فرابنفش

ویولت (با بازی میلا یوویچ) یک تروریست-قاتل مهندسی ژنتیک شده (که به آن «هموفاژ» می‌گویند) است. وضعیت او به دلیل ابتلا به یک ویروس و سقط جنین، همراه با خشم و اندوه است. ویولت اکنون دارای دندان‌های خون‌آشام و لباس‌های چسبان است و رنگ موهایش نیز تغییر می‌کند. وفاداری او به رئیسش، نروا (با بازی سباستین اندریو)، زمانی کوتاه می‌شود که متوجه می‌شود مأموریت اخیرش شامل نابودی یک کودک است که در یک چمدان حمل می‌شود. نام این کودک، سیکس (با بازی کامرون برایت)، هویت او را آشکار می‌کند، حداقل در ارتباط با مردی که ادعا می‌کند «پدر» اوست -- یک نابغه بیوشیمی شرور و معاون کاردینال داکوس (با بازی نیک چینلند). ویولت بارها آسیب می‌بیند، اما به یک پزشک دوست‌داشتنی به نام گارت (با بازی ویلیام فیکنر) دسترسی دارد که بارها او را ترمیم می‌کند و عشق خود را به او ابراز می‌کند (هرچند که ویولت بیشتر به کودک علاقه دارد، احتمالاً به دلیل غریزه مادری). با این حال، ویولت ظاهر سخت و خشن خود را حفظ می‌کند و به سرعت با همه مخالفان خود مقابله می‌کند و اصرار دارد که پسر از دستورات خشمگین او اطاعت کند.

• «خانواده‌ها می‌توانند در مورد مسائل اخلاقی یا پزشکی مربوط به کلون‌سازی و مهندسی ژنتیک بحث کنند. چگونه حس هویت و وفاداری ویولت به "جامعه" خود بر اساس بقا و نه اعتماد شکل گرفته است؟ فیلم چگونه اشتیاق ویولت برای داشتن خانواده را توضیح می‌دهد؟»

والدین باید بدانند که این فیلم شامل صحنه‌های مکرر (و تکراری) خشونت شبیه به بازی‌های ویدیویی است، با تیراندازی، ماشین‌سواری و موتورسواری، افتادن و لگد زدن به سبک هنرهای رزمی. سلاح‌ها از نوع پیشرفته و آینده‌نگرانه تا قدیمی و سنتی متغیر است. (در بیشتر موارد، این درگیری‌ها منجر به جراحت‌های خونی نمی‌شود، فقط "اکشن" است.) شخصیت مهندسی ژنتیکی شده به نام ویولت از یک پسر جوان محافظت می‌کند که هدف چندین مهاجم است. ویولت لباس‌های بسیار تنگ می‌پوشد؛ در صحنه‌ای در ابتدای فیلم، از او خواسته می‌شود قبل از ورود به اسکنر امنیتی "لباس‌هایش را درآورد"، که باعث می‌شود نسخه‌ای سایه‌دار از پشت بدن برهنه او در حالی که از دوربین دور می‌شود، نشان داده شود. زبان فیلم شامل چند کلمه فحش، اصطلاحات عامیانه برای اندام تناسلی، "جهنم" و "لعنت" است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

فیلم اولتراویلت حتی با معیارهای احمقانه‌ی فیلم‌های مبتنی بر بازی‌های ویدیویی، نامفهوم است. طبق گفته‌ی ویولت (میلا یوویچ)، او در آینده‌ای زندگی می‌کند که «ممکن است شما درک نکنید.» اما چطور می‌توان درک کرد وقتی هیچ چیز منطقی نیست؟ این فیلم با دوربین‌های اچ‌دی فیلمبرداری شده و ظاهری عجیب دارد، گویی کل سطح آن تمیز شده تا شبیه فیلترهای نرم و لنزهای وازلین‌زده‌ی قدیمی شود. این تاثیر عجیبی در ژانر علمی تخیلی/اکشن است، اما برای هر کسی که آگهی‌های رنگ مو فریرا یوویچ را به یاد می‌آورد، آشنا است.در حالی که جووویچ یک مدل جذاب و تبدیل‌شده به ستاره سینما است، در اینجا سرگردان به نظر می‌رسد. در ۱۵ دقیقه آخر، به نظر می‌رسد که تدوین‌گر کاملاً دست از کار کشیده و مجموعه‌ای از تصاویر بی‌ربط را به عنوان یک «پایانی» حل‌نشده و دشوار برای دنبال کردن، کنار هم قرار داده است.