صدا و خشم

داستان «صدا و خشم» که بیشتر در سال ۱۹۲۸ در شهرستان خیالی میسیسیپی اتفاق می‌افتد و فلش‌بک‌های زیادی به زمان‌های گذشته دارد، داستان خانواده کامپسون را روایت می‌کند؛ اعضای این خانواده زمانی از اشراف محترم و ثروتمند جنوب آمریکا بودند. این فیلم به سه بخش تقسیم شده است که هر کدام به نام یکی از پسران خانواده کامپسون است: بنجی (جیمز فرانکو) که در سی‌وسومین سالروز تولدش دچار معلولیت ذهنی شدید است؛ کوئنتین (جیکوب لوب) که دانشجوی حساس و کتاب‌خوانی در هاروارد است و بخش مربوط به او در یک روز واحد می‌گذرد که تراژدی در آن رخ می‌دهد؛ و جیسون (اسکات هیز) که برادر بزرگ‌تر است و بخش مربوط به او در روزی اتفاق می‌افتد که شخصیت شرور و طمع بی‌پایان او بالاخره باعث شکستش می‌شود. نیروی محرکه همه این داستان‌ها، چهارمین فرزند خانواده کامپسون به نام کدی (آنا اُریلی) است؛ دختری مهربان و سرکش که رفتار و شخصیتش تأثیر عمیقی بر هر یک از برادرانش دارد. یک خانواده آفریقایی-آمریکایی نیز در این مسیر همراه هستند؛ آنها خدمتکارانی وفادار و قدیمی هستند که در تضاد شدید با نابودی خانواده کامپسون قرار دارند. الکلیسم، بارداری بدون ازدواج، دزدی، خودکشی، قساوت، و اشاره‌هایی به روابط نامشروع همگی در این داستان که استعاره‌ای از افول ارزش‌ها و جایگاه اشرافیت جنوبی پس از جنگ داخلی آمریکاست، نقش دارند.

• خانواده‌ها می‌توانند درباره این صحبت کنند که چگونه خانواده کامپسون ممکن است در واقع نمایانگر جنوب آمریکا باشد. می‌توانید از دست دادن جایگاه، پول و شیوه زندگی خانواده کامپسون را با خسارت‌هایی که جامعه جنوبی دهه‌ها پس از جنگ داخلی با آنها مواجه شد، مقایسه کنید.
• بنجی دچار ناتوانی‌های رشدی شدید است. آیا تکنیک‌های به‌کاررفته در فیلم به درک افکار و احساسات او کمک کرد؟ جامعه در نگرش و رفتار خود نسبت به پسری مثل بنجی چه تغییراتی کرده است؟ و چه شباهت‌هایی با گذشته دارد؟
• رابطه هر یک از برادران با کدی منحصر به فرد است. از طریق هر یک از این روابط چه چیزهایی درباره کدی فهمیدید؟ معنی «محفز» را پیدا کنید. چگونه کدی «محفز» رویدادهایی در داستان است؟
• این فیلم که بر اساس یک کتاب ساخته شده، برای نوجوانانی که آن کتاب را خوانده‌اند، چگونه است؟ آیا فیلم توانسته انتظارات آن‌ها را برآورده کند؟

والدین باید بدانند که فیلم «صدا و خشم» به کارگردانی و بازیگری جیمز فرانکو، فیلمی با مضامین بزرگسالانه و لحظاتی از تراژدی عمیق است. این فیلم بر اساس رمانی به همین نام نوشته ویلیام فاکنر، برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۱۹۲۹ است. داستان فیلم در اوایل قرن بیستم در جنوب عمیق آمریکا رخ می‌دهد، جایی که نژادپرستی بخشی از زندگی روزمره است و زنان شهروندان درجه دوم محسوب می‌شوند. داستان فیلم حول مشکلات خانوادگی می‌چرخد که منجر به صحنه‌های خشونت‌آمیزی مانند دعواهای فیزیکی و کتک‌کاری، نمایش میل جنسی سرکوب‌شده و همچنین صحنه‌ای که در آن یک مرد و زن برهنه در حال روابط جنسی دیده می‌شوند، می‌شود. همچنین مصرف الکل، استفاده از الفاظ رکیک و نژادپرستانه ("فاحشه"، "کثافت"، "کسی که از نظر ذهنی عقب‌مانده است") و رفتار بی‌رحمانه با یک مرد معلول ذهنی در فیلم دیده می‌شود. کتاب فاکنر نیز به دلیل استفاده از جریان سیال ذهن و روشن کردن عمیق‌ترین افکار شخصیت‌ها، از لحاظ سبک و زبان برای زمان خود غیرمتعارف بود. فرانکو نیز در اقتباس سینمایی خود از این کتاب، از تکنیک‌های غیرمتعارف فیلم‌برداری استفاده کرده است. استفاده مداوم از نمای بسیار نزدیک، پرش‌های مکرر به جلو و عقب در خط زمانی داستان، صحنه‌های خارج از فوکوس و حرکت‌های پرلرزش دوربین که همه برای وفادار ماندن به اثر اصلی بوده‌اند، ممکن است برای برخی بینندگان آزاردهنده و گیج‌کننده باشد. این فیلم مناسب کودکان نیست.

تلاش‌های صادقانه جیمز فرانکو، کارگردان و بازیگر این فیلم، نتیجه‌ای混乱‌برانگیز و فاقد تمرکز داشته و به‌طور کلی کار موفقی نبوده است. حتی در برخی لحظات، فیلم خنده‌دار می‌شود. آنچه قرار بوده "تند" باشد، در واقع اغراق‌آمیز است. بازی‌هایی که باید طبیعی باشند، دست‌و‌پا‌چه هستند. حرکت دوربین دستی، استفاده مداوم از نمای بسیار نزدیک و فلش‌بک‌های فراوان، نه تنها چیزی را روشن نمی‌کنند، بلکه آزاردهنده هستند. و زشتی موضوع فیلم - یک خانواده آشفته، سرکوب جنسی، عقب‌ماندگی ذهنی و بدخلقی - بی‌امان است. همانطور که رمان فاکنر با سبک چالش‌برانگیز و پیچیده خود در زمان انتشار در سال 1929 با استقبال کمی از سوی عموم مردم مواجه شد، احتمالاً این اقتباس سینمایی فرانکو نیز تنها برای یک گروه بسیار محدود جذاب خواهد بود. توصیه نمی‌شود، حتی برای نوجوانان بالغ.