به جنگل خوش آمدید

کریس (آدام برودی) در شغل تبلیغاتی خود ناراضی و بی‌قرار است، به‌خصوص وقتی که رئیس بداخلاقش، فیل (راب هیوبل)، ایده‌اش را برای یک کمپین تبلیغاتی می‌دزدد. اما همه‌چیز تغییر می‌کند وقتی رئیسشان تصمیم می‌گیرد که آن‌ها به یک بازنشستگی شرکتی در جزیره‌ای متروکه نیاز دارند، جایی که تمرینات اعتمادسازی و شخصیت‌سازی توسط یک تفنگدار دریایی سابق به نام استورم روتشایلد (ژان-کلود ون دم) انجام خواهد شد. تقریباً بلافاصله بعد از فرود آمدن در جزیره، همه‌چیز خراب می‌شود. خلبان مسن که آن‌ها را به آنجا برده است می‌میرد، بنابراین راهی برای بازگشت به خانه ندارند. به نظر می‌رسد روتشایلد توسط یک ببر درنده کشته شده است. و فیل با آلوده کردن غذاها و نوشیدنی‌ها با داروهای توهم‌زا، کنترل جزیره را به دست گرفته است. کریس و تعداد کمی از همکاران باقیمانده‌اش که به انتهای مقابل جزیره تبعید شده‌اند، باید راهی برای بازپس‌گیری کنترل جزیره از فیل پیدا کنند، همکارانش را از شر مواد مخدری که آن‌ها را به بردگان و برده‌های جنسی فیل تبدیل می‌کند، نجات دهند، و راهی برای بازگرداندن همه به‌صورت ایمن پیدا کنند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد طنز صحبت کنند. وقتی به‌درستی انجام شود، چطور و چرا کار می‌کند؟ این فیلم در تلاش است چه چیزی را به طنز بگیرد؟
• روش‌های مختلف طنزپردازی این فیلم از طریق ضدیت با اصول اخلاقی چیست؟ آیا این طنزپردازی‌ها موثر است یا صرفاً کلیشه‌های نژادی و جنسیتی را تقویت می‌کند؟
• اگر قرار بود این فیلم را بازسازی کنید، چه تغییراتی را پیشنهاد می‌کردید؟

والدین باید بدانند که فیلم خوش‌آمدید به جنگل محصول ۲۰۱۳ است و در آن یک اردوی کاری در جزیره‌ای متروکه به ارتکاب اعمال جنسی گروهی، بردگی جنسی، تجاوز تلویحی و مصرف مواد مخدر می‌انجامد و این فقط شروع ماجراست. این فیلم تلاش می‌کند با استفاده از شوخی‌های بسیار زننده خنده‌دار باشد، اما در این کار شکست می‌خورد. در نتیجه، این فیلم شبیه چیزی است که از سریال لاست یا ارباب مگس‌ها به دست می‌آمد اگر توسط یک انجمن دانشجویی الکلی با معدل متوسط ساخته شده بود. در فیلم به‌طور مکرر از الفاظ رکیک (از جمله اف) استفاده شده و صحنه‌های کوتاهی از برهنگی زنان، مصرف الکل و مواد مخدر وجود دارد. به‌طور کلی، این فیلم تلاش می‌کند که طنزی از سلسله‌مراتب سازمانی باشد، اما در هر سطحی شکست می‌خورد و درنهایت فیلمی بسیار زننده، بی‌ادبانه و بی‌مزه بدون هیچ ارزش مثبتی، حتی به‌عنوان سرگرمی سطحی، باقی می‌ماند. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم بد نیست فقط به این دلیل که تلاش‌های ناموفقش در طنز بیشتر از خودآگاهی «ضد سیاسی صحیح» نشأت می‌گیرد. اگرچه این موضوع قطعاً بخشی از آن است، اما این فیلم به دلیل اینکه از نظر داستان، دیالوگ، افت‌ها، طنز و هر چیز دیگر خنده‌دار نیست، شکست می‌خورد. فرضیه‌ای که کارمندان اداری در جزیره‌ای متروکه رها شده‌اند، پتانسیل دارد، اما این پتانسیل هرگز به طور کامل محقق نمی‌شود. در عوض، فیلم به شوخی‌های ضعیف و سکانس‌هایی شامل مهمانی‌های گروهی، مصرف مواد مخدر، کلیشه‌های نژادی و استفاده از کلمه «همجنس‌گرا» در یک زمینه منفی روی می‌آورد. نتیجه نهایی ترکیبی تکراری از سریال‌های لاست و ارباب مگس‌ها است، با کمی از فضای اداری.استعداد بازیگری و کمدی در بازیگران وجود دارد، اما غیرممکن است که با کمدی بی‌مزه و تلاش‌های ضعیف برای طنز «برادر» کاری انجام داد. در این فیلم حمله ببر، ارگی، خودارضایی، مصرف مواد مخدر، صحبت‌های زننده در مورد زنان، برده‌های جنسی و تجاوز تلویحی وجود دارد؛ همه این‌ها قرار است خنده‌دار یا طنزآمیز باشد، اما نیست. حتی ژان کلود ون دام با تمام کیک‌بوکسینگ جهان نمی‌تواند این فیلم وحشتناک را نجات دهد.