سوگند

داستان سوگند در آینده‌ای نزدیک در آمریکا اتفاق می‌افتد، جایی که رئیس‌جمهوری بدون نام، سوگند وفاداری را برای امضای شهروندان وضع کرده است. این سوگند شامل تعهد به حمایت از رئیس‌جمهور، به جای کشور، است و واکنش‌های شدید و افراطی را در سراسر کشور برمی‌انگیزد. در همین حال، کریس لیبرال (نویسنده و کارگردان آیک بارینهولت) و همسرش، کای (تایفانی هدیش)، میزبان مراسم شکرگزاری برای خانواده سیاسی کریس هستند، که شامل برادر محافظه‌کارش، پت (جان بارینهولت)؛ دوست‌دختر پت، ابی (مریدیت هاگنر)؛ و خواهر آرام‌ترشان، آلیس (کری براونستین) می‌شود. تنش‌های خانوادگی به وحشت تبدیل می‌شود، زیرا وقایع ناگهان به سمت تاریکی می‌روند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نحوه نمایش اختلافات سیاسی شخصیت‌ها در فیلم The Oath صحبت کنند. آیا یک طرف به‌طور کامل درست و طرف دیگر کاملا اشتباه نشان داده می‌شود؟ رفتار کسانی که درگیر هستند چطور؟ چگونه کودکان می‌توانند از سیاست‌های بحث‌برانگیز عبور کنند؟
• در این فیلم خشونت چگونه به تصویر کشیده شده است؟ آیا قرار است خنده‌دار باشد؟ آیا لحن فیلم بر تأثیر صحنه‌های خشونت‌آمیز تأثیر می‌گذارد؟
• بعد از آشفتگی و درگیری فراوان، خانواده متحد می‌شود. به نظر شما فیلم چه پیامی را می‌خواهد منتقل کند؟
• آیا در فیلم مورد نظر کلیشه‌ای مشاهده کردید؟ در صورت مثبت بودن پاسخ، چه حسی به شما دست داد؟
• اگر از شما خواسته شود سوگند وفاداری به فیلم را بخورید، چه کاری انجام می‌دهید؟

والدین باید بدانند که سوگند یک کمدی سیاه در مورد خانواده‌ای است که از نظر سیاسی دچار اختلاف است و روز شکرگزاری آنها پس از اینکه رئیس‌جمهور سوگند وفاداری را وضع می‌کند، به سمت تاریکی می‌رود. این سوگند واکنش‌های شدیدی را در سراسر کشور برمی‌انگیزد. در نهایت، تنش به وحشت تبدیل می‌شود و خشونت خونین رخ می‌دهد، از جمله کتک کاری با اسلحه، تیراندازی، ضرب و شتم و موارد دیگر. همچنین می‌توان انتظار داشت که زبان تند و تیزی در فیلم به کار رود، به ویژه کلمه فحش، و همچنین توهین‌های نژادپرستانه و همجنس‌گراستیزانه. بزرگسالان در فیلم مشروب می‌خورند و مواد مخدر (ماری‌جوآنا) مصرف می‌کنند، و یک زوج متاهل شروع به یک برخورد جنسی می‌کنند اما هیچ صحنه گرافیکی نشان داده نمی‌شود. نویسنده و کارگردان، آیک بارینهولتز، در کنار تیفانی هدیش، بیلی ماگنوسن و جان چو و دیگران در این فیلم بازی می‌کنند. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

قسمت وفاداری سختگیرانه، ابزار هوشمندانه‌ای است برای نگاه به نوع شکاف‌هایی که می‌توانند خانواده‌ها را از هم جدا کنند، اما روایت این کمدی یکنواخت نیست. سوگند به نظر می‌رسد که قلبش در جای درست قرار دارد و حتی می‌توان آن را با وجود لحن گاهی سیاهش، خوش‌بینانه دانست. قطعاً گرایشی به چپ (یا شاید غیرراستگرا) دارد، و برخی از محافظه‌کاران را به عنوان متفکران غیرانتقادی به تصویر می‌کشد، دست‌کم می‌توان گفت. اما آیک بارینهولتز در به تصویر کشیدن زشت‌روی و تحریک‌پذیری آسان که بسیاری در مورد لیبرال‌ها نیز از آن شکایت دارند، کوتاهی نمی‌کند. به این ترتیب، فیلم متعادل است: تقریباً همه در آن به نحوی مورد اعتراض هستند.اما داستان با فراز و نشیب پیش می‌رود و از رویارویی به رویارویی دیگر می‌لغزد. بارینهولتز شاید در نشان دادن این موضوع که حتی افراد منطقی به کریس می‌گویند ساکت شود، کمی زیاده‌روی می‌کند. چرخش ناگهانی تاریک فیلم، نوعی تزریق آدرنالین است که شما را متمرکز می‌کند، به ویژه با حضور جان چو و بیلی ماگنوسن، بازیگر همه‌فن‌حریف. دیدن هادیش در چنین نقشی عاقلانه، لذت‌بخش است، اگرچه زمان حضور جِی دوپلاس روی پرده، بسیار محدود است. براونستین حضوری خوش‌آمد در پرده است و آرامش را به هرج و مرج تزریق می‌کند. فیلم از نام بردن سیاستمداران، سیاست‌ها یا رویدادهای فعلی خودداری می‌کند، بنابراین بیشتر از اینکه کاوشگر مسائل خاص باشد، یک داستان تمثیلی است در مورد اینکه چقدر ترسناکا ساده است که مردم را علیه یکدیگر تحریک کرد و اینکه حتی کسانی که معتقدند قطب‌نمای اخلاقی قوی دارند، تحت فشار ممکن است گمراه شوند. بدون اینکه چیزی را فاش کنم، می‌توان سوگند را با نگاهی امیدوارانه تفسیر کرد، شاید زمانی فرا برسد که کشور از رویای تب‌آلود فعلی خود بیدار شود و دوباره متحد شود، تقریباً به همان شکل.