شبح

سام (پاتریک سوازی) توسط یک سارق کشته می‌شود و در نوعی برزخ روی زمین گرفتار می‌شود، جایی که می‌تواند شاهد وقایع باشد اما قادر به برقراری ارتباط با زنده‌ها نیست. او به سراغ اودا مائه براون (ووپی گلدبرگ)، یک مشاور معنوی عجیب و غریب می‌رود تا به او کمک کند تا قاتلش را پیدا کند و از دوست دختر ناراحت خود، مولی (دمی مور) محافظت کند. سام از طریق اودا مائه قادر است با مولی صحبت کند و حتی یک ملاقات فیزیکی آخر از طریق بدن اودا مائه دارند. سام و اودا مائه موفق می‌شوند قاتل را پیدا کنند که کسی نیست جز همکار کلاهبردار سام و بهترین دوست سابقش، کارل. در صحنه‌ای دیوانه‌وار، سام کارل را می‌کشد و سپس توسط شیاطین بدجنس برده می‌شود. در حالی که مولی نظاره‌گر است، سام در یک نور سفید زیبا به آسمان صعود می‌کند.

• خانواده‌ها می‌توانند درباره‌ی فرمول این فیلم صحبت کنند. چرا آدم‌های خوب در فیلم‌های هالیوودی بزرگ معمولا برنده می‌شوند؟ اگر پایان فیلم مبهم‌تر بود، آیا باز هم همین قدر محبوب می‌شد؟ آیا می‌توانید فیلم‌ها یا داستان‌های دیگری را به خاطر بیاورید که پایانی خوش نداشتند؟
• برخی فیلم‌های دیگر که موضوع آنها زندگی پس از مرگ است، کدامند؟ این فیلم چه شباهت‌ها و تفاوت‌هایی با آنها دارد؟
• در این فیلم صحنه‌های مرگ‌های خشونت‌آمیزی وجود دارد. آیا این خشونت‌ها برای پیشبرد داستان فیلم ضروری به نظر می‌رسید یا اینکه بی‌مورد و غیرضروری بودند؟

در فیلم "شبح" که در سال ۱۹۹۰ اکران شد، پاتریک سوازی در نقش مردی است که به تازگی به قتل رسیده و به عنوان شبحی باقی مانده تا عشق زندگی‌اش (دمی مور) را از خطری که او را تهدید می‌کند، آگاه کند. در این فیلم هیچ برهنگی وجود ندارد، اما صحنه‌های اغوا کننده و روابط عاشقانه زیادی به صورت تلویحی نشان داده می‌شود. یکی از شخصیت‌های منفی بین دو خودرو له می‌شود و دیگری از طریق تنه خود توسط شیشه‌ای شکسته سوراخ می‌شود. در این صحنه‌ها خون نشان داده می‌شود. همچنین دو صحنه شامل تصاویر شیطانی است. در فیلم از کلمات رکیک به صورت گاه‌به‌گاه استفاده می‌شود، از جمله یک بار استفاده از کلمه "f--k" و استفاده مکرر از کلماتی مانند "s--t". در یکی از صحنه‌ها، یک شوخی عملی بین دو شخصیت در آسانسوری شلوغ اتفاق می‌افتد که حول این موضوع است که یکی از شخصیت‌ها دچار عفونت قارچی در ناحیه تناسلی است که به راحتی منتقل می‌شود. خانواده‌هایی که به دلیل از دست دادن عزیزانشان بر اثر خشونت بی‌معنای جنایی عزادار هستند، بهتر است از تماشای این فیلم خودداری کنند.

گوست" ملودرام و ساده‌انگارانه از نظر معنوی است، اما ترکیب کمدی، هیجان و عشق‌های رمانتیک در آن برای برخی غیرقابل مقاومت خواهد بود. اگرچه این فیلم توضیح نمی‌دهد که چرا اتفاقات بد برای افراد خوب رخ می‌دهد، اما سعی دارد به ما اطمینان دهد که افراد خوب می‌توانند عدالت الهی را پیدا کنند. این فیلم که پر از معنویت جایگزین است، تصویری شیرین از زندگی پس از مرگ ارائه می‌دهد؛ افراد خوب به بهشت صعود می‌کنند و افراد بد به جهنم برده می‌شوند.در چهل دقیقه‌ی اول فیلم، فیلم شبیه ملودرامی پرشور و حرارت، همراه با قتل دلخراش و پر از تعلیق است. با معرفی ووپی گلدبرگ به عنوان مشاور روحانی یک فروشگاه، فیلم به طور کلی تغییر جهت می‌دهد و به یک کمدی تبدیل می‌شود. رمانس نیز به یکی از عوامل اصلی فیلم تبدیل می‌شود. برخی از نوجوانان ممکن است لذت ببرند دیدن اینکه چگونه عشق می‌تواند بر همه چیز، حتی قتل، غلبه کند.