من خشم هستم.

من خشم هستم یک تریلر انتقام جویانه است با بازی جان تراولتا در نقش استنلی، مردی اهل اوهایو که شاهد قتل وحشیانه همسرش (ربکا دمورنی) است بعد از اینکه یک دزدی به قتل ختم می‌شود. اما حتی بعد از شناسایی مثبت قاتل، کارآگاهان قاتل را رها می‌کنند و به شکلی مشکوک ادعا می‌کنند که استنلی شاهد قابل اعتمادی نیست. در این نقطه، استنلی، عصبانی و سردرگم، فاش می‌شود که یک قاتل بازنشسته عملیات سیاه است. او دیوارش را می‌شکند و یک انبار اسلحه احتمالاً مدفون شده را بیرون می‌آورد. با کمی کمک از همکار سابقش، دنیس (کریستوفر ملونی)، استنلی می‌فهمد که چطور به مردانی برسد که همسرش را کشته‌اند و بعد از کشتن خیلی از آدم‌ها، مشخص می‌شود که قتل خیلی بیشتر از یک عمل خشونت تصادفی بوده است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم «من خشم هستم» صحبت کنند. آیا این خشونت در خدمت داستان است؟ آیا باورپذیر است که یک شخصیت بتواند این تعداد افراد مسلح را بکشد؟ تاثیر خشونت رسانه‌ای بر کودکان چیست؟
• درباره تم انتقام و نحوه استفاده از آن در فیلم بحث کنید. چرا فکر می‌کنید این‌قدر فیلم‌های مهیج درباره انتقام گرفتن از مرگ عزیزان ساخته می‌شود؟ معمولاً چه اتفاقی می‌افتد؟
• برخی از منتقدان، نمایش شخصیت های منفی در این فیلم را کلیشه ای دانسته اند. آیا شما هم موافقید؟ اگر چنین است، این کلیشه ها کدامند و چگونه بر داستان تاثیر می گذارند؟

والدین باید بدانند که من خشم هستم، یک فیلم هیجان‌انگیز در مورد یک مزدور سابق (جان تراولتا) است که پس از کشته شدن همسرش در شرایط مشکوک، به دنبال انتقام می‌رود. این فیلم بسیار خشونت‌آمیز است و شامل قتل‌های خودسرانه و تیراندازی‌های متعدد می‌شود. بیشتر افراد بر اثر اصابت گلوله می‌میرند، اما برخی نیز با چاقو کشته می‌شوند یا در یک انفجار جان می‌بازند. چند شخصیت به شدت مجروح می‌شوند اما زنده می‌مانند، و یک کودک به گروگان گرفته می‌شود. الفاظ زشت و تند مانند "لعنتی"، "احمق"، "بی‌عرضه" و غیره در فیلم استفاده شده است، و چند صحنه از رقص‌های برهنه‌ی رقاصان وجود دارد - اما صحنه‌ها بسیار تاریک هستند و بیننده بیشتر تصاویر تصادفی از پوست یا سایه‌ها را می‌بیند تا برهنه‌گی. شخصیت‌های منفی به صورت کلیشه‌ای به عنوان افراد رنگین‌پوست تهدیدآمیز با اسلحه‌های بزرگ، خالکوبی و مکان‌های کثیف و آلوده به تصویر کشیده شده‌اند. در واقع، چیزی برای نجات هیچ‌یک از شخصیت‌ها وجود ندارد، همه آنها به نظر خارج از قانون عمل می‌کنند، و تنها پیامدهای فیلم این است که خشونت، خشونت به همراه دارد، و خودسری اغلب به خوبی پایان نمی‌یابد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این تقلید از فیلم تیکن تقریباً غیرقابل تماشا است، علی‌رغم – یا شاید به دلیل – تعهد تراولتا به بازی در نقش شوهری انتقام‌جو که هر کسی را که در مورد قتل همسرش چیزی می‌داند، می‌کشد. در داستان فیلم اتفاق‌های زیادی می‌افتد، که سعی دارد علاوه بر داستان انتقام شوهری داغدار با گذشته‌ای پنهان، یک تریلر توطئه سیاسی هم باشد. بر همه این‌ها، بخش‌هایی از فیلم با بازی ملونی طعم کمدی دوستانه زوج عجیب را می‌دهد، اگرچه هیچ‌کدام از این عناصر واقعاً کار نمی‌کنند.اما آنچه کل ماجرا را خسته‌کننده و آزاردهنده می‌کند، قابل پیش‌بینی بودن آن است. شخصیت‌های منفی تقریباً همه کلیشه‌ای هستند (مردم رنگین‌پوست تهدیدآمیز با اسلحه‌های بزرگ، خالکوبی و مکان‌های کثیف) که شما مجبورید بپرسید آیا فیلم‌سازان عمداً در حال ترویج یک برنامه طرفدار اسلحه و طرفدار خودسر (به شرطی که خودسر سفیدپوست باشد) هستند. اگر دنیس/ملونی نبود، هیچ حس طنز و شوخی در فیلم وجود نداشت و شوخی‌های اندکی که او به فیلم می‌آورد، به دلیل شرایط وحشتناک، تاثیرگذار نیستند. هیچ ارتباط عاطفی واقعی با عشق استنلی به همسرش وجود ندارد، به جز یک مونتاژ ضعیف از آن‌ها در کنار هم. با توجه به سرمایه‌گذاری اندک در شخصیت استنلی، سخت است که به او اهمیت داد و تماشاگران آرزو می‌کنند که فیلم درباره دنیس بود.