گانگستر آمریکایی

فیلم «گانگستر آمریکایی» بر اساس یک داستان واقعی و در اواسط دهه ۷۰ میلادی اتفاق می‌افتد و بر روی فرانک لوکاس (با بازی دنزل واشنگتن)، یک قاچاقچی معروف هروئین در شهر نیویورک، و ریچارد رابرتس (با بازی راسل کرو)، یک کارآگاه درستکار و سختگیر که مصمم است این گانگستر بی‌رحم را به زندان بیندازد، تمرکز دارد. رابطه فرانک و ریچارد در طول فیلم پیچیده است؛ آنها در مقابل هم قرار دارند اما در عین حال به هم مرتبط هستند. هر دو تصویری بزرگ از خود دارند: فرانک بر دنیای زیرزمینی مواد مخدر نیویورک حکومت می‌کند، و ریچارد یک میلیون دلار پول حاصل از مواد مخدر را به جای اینکه برای خود نگه دارد، به پلیس تحویل می‌دهد. اما در حالی که فرانک خود را در میان اعضای خانواده‌اش که به او وفادارند، احاطه کرده است، ریچارد تنها است و توسط همسرش (کارلا گوجینو) و همکارانش در پلیس طرد شده و آنها او را به عنوان یک "پیشاهنگ" خطاب می‌کنند. فرانک فردی جاه‌طلب و زیرک در امور سیاسی است و موفقیت خود را نمادی از پیشرفت سیاه‌پوستان می‌داند. مسیر ریچارد کمتر هیجان‌انگیز و بیشتر شبیه به فیلم‌های هالیوودی است. او و تیم مخفی و سخت‌کوشش تجارت فرانک را کشف می‌کنند، دقیقاً به این دلیل که ریچارد به اندازه رؤسایش نژادپرست نیست، و آنها باور ندارند که یک مرد سیاه‌پوست بتواند در بازی خود مافیا ایتالیایی را شکست دهد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این موضوع بحث کنند که آیا فیلم، رفتارهای مجرمانه را جذاب و فریبنده نشان می‌دهد یا خیر. چگونه فرانک هم شخصیت شرور و هم جذاب دارد؟ فیلم چگونه او را با ریچِی مقایسه و تفاوت‌هایش را نشان می‌دهد، که در کارش درستکار است اما شوهر خوبی نیست؟ خانواده‌ها همچنین می‌توانند در مورد این واقعیت که فیلم بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده است، صحبت کنند. به نظر شما تا چه حد دقیق و واقعی است؟ چرا فیلمسازان گاهی در ساخت فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای یا فیلم‌هایی که بر اساس رویدادهای واقعی هستند، حقایق را کمی تغییر می‌دهند؟

والدین باید بدانند که این درام بر اساس داستان واقعی یک گانگستر خشن در دهه ۱۹۷۰ مناسب کودکان نیست. او اعمال بسیار خشونت‌آمیزی انجام می‌دهد که به صراحت به تصویر کشیده می‌شوند (اغلب با اسلحه) و همراه با خون، زخم و ناله است. و از آنجا که داستان بر قاچاق و فروش هروئین تمرکز دارد، صحنه‌های زیادی از معتادان و مصرف مواد مخدر وجود دارد (از جمله تزریق با سوزن، استنشاق کوکائین و موارد دیگر). محتوای جنسی شامل صحنه‌هایی با فاحشه‌ها، بوسیدن، سینه‌های برهنه و اندام زنانه است، و الفاظ زشت زیادی نیز وجود دارد، از جمله تقریباً ۱۰۰ بار استفاده از کلمه فحش. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

«مشکل اصلی در مرکز فیلم ریدلی اسکات این است که به همان اندازه که فیلم از هوش و کاریزما فرانک لذت می‌برد، مجبور است خشونت و جنایت او را نیز محکوم کند. راه‌حل فیلم معمول است: فرانک را در مقابل شرورهای بدتری قرار می‌دهد و او را در مسیری موازی با یک قهرمان آشنا قرار می‌دهد.»با این حال، در حالی که فیلم به سمت پایان می‌شتابد (نیمه‌ی آخر فیلم بسیار سریع پیش می‌رود)، این دو شخصیت به احترام متقابل می‌رسند. این تا حدی به دلیل دیدگاه لیبرال ریچ است. او نه تنها یک مرد سیاه‌پوست را دستگیر می‌کند، بلکه با او همکاری می‌کند... تا پرونده‌هایی علیه افراد بد دیگر بسازد. بنابراین، در نهایت، آن‌ها نوعی کد اخلاقی را با هم به اشتراک می‌گذارند، که بر اساس اعتقاد آن‌ها به برابری نژادی است. هرچند این رابطه ممکن است کمی کلیشه‌ای به نظر برسد، اما بار دیگر به مشکل اصلی فیلم بازمی‌گردد: عشقی که به فرانک دارد و مجبور است از او متنفر شود.