نفوذی

در اواسط دهه ۱۹۸۰، در اوج تب کوکائین، مأمور فدرال رابرت مازور (برایان کرانستون) می‌تواند بازنشسته شود، اما به‌جای آن به‌عنوان یک پول‌شوی صاف و صوفی مخفی می‌شود تا به امید نزدیک شدن به پابلو اسکوبار، قاچاقچی مشهور مواد مخدر، نفوذ کند. در کنار او امی آبرئو (جان لگویزامو) و کتی ارتز (دایان کروگر) قرار دارند که به‌عنوان نامزد رابرت نقش‌آفرینی می‌کند. بعد از برنامه‌ریزی و کار سخت فراوان، رابرت به آلکاینو (بنجامین برات) معاون ارشد اسکوبار نزدیک می‌شود. به نظر می‌رسد رابرت و تیمش در آستانه متوقف کردن یک عملیات غیرقانونی بزرگ هستند، اما هر چیزی در هر زمانی می‌تواند به‌طور خطرناکی اشتباه پیش برود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم نفوذی صحبت کنند. این موضوع چه حسی در شما ایجاد می‌کند؟ تاثیر خشونت در رسانه‌ها بر کودکان چیست؟
• آیا مازور به عنوان یک الگو به نظر می‌رسد؟ چه ویژگی‌های تحسین‌برانگیزی دارد؟ چه ویژگی‌های قابل بحثی دارد؟
• آیا در این فیلم شخصیت‌های زن قدرتمندی وجود دارد؟ نقش زنان در نقش‌های اصلی و فرعی چگونه است؟
• فیلم چگونه مصرف الکل و سیگار کشیدن را به تصویر می‌کشد؟ چگونه این موضوع را با نحوه نمایش مواد مخدر غیرقانونی در فیلم مقایسه می‌کنید؟ آیا این موارد را جذاب و اغوا کننده نشان می‌دهد؟
• این فیلم بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده است. به نظر شما چقدر دقیق است؟ چرا فیلم‌سازان ممکن است در فیلمی که بر اساس واقعیت است، نحوه وقوع اتفاقات را تغییر دهند؟

والدین باید بدانند که نفوذی یک درام جنایی است که داستان واقعی رابرت مازور (برایان کرانستون)، مامور فدرال را روایت می‌کند که در دهه ۱۹۸۰ به‌صورت مخفیانه فعالیت می‌کرد تا چند مجرم مرتبط با تجارت غیرقانونی کوکائین را دستگیر کند. انتظار می‌رود صحنه‌های زیادی از خشونت واقعی و خونین در فیلم وجود داشته باشد و اسلحه در همه‌جا دیده شود؛ شخصیت‌ها با شلیک گلوله کشته می‌شوند (برخی به‌صورت اعدام)، و خون به‌صورت فواره و پاشش و برکه‌های خون نشان داده می‌شود. همچنین صحنه‌های کتک‌کاری، تصادف ماشین و صحنه‌های شوک‌آور دیگر وجود دارد. زبان فیلم بسیار تند است و کلمات نامناسبی مانند «فاک» و «شیت» و موارد مشابه به‌کرات استفاده شده است. یک صحنه جنسی وجود دارد که در آن به‌طور ضمنی به رابطه جنسی دهانی اشاره می‌شود؛ همچنین صحبت از رابطه جنسی و فکر کردن به آن وجود دارد و زنان با لباس‌های نامناسب نشان داده می‌شوند و به‌عنوان ابزار جنسی مورد استفاده قرار می‌گیرند. اگرچه فیلم درباره مواد مخدر است، اما به‌ندرت آن را نشان می‌دهد، اما شخصیت‌ها به‌طور منظم الکل مصرف می‌کنند و سیگار و سیگار برگ می‌کشند. برایان کرانستون، ستاره سریال بریکینگ بد، با محتوای تند و مرتبط با مواد مخدر غریبه نیست، اما مانند آن سریال، این فیلم فقط مناسب نوجوانان بزرگ‌تر و بزرگسالان است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

بازی‌ها خوب هستند و داستان به‌خوبی روایت شده است، اما این فیلم بیشتر قابل استفاده است تا فوق‌العاده. کارگردان برد فورمن گاهی از فیلم‌های بهتر کپی می‌کند، اما در عین حال با انتخاب‌های ضعیف، بسیاری از صحنه‌ها را خراب می‌کند. لحظات خاصی — شات‌های طولانی همراه با آهنگ‌های پاپ جذاب — یادآور مارتین اسکورسیزی یا برایان دی پالما در بهترین حالت خود هستند، اما در برخی مواقع، فورمن (لینکلن لیر، دونده، دونده) تمایل دارد به شات‌های دست و پا چلفتی، لرزان و ضعیف متوسل شود.با کنار گذاشتن ضعف‌های کارگردانی، فورمن حداقل با داستانی خوب و شخصیتی جالب در مازور، که برای کرینستون بااستعداد (بریکینگ بد) لحظاتی قدرتمند به ارمغان می‌آورد، مورد برکت قرار گرفته است. بازیگران نقش‌های مکمل نیز فراموش نشده‌اند و فیلم نفوذی به‌طور رضایت‌بخشی شخصیت‌های دیگر را نیز به تصویر می‌کشد و کل صحنه جنایت دهه ۱۹۸۰ را غنی‌تر می‌کند. البته، نفوذی هرگز به این سوال نمی‌پردازد که آیا این فعالیت‌ها واقعاً مفید بوده‌اند یا خیر، اما شاید این موضوع برای فیلمی دیگر باشد.