خانه پدرم

آرماندو (ویل فرل) پسر ساده و بی‌آلایش یک دامدار مکزیکی است. وقتی برادر پر زرق و برقش، رائول (دیگو لونا)، به خانه برمی‌گردد و نامزد جذاب جدیدش، سانیا (ژنیسیس رودریگز)، را با خود می‌آورد، همه خوشحال می‌شوند؛ چون رائول می‌تواند به نجات کسب و کار خانوادگی کمک کند. متاسفانه، کسی نمی‌داند که رائول به قاچاق مواد مخدر روی آورده و اکنون با اونزا (گائل گارسیا برنال) شرور در ارتباط است. در حالی که آرماندو با گذشته تاریک خود و احساساتش نسبت به سانیا دست و پنجه نرم می‌کند، باید تصمیم بگیرد تا چه حد حاضر است برای نجات خانواده‌اش و در نهایت تبدیل شدن به یک مرد، پیش برود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد صحنه‌های خشن و خشونت‌آمیز فیلم Casa di mi Padre صحبت کنند. آیا واضح است که این صحنه‌ها برای خنداندن تماشاگر طراحی شده‌اند؟ چگونه می‌توان این موضوع را تشخیص داد؟
• صحنه طولانی رابطه جنسی در فیلم ظاهراً برای خنده هم نمایش داده شده است. آیا نمایش احساسات لطیف روی پرده سخت‌تر از شوخی‌های بی‌ادبانه اغراق‌آمیز است؟ چرا؟
• آیا شخصیت فرل ترسو است؟ آیا برای نشان دادن شجاعت لازم است خشونت به خرج دهیم؟ راه‌های دیگر نشان دادن شجاعت چیست؟

والدین باید بدانند که اگرچه کاسا د می پدرو یک کمدی با بازی ویل فرل است، احتمالاً خیلی عجیب و غریب است و طرفداران معمول او (به ویژه بچه‌هایی که الف را دوست دارند) را جذب نمی‌کند، هرچند نوجوانان بزرگتر ممکن است در نهایت آن را به عنوان یک فیلم کلاسیک ببینند. این فیلم تقریباً به طور کامل به زبان اسپانیایی (با زیرنویس انگلیسی) صحبت می‌شود و محتوای آن در سراسر فیلم بسیار بالغانه است — تیراندازی‌های خشونت‌آمیز بسیار با سبک‌های مختلف با خون و اجساد فراوان، به علاوه یک صحنه طولانی رابطه جنسی با نشان دادن باسن‌های برهنه وجود دارد — که همه برای خنده است. الفاظ زشت (بیشتر در زیرنویس‌های انگلیسی، اما برخی نیز به زبان انگلیسی صحبت می‌شوند) شامل «فحش»، «کلمه رکیک» و موارد دیگر است. یکی از شخصیت‌های اصلی با کوکائین سروکار دارد و این ماده مخدر در فیلم نمایش داده می‌شود. شخصیت‌ها همچنین در حال نوشیدن و سیگار کشیدن در یک بار دیده می‌شوند. برای اطلاع از فیلم‌های بیشتر مانند این، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

فرل احتمالا پشت صحنه این فیلم عجیب به شدت می‌خندد، اما اینکه آیا مخاطبان هم به او می‌پیوندند یا نه، بحث دیگری است. به جز اینکه تقریبا به طور کامل به زبان اسپانیایی با زیرنویس انگلیسی ارائه شده است، کاسا دی می پدرو دارای طنزی است که توضیح آن دشوار است و ترکیبی از کمدی خشک، عجیب، عجیب و غریب و جوانانه است، با ریتم نامنظم و لطیفه‌های ناگهانی.فرل و نویسنده اش، اندرو استیل، و کارگردان، مت پیدمونت (هر دو فارغ التحصیلان برنامه شنبه شب که اولین فیلم بلندشان را می سازند)، کاسا دی می پدره را به عنوان یک تقلید مبهم از تله رمان های مکزیکی و فیلم های گریم هاوس دهه 1970 شکل می دهند؛ این فیلم هدف آسان و اغلب هیچ هدف خاصی ندارد. این فیلم پر است از پس زمینه های نقاشی شده و دکور آتلیه ای که به وضوح تقلبی هستند (اگرچه به زیبایی و با حال و هوای خاصی نورپردازی شده اند) و اسب های دکور. شوخی هایی مثل اینجا ممکن است سکوت مرگبار به همراه داشته باشد، اما -- مثل فیلم های کالت آفیس اسپیس، زولندر و ناپلئون دینامیت -- کاسا دی می پدره از آن دست فیلم هایی است که تماشاگران ممکن است روز بعد، یا در نوبت دوم یا سوم تماشا، خودشان را در حال خندیدن به آن پیدا کنند.