کاری از جانب خداوند

در فیلم «کاری که خدا انجام داد»، ویون توماس (یاسین بی) شغلی را به عنوان دستیار یک جراح مصمم قبول می‌کند. توماس که یادگیری سریعی دارد و کتاب‌خوانی قهار است، خیلی زود تبدیل به فردی غیرقابل جایگزین می‌شود و دکتر آلفرد بلالاک (آلن ریکمن) او را به بیمارستان جانز هاپکینز می‌برد تا در انجام اولین عمل جراحی قلب موفق در جهان کمک کند. توماس با موانع نژادپرستانه‌ی بسیاری روبرو می‌شود و هیچ‌گاه به درستی مورد تقدیر یا پاداش برای کارش قرار نمی‌گیرد. او باید با تهدیدهای ناشناخته‌ماندن و نادیده‌گرفته‌شدن مبارزه کند که اغلب دستاوردهای مردان سیاه‌پوست را نادیده گرفته و پنهان می‌کنند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نژادپرستی صحبت کنند. چگونه فیلم «چیزی که خدا آفریده» نژادپرستی در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ را به تصویر می‌کشد؟ آیا فکر می‌کنید این تصویر دقیق بوده است؟ چرا یا چرا نه؟
• اگر جای ویون توماس بودید، آیا کاری متفاوت انجام می‌دادید؟ اگر بله، چه کاری انجام می‌دادید و چرا؟
• چگونه احساس می‌کنید فیلم دکتر آلفرد بلالاک را به تصویر کشیده است؟ آیا فکر می‌کنید او به درستی نمایش داده شده یا خیر؟ چرا؟

ماجرای این فیلم درام تلویزیونی از محصولات اچ‌بی‌او فیلمز، زندگی ویان توماس، دستیار دکتر آلفرد بلالاک و پیشگام جراحی قلب را روایت می‌کند. ویان توماس به عنوان یک مرد سیاه‌پوست، ناچار بود با نژادپرستی و خطرات زیادی دست و پنجه نرم کند تا جهان از دستاوردهایش در جراحی مدرن بهره‌مند شود. او به همراه بلالاک، نقشی کلیدی در انجام اولین جراحی موفق قلب در جهان داشت و تکنیک‌های پیشگامانه او هنوز هم توسط جراحان مورد استفاده قرار می‌گیرد. این فیلم عمدتا در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ رخ می‌دهد و سراسر آن پر است از زبان، رفتار و نگرش‌های نژادپرستانه. شخصیت‌های زن نیز نقش برجسته‌ای ندارند و تنها در نقش‌های بسیار محدودی ظاهر می‌شوند. در مورد خشونت، صحنه‌های جراحی زیادی وجود دارند که خون، پاشیدن یا جوشیدن خون و ظاهر شدن خون از برش‌ها در بدن سگ‌ها (و یک نوزاد) را نشان می‌دهند. بزرگسالان سیگار و پیپ تنباکو می‌کشند و نوشیدنی‌های الکلی مصرف می‌کنند. الفاظ تند و ناسزاهای تعجب‌برانگیزی مانند چند بار استفاده از کلمه «نی**ر»، «ک**»، «گ**»، «خدای‌ناخواسته»، «عیسی» و «جهنم» شنیده می‌شود.

این درام با نورپردازی ملایم و بازیگری چابک، بازسازی زیبا و دلنشینی از زندگی یک شخصیت تاریخی مهم است که پیشگام جراحی قلب و تکنیک‌های جراحی مدرن بود. ممکن است ویون توماس به خاطر مشارکت‌هایش در جهان، اعتبار مناسبی کسب نکرده باشد، اما فیلم «چیزی که خدا ساخت» سعی دارد این موضوع را تغییر دهد و بیشتر جنبه‌های ژنیوس را که پشت اولین جراحی قلب در جهان بود، به او نسبت می‌دهد و نه به جراحی که عمل جراحی را انجام داد، دکتر آلفرد بلالاک.این فیلم تلویزیونی که نامزد دریافت ده‌ها جایزه، از جمله چندین نامزدی جایزه امی شده است، در نهایت به دلیل تمرکز اصلی بر توماس به جای بلالاک (به عنوان یک قهرمان/منجی سفیدپوست) موفق بوده است. او همچنین به عنوان "یک مرد سفیدپوست که یاد می‌گیرد بر نژادپرستی خود غلبه کند" به تصویر کشیده نشده است که این خود یک امتیاز مثبت است. اما این فیلم می‌توانست در نشان دادن پیچیدگی شخصیت دکتر آلفرد بلالاک به عنوان فردی که صرفاً «نژادپرست نیست» قدمی فراتر بگذارد. در واقع، بلالاک پیش از مرگش اعتراف می‌کند که «پشیمان است»، اما همین و بس. به جای پشیمانی، بلالاک می‌توانست سرکش و بی‌پروا باشد که شاید داستان را واقعی‌تر می‌کرد. واضح است که فیلم نمی‌خواهد بلالاک را به عنوان یک شخصیت منفی به تصویر بکشد، چرا که پرتره‌ی او به صورت تأثیرگذاری بر دیوارهای جانز هاپکینز آویخته شده است (همانطور که پرتره‌ی توماس نیز هست)، اما این نمایش‌های کوچک باعث می‌شوند که بازسازی آمریکا در دهه‌ی ۱۹۴۰ در این فیلم بسیار ضعیف به نظر برسد، چرا که توماس قطعاً در زندگی واقعی با چیزهای بدتری مواجه شده است. کار، نوآوری‌ها و نبوغ توماس میلیون‌ها زندگی را نجات داده است و همچنان نجات می‌دهد و این یک شرمساری است که او به اندازه‌ی کافی شناخته شده نیست.