس زیر استفاده شده توسط شخص دیگر. نوشیدن الکل و کشیدن ماری‌جوآنا نیز در این مجموعه دیده می‌شود.

در حالی که طرح کلی این نمایش شباهت‌هایی به ماتریکس دارد، آنچه آن را منحصر به فرد می‌کند، ترکیب کمدی بداهه‌پردازی زنده و جلوه‌های ویژه برای خلق یک دنیای سایبری کمیک است. بیشتر شخصیت‌ها عجیب و غریب هستند و رفتارهای احمقانه و/یا خشن از خود نشان می‌دهند تا خنده ایجاد کنند. همچنین برخی درس‌های اخلاقی ساده‌ای در مورد اهمیت دوستی و اهمیت بودن در یک هدف والا وجود دارد.با اینکه قهرمان نامحتمل این نمایش جذاب‌تر می‌شود، حقیقت این است که فِت گای استاک اینترنت تنها کمی خنده‌دار است. این نمایش سهم خود از محتوای قوی را هم دارد، از جمله سیگار ماری‌جوانا و تلمیحات جنسی قوی. این موارد به همراه برخی از شوخی‌های خشن، آن را برای نوجوانان کم سن و سال نامناسب و برای نوجوانان جوان نامطمئن می‌کند. اما بینندگان مسن‌تر ممکن است از رویکرد خلاقانه آن به کمدی بالغ لذت ببرند.