فریب خورده

در فیلم بامبوزلد، پیر دلاکروا (دامون ویانس)، مدیر اجرایی شبکه تلویزیونی سیاه‌پوست، افکارش را به‌شدت تغییر داده است، به‌گونه‌ای که حتی خودش هم مطمئن نیست که در مورد سازش‌هایی که در دنیای سفیدپوستان کرده، چه فکری می‌کند. وقتی رئیسش، آقای دانویتی (مایکل راپاپورت) به او دستور می‌دهد تا یک برنامه جدید برای افزایش رتبه‌بندی ایستگاه بسازد، دلاکروا تصمیم می‌گیرد برنامه‌ای بسیار توهین‌آمیز بسازد تا اخراج شود. با کمک دستیار متعهدش، اسلون (جادا پینکت اسمیت)، یک نمایش سیاه‌بازی با بازی سیاه‌پوستان با چهره سیاه، در مزرعه خربزه، با تمام کلیشه‌های ممکن از تاپسی تا عمه جمیمای تا یک بومی با لباس زیر پوست پلنگ ایجاد می‌کند. این نمایش بسیار موفق است. در سراسر آمریکا، طرفداران سفید و سیاه‌پوست چهره سیاه می‌کنند و با خوشحالی فریاد می‌زنند "من یک سیاه‌پوست هستم!" ستاره‌های این نمایش، که قبلاً هنرمندان خیابانی بودند، از ثروت و شهرت خود خوشحال هستند، اما به‌طور فزاینده‌ای توسط نقش‌های تلویزیونی خود آزار می‌بینند. یک گروه مبارز سیاه‌پوست، تحت تأثیر قرار گرفته و الهام می‌گیرد تا برنامه تلویزیونی خود را بسازد، ستاره نمایش دلاکروا را ربوده و نتایج فاجعه‌باری به بار می‌آورد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد تاریخ نژادپرستی در این کشور و دشواری پر کردن شکاف ایجاد شده صحبت کنند.

والدین باید بدانند که این فیلم حاوی الفاظ و صحنه‌های خشونت‌آمیز است. شخصیت‌ها به ضرب گلوله کشته می‌شوند. در فیلم نوشیدن الکل در جمع وجود دارد و یکی از شخصیت‌ها الکل‌مصرف می‌کند. همچنین اشاره‌هایی جنسی وجود دارد و فیلم نکات قابل تأملی در مورد فرضیات جنسیتی در مورد استفاده زن از روابط جنسی برای پیشرفت شغلی‌اش مطرح می‌کند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

فیلم اسپایک لی جاه‌طلبانه، تحریک‌آمیز، پیچیده، متفکرانه و تقریباً نقدناپذیر است. هر کسی که از آن خوشش نیاید می‌تواند متهم به درک نکردن آن شود. هر کسی که از آن خوشش بیاید می‌تواند متهم به خوش آمدن از آن به دلایل اشتباه و درک نکردن آن شود. این فیلم برخی از تاثیرگذارترین تصاویر ثبت شده در تاریخ سینما را دارد. ستاره‌های نمایش سیاه‌بازی به آینه نگاه می‌کنند تا لب‌های قرمز اغراق‌شده بگذارند. اشکی از گونه سیاه‌شده سر می‌خورد. مونتاژ تصاویر سیاه‌بازی از فیلم‌های قدیمی و اسباب‌بازی‌ها و کلکسیون‌های نژادپرستانه ویرانگر است.فیلم لی ده‌ها سوال مهم در مورد نقش سیاه‌پوستان و سفیدپوستان در تداوم کلیشه‌های نژادپرستانه مطرح می‌کند. لی پیشنهاد می‌دهد که سریال‌های کمدی شبکه‌های یو‌پی‌ان و دبلیو‌بی با حضور شخصیت‌های سیاه‌پوست، شاید معادل امروزی نمایش‌های سیاه‌بازی باشند. فیلم یکدست نیست. دیالوگ‌ها هرگز نقطه قوت لی نبوده‌اند. اما هر صحنه عمق، صداقت، هوشمندی و خشم دارد که پادزهری خوش‌آمد برای محصولات هالیوودی کلیشه‌ای است. این فیلم عمیق و محرکی است که برای ایجاد بحث و گفتگو طراحی شده و مطمئناً افکار و احساسات مختلفی را در بین بینندگان برمی‌انگیزد.