قمارباز

استاد ادبیات جیم بنت (مارک والبرگ) در یک کازینوی زیرزمینی بدهی سنگینی دارد و فقط هفت روز فرصت دارد تا آن را بازپرداخت کند. او از یک رباخوار به نام نِویل (مایکل کنت ویلیامز) وام می‌گیرد و دوباره می‌بازد. او از مادرش (جسیکا لنگ) وام می‌گیرد و باز هم بیشتر می‌بازد. در کلاس، او به یکی از دانشجویان جذابش به نام ایمی (بری لارسون) دلگرمی می‌دهد و رابطه‌ای نامناسب با او برقرار می‌کند. در همین حال، یکی دیگر از دانشجویان او، لمار (آنتونی کلی)، بازیکن برتر بسکتبال است؛ جیم تحت فشار نِویل، با اکراه لمار را متقاعد می‌کند تا بازی بزرگ را ببازد. سپس، برای بازپرداخت همه بدهی‌هایش، از جمله بدهی به یک شخصیت زیرزمینی پرحرف (جان گودمن)، جیم همه دارایی‌اش را روی یک چرخش چرخ رولت شرط‌بندی می‌کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت فیلم صحبت کنند. چه میزان خشونتی در فیلم نشان داده شده و چگونه به تصویر کشیده شده است؟ فیلم چگونه خطر را برای شخصیت اصلی القا می‌کند؟
• آیا رابطه عاشقانه و جنسی فیلم بین استاد و دانش‌آموز او مناسب به نظر می‌رسد؟
• شخصیت اصلی از این آزمون چه چیزی می‌آموزد؟ آیا به نظر می‌رسد که او کارش تمام شده است، یا اینکه دردسرهای بیشتری برایش پیش خواهد آمد؟
• آیا این فیلم قمار را جذاب و اغوا کننده نشان می‌دهد یا خطرناک؟ آیا فکر می‌کنید این نیت فیلم بوده است؟
• آیا تاکنون متوجه شده‌اید که در فیلم‌ها، نوشیدن الکل و قمار اغلب با هم همراه هستند؟

والدین باید بدانند که قمارباز بازسازی فیلمی با همین نام در سال ۱۹۷۴ است و مارک والبرگ در آن بازی می‌کند. انتظار برخی خشونت‌ها را داشته باشید، مشت‌زنی، دعوا و کمی خون، و همچنین فریاد و مشاجره و تنش کلی. زبان بسیار تند است و بارها از کلمات فحش استفاده می‌شود. زنانی بدون بالاتنه در یک باشگاه استریپ‌تیز دیده می‌شوند و شخصیت اصلی یکی از دانش‌آموزانش را می‌بوسد و رابطه جنسی با او را نشان می‌دهد. شخصیت اصلی همچنین به شدت مشروب می‌خورد و بیهوش می‌شود. این فیلم جزئیات کافی دارد تا به عنوان داستانی هشداردهنده در مورد قمار در نظر گرفته شود، اما در عین حال قمار را به‌طور خطرناکی جذاب نشان می‌دهد. و با اینکه شخصیت اصلی یک استاد محبوب است، به هیچ وجه الگوی مثبتی نیست. برای اطلاع از فیلم‌های بیشتر از این دست، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

قمارباز بازسازی دیگری از هالیوود است و مثل همیشه به خوبی نسخه اصلی نیست. در این مورد، نسخه اصلی بهتر است که قمارباز (1974) است که توسط کارل ریس کارگردانی شد، جیمز توباک آن را نوشت و جیمز کان در آن بازی کرد. آن فیلم یک لحظه را به تصویر می‌کشید، در حالی که بازسازی صرفاً از آن کپی می‌کند. با این حال، اگر فیلم جدید را به تنهایی در نظر بگیریم، نوعی طنین‌انداز بودن را دارد. و مثل نسخه اصلی، حرفی هم برای گفتن در مورد وضعیت انسان دارد.والبرگ در نقش اصلی، شگفت‌انگیز است، بی‌پروا و مطمئن اما ناخواسته به زندگی زیرزمینی کشیده می‌شود و در عین حال، دانشجویان خود را با واقعیت‌های تلخ نویسندگی روبرو می‌کند. ویلیام موناهان، نویسنده (فیلم رفتگان)، فیلمنامه‌ای پر از دیالوگ‌های سبک‌شده می‌نویسد و به بازیگرانی مثل جان گودمن، دیالوگ‌های تند و تیزی می‌دهد. و رابرت وایات، کارگردان، شخصیت‌های فیلم را در دنیای صیقلی و کثیف قماربازان فرو می‌برد. به نوعی، این فیلم جذاب‌تر و کم‌عمق‌تر از نسخه اصلی است، اما به اندازه کافی هشداردهنده است که هنوز هم ارزش دیدن دارد.