گوتی

جان گوتی، رئیس مافیا، جان تراولتا، در حال گذراندن یکی از چندین دوره محکومیت خود در زندان است. او از پسرش (اسپنسر لوفرانکو) بازدید می‌کند که در حال حاضر در حال محاکمه است و در نظر دارد از معامله اعتراف استفاده کند. گوتی به گذشته زندگی خود برمی‌گردد، بخشی از آن را صرف قتل‌های خانوادگی گامبینو در نیویورک و ارتقای مقام خود کرده است. وقتی به طور مخفیانه رئیس مافیا را می‌کشد، به عنوان رئیس جدید خانواده انتخاب می‌شود. اما اف‌بی‌آی دائماً به دنبال اوست و بعد از سال‌ها تلاش، آنها موفق می‌شوند اتهامات خاصی را ثابت کنند. با این حال، گوتی در شهر به عنوان یک قهرمان شناخته می‌شود و مهم نیست قانون چه کاری با او می‌کند، او همچنان یک افسانه است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم گوتی صحبت کنند. این خشونت تا چه حد تصویری و واضح است؟ تماشای آن چه حسی به شما داد؟ تاثیر خشونت در رسانه‌ها بر کودکان چیست؟
• چگونه فیلم گوتی را به تصویر می‌کشد؟ آیا او یک قهرمان است؟ یک شورشی؟ یک مجرم؟ دستاوردهای قابل تحسین او چیست؟ و دستاوردهای ناپسندش؟
• فیلم به نظر دقیق می‌رسد؟ کدام قسمت‌ها به نظر واقعی می‌آیند؟ کجا از حقیقت دور می‌شود؟ چطور می‌توان فهمید؟
• فیلم گوتی در مقایسه با سایر فیلم‌های مافیایی که دیده‌اید، چگونه است؟
• زنان در این فیلم چگونه به تصویر کشیده شده‌اند؟ آیا لحظاتی از قدرت یا بیان خود را به نمایش می‌گذارند؟ چرا زنان را جزئی از این دنیای تبهکاران نمی‌دانید؟

والدین باید بدانند که گوتی فیلمی بیوگرافی است که بر اساس زندگی جان گوتی (با بازی جان تراولتا) سرکرده مافیایی ساخته شده است. متاسفانه این فیلم خشونت، دروغ و سوءاستفاده از قدرت را ستایش می‌کند و در عین حال به بدنام کردن پلیس و مطبوعات می‌پردازد. چندین صحنه تیراندازی خونین، صحنه شکنجه، و درگیری، مشت زدن و سیلی زدن وجود دارد. همچنین کودکی توسط ماشین زده و کشته می‌شود (که در تصویر نشان داده نمی‌شود). زبان فیلم بسیار تند است و به طور مداوم از کلمات نامناسب و فحش استفاده می‌شود. شخصیت‌ها گاهی در جمع مشروب می‌خورند و سیگار برگ می‌کشند و همچنین اشاره‌های جنسی مختصری وجود دارد. این فیلم آماتوری و نامفهوم است و بعید است که نوجوانان زیادی علاقه‌مند به دیدن آن باشند (مگر اینکه بخواهند عمدا ببینند که چقدر بد است). برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

جان تراولتا به وضوح تلاش زیادی برای بازی در نقش جان گوتی کرده است، اما در یک آشفتگی غیرقابل درک از فیلمی گیر افتاده که مانند تقلید ناشیانه‌ای از یک حماسه گانگستری مارتین اسکورسیزی فیلمبرداری شده است. بسیاری از شخصیت‌های فیلم گوتی به طور خلاصه از طریق عناوین روی صفحه نمایش معرفی می‌شوند و فیلم به طور دست و پا شکسته به جلو حرکت می‌کند، گویی بینندگان همه چیز را به یاد دارند؛ هیچ نشانه بصری برای پیگیری هر چیزی وجود ندارد. فیلم‌های پدرخوانده فرانسیس فورد کاپولا به طور درخشانی شخصیت‌های زیادی را که به راحتی قابل شناسایی بودند، به نمایش گذاشتند. تقریبا هر صحنه در فیلم گوتی شامل بازیگرانی است که در اتاق‌های کم نور نشسته‌اند و در مورد شخصیت‌های دیگر با نام‌های کوچک صحبت می‌کنند که برای بینندگان کمترین یا هیچ معنایی ندارند.صحنه‌های گاه‌به‌گاه خشن فیلم دقیقاً به همان روشی فیلم‌برداری و تدوین شده‌اند که قبلاً در فیلم‌های بهتر دیده‌ایم، و به صورت تصادفی با قطعاتی از موسیقی پاپ (یا موسیقی کریسمس، اگر صحنه‌ای در تعطیلات اتفاق افتاده باشد) همراه شده‌اند. این همان چیزی است که اسکورسیزی در آن تبحر دارد، و گوتی فقط نشان می‌دهد که چرا فیلمسازان دیگر در آن تبحر ندارند. اساساً مجموعه‌ای از لحظات برجسته است بدون اینکه چیزی برای پر کردن خلأها و ایجاد معنا وجود داشته باشد. نزدیک به یک فاجعه است؛ اگر گوتی واقعی می‌دانست که این بخشی از میراث اوست، قطعاً ناراحت می‌شد.