ارابه

در CHARIOT، هریسون هاردی (توماس مان) به شهر نقل مکان می‌کند تا برای اختلال خواب خود از دکتر کارن (جان مالکوویچ)، متخصص خواب، درمان بگیرد. هریسون با اجاره ارزان‌ترین آپارتمان مبله شهر، از استقبال گرم ساکنان لافایت خوشحال می‌شود، اما رفتار عجیب آن‌ها او را گیج می‌کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد اینکه آیا این فیلم، مواد مخدر، الکل و سیگار را جذاب جلوه می‌دهد، صحبت کنند؟ آیا پیامدهای واقع‌گرایانه‌ای وجود دارد؟ چرا این موضوع مهم است؟
• درباره باورهای خود در مورد زندگی پس از مرگ و اتفاقاتی که بعد از مرگ رخ می‌دهد صحبت کنید. چرا فکر می‌کنید فیلم‌سازان دوست دارند این ایده‌ها را بررسی کنند؟
• شما چرا این فیلم را برای تماشا انتخاب کردید؟ آیا انتظارات شما را برآورده کرد؟ چطور می‌خواهید آن را به مخاطبان بفروشید؟
• آیا چاریوت از تنوع برخوردار است؟ آیا این نمایش‌ها فراگیر هستند یا مشکل‌ساز؟
• معنای رؤیای چارلی چیست؟ چرا در چیزی روزمره پنهان شده است؟

والدین باید بدانند که «چاریون» یک معمای وجودی عجیب و غریب و غیرمعمول است. رمانتیک‌هایی که از فیلم‌های غیرمتعارف لذت می‌برند، ممکن است به پیام فیلم در مورد روح‌های همزاد علاقه‌مند شوند، اما از آنجایی که این فیلم در سبک فیلم‌های دیوید لینچ ساخته شده است، می‌توان انتظار داشت که عناصر زیادی از فیلم‌های «فرهنگی» در آن وجود داشته باشد. شخصیت‌هایی مانند دوقلوهای به هم چسبیده و زنی با اختلال هویت تجزیه‌ای با پذیرش و مهربانی به تصویر کشیده شده‌اند، اما به نظر می‌رسد که حضور آنها برای ایجاد یک دنیای عجیب و نامتعادل است، که در نهایت آنها را بیشتر توهین‌آمیز و کمتر فراگیر نشان می‌دهد. علاقه عشقی شخصیت اصلی (روسا سالازار) نیز یک نمونه کلاسیک از کلیشه «دختر رویایی شیدایی» است. شخصیت‌ها در کنار هم در تختخواب دیده می‌شوند، با این تلقی که رابطه جنسی داشته‌اند. شخصیت‌های اصلی الکل و ماری‌جوانا و سیگار می‌کشند و اسیدی مصرف می‌کنند که نتیجه مثبتی دارد. در سراسر فیلم از زبان تند و ناسزا استفاده شده است، از جمله فحش‌هایی مانند «لعنتی» و «خر»، اصطلاحات جنسی بی‌ادبانه («کون» و «آلت تناسلی مردانه»)، توهین‌های همجنس‌گراستیزانه و حرکات توهین‌آمیز. از اسلحه به عنوان تهدید استفاده می‌شود و صحنه‌های خودآزاری و برخی عناصر و تصاویر ترسناک وجود دارد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

آدام سیگال، نویسنده و کارگردان، در تلاش خود برای خلق یک معمای ترسناک به سبک دیوید لینچ، ناکام می‌ماند: بله، عجیب است، اما پایان‌بندی آن ضعیف و ناامیدکننده است. کالسکه با قدرت شروع می‌شود، مانند یک معمای وعده‌دار، گویی که می‌تواند تلاقی مبدأ و تلألؤ باشد. بینندگان در تلاش برای فهمیدن اتفاقاتی که برای هریسون می‌افتد، همراه او خواهند بود: چرا او مدام یک رویای بی‌ضرر را می‌بیند، و ماجرای ساکنان عجیب لافایت چیست؟ صحنه افتتاحیه، که شامل نقل قولی از امیلی دیکینسون است، به وضوح نشان می‌دهد که هر اتفاقی که برای هریسونِ فقیر و گیج می‌افتد، مرگ در آن دخیل است.با این حال، توزیع کننده فیلم سابان با لو دادن صحنه مهم فیلم در تریلر و خلاصه داستان در مواد تبلیغاتی، به سیگال آسیب بزرگی زد. به عبارت دیگر، اگر تریلر را دیده باشید، فیلم را هم دیده اید. و این شاید کافی باشد، چون فیلم چندان خوب نیست. از یک سو، از عناصر تولید ضعیف رنج می برد، مثل صدای بیش از حد تنظیم شده مالکوویچ. از سوی دیگر، جزئیات جذاب بسیاری را به نمایش می گذارد که بیننده در انتظار توضیحی است که هرگز نمی آید. شاید سابان درست می گفت: بهتر است کل تجربه را فراموش کرد.