اتصال فرانسوی

دو کارآگاه سخت‌کوش پلیس نیویورک، "پاپی" دایل (با بازی جین هکمن) و بادی روسو (با بازی روی شایدر) به طور تصادفی به یک باند بزرگ قاچاق هروئین برمی‌خورند که مافیا نیویورک را به مارسی فرانسه متصل می‌کند. آنها متوجه می‌شوند که "ارتباط فرانسوی" چه کسی است - یک جنتلمن خوش‌صحبت به نام آلن شارنی (با بازی فرناندو ری) که موفق می‌شود از دست دایل و روسو فرار کند. اما زمانی که یکی از آدم‌کش‌های شارنی تلاش می‌کند پاپی را بکشد، او از روش‌های سنتی اجرای قانون فراتر می‌رود و مصمم می‌شود تا شارنی را متوقف کرده و عملیات هروئین او را متلاشی کند.

• مفهوم ضدقهرمان چیست و چگونه این شخصیت‌های اصلی آن را تجسم می‌کنند؟
• در پایان فیلم، به نظر می‌رسد که فیلمسازان نظری درباره سیستم عدالت کیفری ارائه می‌دهند. این نظر چیست و آیا با پیام آن موافق یا مخالف هستید؟
• آیا خشونت موجود در این فیلم برای القای حس واقع‌گرایی ضروری به نظر می‌رسد یا اینکه غیرضروری و بیش از حد به نظر می‌آید؟

والدین باید بدانند که فیلم "ارتباط فرانسوی" محصول سال 1971 است و حاوی فحاشی مکرر (از جمله "فحش ركیك")، خشونت و رفتارهای شبهه‌ناک است. دو شخصیت اصلی فیلم، کارآگاهان پلیس نیویورک، بیشتر شبیه ضدقهرمان هستند: نژادپرست، الکلی، سیگاری و زن‌بارگی که روش‌های اجرای قانون آنها چندان قانونی به نظر نمی‌رسد. یکی از کارآگاه‌ها به دیگری می‌گوید که هرگز به یک "سیاه" اعتماد نکند. در دو صحنه خشونت‌آمیز، یک شخصیت از فاصله نزدیک به صورت شلیک می‌شود و در صحنه‌ای دیگر، دو بدن خونین در ماشین نشان داده می‌شوند که نتیجه یک تصادف است. در فیلم همچنین مواد مخدر، الکل و سیگار وجود دارد. یک کارآگاه پلیس، همکار خود را در آپارتمانش پیدا می‌کند که بعد از رابطه جنسی به تختخواب دستبند زده شده است. همچنین در یک صحنه، باسن برهنه یک زن نشان داده می‌شود. با این حال، نمی‌توان انکار کرد که این فیلم یکی از شاهکارهای سینما است و استاندارد فیلم‌های پلیسی را برای دهه‌ها تعیین کرد.

ژن هکمن" و "روی شایدر" در نقش افسران پلیسی به یادماندنی هستند که از هر روشی برای جلوگیری از ورود یک محموله بزرگ هروئین از فرانسه به نیویورک استفاده می‌کنند. صحنه‌های اکشن بی‌امان هستند و صحنه تعقیب و گریز ماشین به تنهایی شاهکاری در فیلمسازی است. فیلم «ارتباط فرانسوی» استاندارد درام‌های پلیسی را برای دهه‌ها تعیین کرد و دلیل آن آشکار است. دیالوگ‌ها، اکشن و داستان با هم ترکیب شده‌اند تا شاهکاری تاریک، خشن و بدبینانه را توسط کارگردان ویلیام فریدکین خلق کنند که نمونه‌ای بی‌نقص از درخشش تاریک بسیاری از فیلم‌های شهری بزرگ دهه 1970 است.«اتصال فرانسوی» که بر اساس داستانی واقعی ساخته شده و برندهٔ چندین جایزهٔ اسکار شده است، بدون شک یک کلاسیک است که از زمان اکران خشن خود در سال ۱۹۷۱ فراتر رفته و نه تنها یک فیلم فوق‌العاده، بلکه اثری بسیار تأثیرگذار بوده است. با کمرنگ کردن مرز بین "خوب‌ها" و "بد‌ها"، می‌توان تأثیر «اتصال فرانسوی» را بر درام‌های پلیسی کلاسیک معاصر مانند «وایر» مشاهده کرد.