داستان‌های جنوبی

در لس‌آنجلس در سال ۲۰۰۸، جنگ جهانی سوم در جریان است، محیط زیست نابود شده، سوخت‌های جایگزین در اوج هستند، سربازان از جبهه با آسیب‌های جسمی و روانی فراوان بازگشته‌اند، و آزادی‌های مدنی به‌طور کامل از بین رفته‌اند. داماد نامزد معاون جمهوری‌خواهان، باکسر سانتاروس (با بازی دواین "راک" جانسون)، در جنوب کالیفرنیا ظاهر می‌شود در حالی که بخش‌هایی از گذشته خود را به یاد نمی‌آورد. او با کریستا ناو (با بازی سارا میشل گلر) - یک بازیگر فیلم‌های مستهجن که رویای تسلط بر جهان را دارد - آشنا می‌شود و فیلمنامه‌ای می‌نویسد که به‌طور خطرناکی پیش‌گویانه است. در همین حال، یک سرباز (با بازی شان ویلیام اسکات) به‌طور فزاینده‌ای تلاش می‌کند تا او را پیدا کند، در حالی که نئو-مارکسیست‌ها تهدید به تصرف می‌کنند.

• «خانواده‌ها می‌توانند در مورد دلایل علاقه هالیوود به سناریوهای آخرالزمانی و توطئه‌های سیاسی بحث کنند. فیلمساز در این فیلم چه پیامی را می‌خواهد منتقل کند؟ چگونه سیاست‌های امروزی بر او تأثیر گذاشته‌اند؟ آیا واقعاً آینده را به همان تاریکی که او نشان می‌دهد، می‌بینید؟»

والدین باید بدانند که نوجوانان ممکن است به دلیل حضور ستارگانی مانند سارا میشل گلر، راک و شان ویلیام اسکات، به این فیلم علمی تخیلی عجیب و غریب از کارگردان داننی دارکو علاقه‌مند شوند. اما این فیلم خشونت‌آمیز، توهین‌آمیز و قطعاً مناسب کودکان نیست. بارها و بارها اسلحه کشیده می‌شود (و شلیک می‌شود)، یکی از شخصیت‌های اصلی زن یک بازیگر فیلم‌های مستهجن است (او و همکارانش لباس‌های نیمه‌عریان به تن دارند، اگرچه هرگز برهنه نیستند)، و به نظر می‌رسد جهان در حال فروپاشی است (که با انفجارها، نوشیدن الکل، مصرف مواد مخدر و موارد دیگر نشان داده می‌شود). زبان فیلم تند و پر از الفاظ زشت است و کلماتی مانند «لعنتی» و «مزخرف» به کرات استفاده می‌شوند. در مجموع، این فیلم آشفته، گیج‌کننده و مخصوص بزرگسالان است (هرچند که از فیلم‌برداری چشم‌گیر و ریتم مناسبی برخوردار است). برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

در حالی که فیلم دوني داركو محصول ۲۰۰۱ ریچارد کلی، او را به شهرت رساند، فیلم «داستان‌های جنوبی» ممکن است آن را از بین ببرد. و نه به این دلیل که کارگردان استعداد ندارد. در واقع، این فیلم ثابت می‌کند که او استعداد زیادی دارد: دقت او در جزئیات قابل توجه است و ریسک می‌کند، که بیشتر از چیزی است که بتوانید درباره اکثر فیلمسازان امروزی بگویید. اما متاسفانه، داستان‌های جنوبی آشفته و نامفهوم است.جسور و چشم‌نواز — استفاده از طیف رنگ‌های خاکستری به‌خوبی به فیلم خدمت کرده است — اما متأسفانه فیلم Southland Tales همچنین پرمدعا، آشفته و بیش‌ازحد تلاش‌گرایانه است. اینکه کلی چگونه بازیگرانی مثل والاس شاون، ایمی پولر، جاستین تیمبرلیک، چری اوتیری و مندی مور را برای همراهی در این فیلم متقاعد کرده، گیج‌کننده است. بای لینگ به‌مراتب مناسب‌تر به نظر می‌رسد.