ویولت و دیزی

ویولت (الکسیس بلدل) و دیزی (سیرشا رونان) همکاران، دوستان و قاتلان قراردادی استخدام شده هستند. بعد از آخرین کارشان (که به عنوان راهبه‌هایی که پیتزا تحویل می‌دادند، وانمود می‌کردند)، تصمیم می‌گیرند تعطیلاتی بگیرند. اما وقتی متوجه می‌شوند که برای خرید لباس‌های جدید و شیک از خط "باربی ساندی" به پول نیاز دارند، یک کار "آسان" دیگر قبول می‌کنند. متاسفانه، مشخص می‌شود که این کار آنقدرها هم آسان نیست. قربانی احتمالی (جیمز گاندولفینی) ظاهراً می‌خواهد بمیرد؛ به جای مقاومت، به دخترها کوکی‌های تازه‌پخته‌شده می‌دهد. در طول یک روز طولانی، دخترها باید قاتلان دیگر را از میان بردارند، برای خرید فشنگ‌های بیشتر بدوند و بفهمند که واقعاً در مورد آخرین هدفشان چه اتفاقی افتاده است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت وایت و دیزی صحبت کنند. این موضوع چگونه بر شما تأثیر گذاشت؟ نگرش شخصیت‌ها نسبت به خشونت چگونه است؟ فکر می‌کنید فیلم‌سازان انتظار چه واکنشی را از شما در قبال خشونت دارند؟ چگونه می‌توانید این موضوع را متوجه شوید؟
• دو شخصیت اصلی این فیلم قاتلان حرفه‌ای و خشن هستند، که معمولاً این نوع نقش‌ها به مردان داده می‌شود. چه چیزی در مورد بازی کردن این نقش‌ها توسط دختران جالب و منحصر به فرد است؟ چگونه این فیلم با دیگر فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی در مورد دختران خشن مقایسه می‌شود؟
• چرا دخترها اینقدر به باربی ساندی علاقه دارند؟ آیا این ستاره خیالی شبیه کسی در دنیای واقعی است؟ آیا تا به حال وسایلی را که متعلق به یک ستاره خاص است، آرزو کرده‌اید؟ آیا فکر می‌کنید این فیلم سعی دارد دیدگاه خاصی در مورد سلبریتی‌ها یا مصرف‌گرایی ارائه دهد؟

والدین باید بدانند که فیلم «ویولت و دیزی» یک فیلم جنایی کمدی عجیب و غریب در مورد دو قاتل قراردادی زن است. این فیلم از نویسنده برنده جایزه اسکار فیلم «پرشس» است اما بیشتر به سبک کوئنتین تارانتینو شباهت دارد. به همین دلیل، خشونت و زبان بسیار قوی هستند. دخترها بسیاری از قربانیان را می‌کشند و یک رقص سادیستی کمدی روی اجساد آنها انجام می‌دهند که به آن «رقص خونریزی داخلی» می‌گویند (این رقص باعث می‌شود خون از بینی و دهان قربانیان بیرون بیاید). فحش‌های استفاده شده شامل «فاک»، «شیت»، «کانت» و به ویژه «بیچ» است. علاوه بر این، دخترها به یک ستاره پاپ خیالی («باربی ساندی») علاقه دارند و پول جمع می‌کنند تا لباس‌های گران‌قیمت از خط شخصی این ستاره بخرند. برای اطلاع از فیلم‌های بیشتر از این دست، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

ویولت و دیزی یادآور فیلم‌های دهه ۱۹۹۰ است، زمانی که فیلمسازان تازه‌کار یا سعی در تقلید از کوئنتین تارانتینو داشتند یا تلاش می‌کردند "عجیب" باشند؛ این فیلم هر دو را انجام می‌دهد. جفری فلچر، که برای اولین فیلم‌نامه‌اش، پرشس، برنده اسکار شد، نویسندگی و کارگردانی فیلم ویولت و دیزی را بر عهده دارد، و این دو فیلم کاملاً متفاوت هستند. اگرچه این فیلم نمی‌تواند انرژی خود را در کل حفظ کند، به‌ویژه اینکه بیشتر در یک اتاق اتفاق می‌افتد، اما به اندازه کافی جذاب و کوتاه است که هیچ ناراحتی‌ای ایجاد نمی‌کند. بازیگران فوق‌العاده، از جمله دنی ترخو، بازیگر محبوب، در یک صحنه، و ماریان ژان-باپتیست در نقش یک قاتل حرفه‌ای، بسیار کمک می‌کنند. آنها برای هر کاری آماده به نظر می‌رسند، از جمله بازی‌های دخترانه عجیب و غریب در طول فیلم، مانند بازی‌های ناگهانی دست‌زدن. آنها در کل فیلم باز و جالبی دارند که آنها را از بخش‌های کسل‌کننده فیلم عبور می‌دهد. فلچر به نظر می‌رسد واقعاً آنها را دوست دارد، و ما هم همینطور.