جنگ جهانی

در فیلم «جنگ دنیاها» تام کروز در نقش ری، یک پدر دلسرد و مطلقه ظاهر می‌شود که از دو فرزند خود - ریچل ۱۰ ساله (داکوتا فنینگ) و برادر ۱۵ ساله‌اش رابی (جاستین چتوین) - در طول آخر هفته نگهداری می‌کند. یک بازی کوتاه در حیاط پشتی بلافاصله نشان می‌دهد که رابی از غیبت و خودخواهی پدرش ناراحت است. اما کشمکش‌های خانوادگی به زودی در سایه ترومای عظیمی قرار می‌گیرد که توسط یک حمله بیگانه ایجاد شده است - رعد و برق‌هایی که ماشین‌های سه‌پایه عظیمی را بیدار می‌کند، ماشین‌هایی با پاهایی بلند و عنکبوتی که از زیر خیابان‌های بایون، نیوجرسی بیرون می‌آیند، در حالی که آسفالت خیابان‌ها در هم می‌شکند و ترک برمی‌دارد و مردم از جمله ری با شگفتی به تماشای این صحنه می‌ایستند. همین تماشا در ابتدا آنها را به دردسر می‌اندازد، زیرا نمی‌توانند پیش‌بینی کنند که این ماشین‌ها چند ثانیه بعد ساختمان‌ها را منفجر می‌کنند و اهداف انسانی را به خاکستر تبدیل می‌کنند که یادآور گرد و غباری سفید است که به بازماندگان حملات ۱۱ سپتامبر در نیویورک چسبیده بود. در ادامه، شاهد نگاهی طولانی به ویرانی غیرقابل تصور، در قالب واکنش‌های یک خانواده هستیم. این تمرکز تا حدی به دلیل فکر سریع ری است که تنها وسیله نقلیه قابل استفاده در اطراف را می‌دزدد و مصمم است بچه‌ها را پیش مادرشان در بوستون ببرد و برخلاف شانس، تصور می‌کند که این کار به آنها امنیت خواهد داد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد اختلاف بین ری و پسر نوجوانش صحبت کنند که منجر به چند بحث می‌شود: پسر به پدرش که از نظر احساسی دور است اعتماد ندارد و تلاش او برای نجات تنها خانواده را نوعی خودخواهی می‌داند و از اینکه او انتقامی از بیگانگان نمی‌گیرد، ناراحت است. این موضوع، مسئله دیگری را نیز مطرح می‌کند، زیرا تصاویر حمله در فیلم به حوادث ۱۱ سپتامبر و ترس‌های پس از آن اشاره دارد. واکنش ری در برابر این حوادث چگونه با واکنش یک فرد بقاگرا که خود را در زیرزمینش حبس کرده مقایسه می‌شود؟ ری چگونه یاد می‌گیرد که با توجه به نیازهای فرزندانش، پدر مسئول‌تری باشد؟ همچنین، نقش مادر بچه‌ها در فیلم چگونه کم‌رنگ شده و این موضوع چه تأثیری بر مخاطب می‌گذارد؟

والدین باید بدانند که این فیلم حاوی صحنه‌های مکرر خشونت توسط ماشین‌هایی ترسناک با پاهایی شبیه عنکبوت است که به ویژه علیه دختر ۱۰ ساله‌ای اعمال می‌شود. جیغ‌های گوش‌خراش و اشک‌های او ممکن است بینندگان جوان‌تر را نگران کند. بیگانگان خیابان‌ها، ساختمان‌ها و ماشین‌ها را منفجر می‌کنند، برخی از انسان‌ها را منفجر یا به خاکستر تبدیل می‌کنند و به طور واقعی خون دیگران را می‌مکند (این مورد آخر از فاصله دور اتفاق می‌افتد، اما مشخص است چه اتفاقی در حال رخ دادن است). در یک صحنه ترسناک، گروهی از انسان‌ها به ری و بچه‌هایش در ماشینشان حمله می‌کنند (واکنش دختر در این صحنه نیز ناراحت‌کننده است). این فیلم همچنین شامل برخی الفاظ رکیک، صحنه‌های پرتنش بین ری و پسرش، و ری و همسر سابقش است، و ری مرتکب یک قتل می‌شود که از نظر او ضروری است، اما این صحنه خارج از تصویر اتفاق می‌افتد.

استیون اسپیلبرگ در فیلم خود از جلوه‌های ویژه چشمگیر و فیلمبرداری فوق‌العاده بهره برده است که تا آخرین لحظات فیلم، آن را پیش می‌برند، اما در نهایت فیلم از لحاظ انرژی و ایده‌های تازه دچار افول می‌شود. این افول بسیار ناامیدکننده است زیرا «جنگ دنیاها» با نگاهی جسورانه به تأثیر ترور بر خانواده و جامعه آغاز می‌شود که پیچیده‌تر از یک فیلم پر از انفجار است. اگر در نیمه اول فیلم جزئیاتی جذاب از ناهنجاری خانواده ارائه می‌شود، در ادامه و زمانی که خانواده سوار مینی‌ون می‌شوند، تمرکز فیلم بیشتر می‌شود، چرا که آنها تلاش می‌کنند تا از فاجعه‌ای که در اطرافشان رخ می‌دهد، سر در بیاورند. راب می‌پرسد: «کار تروریست‌هاست؟» پدر پاسخ می‌دهد: «نه، این از جای دیگری آمده است.» راب دوباره می‌پرسد: «چه معنی می‌دهد، مثلا از اروپا؟» این کمدی کوتاه، ترس‌های بعدی را تیزتر می‌کند، که همه آنها توسط بیگانگان ایجاد نشده‌اند. در واقع، دو صحنه وحشتناک فیلم مربوط به مبارزه مردم با یکدیگر است.این جزئیات و موارد مشابه - مانند چشم نظارتی عظیم‌الجثه بر روی بازوی مارپیچی و بی‌پایان به نظر می‌رسد که به زیرزمین هارلن نفوذ می‌کند؛ لباس‌هایی از قربانیان متلاشی‌شده از شاخه‌های درختان آویزان هستند؛ ساندویچ کره‌ای که ری به سمت پنجره پرتاب کرده، به‌آرامی روی شیشه سر می‌خورد درحالی‌که او در مورد اقدام بعدی خود فکر می‌کند؛ ری به مردی که به نظر می‌رسد از یک سانحه هوایی جان سالم به در برده، می‌پرسد: "شما مسافر بودید؟" - ترکیبی قدرتمند از لحظاتی آشنا و فانتزی ایجاد می‌کنند. فروپاشی دقیقه آخر فیلم در واقع از دست دادن چنین جزئیات بامزه‌ای است.